خط سلامت: مطالعه ای جدید نشان می دهد که قرار گرفتن طولانی مدت در معرض استروژن با عملکرد شناختی بهتر و حجم مغزی بالاتر در زنان مرتبط است. عواملی مانند سن بالاتر یائسگی، تعداد بیشتر زایمان و استفاده از درمان جایگزینی هورمونی با مهارت های شناختی بهتر و کاهش خطر زوال عقل پیوند خورده اند.
به گزارش خط سلامت، یک مطالعه روی زنان شرکت کننده در پژوهش بلندمدت فرامینگهام نشان داده است برخی شاخص های مرتبط با مواجهه طولانی تر با استروژن، از جمله یائسگی در سن بالاتر، با عملکرد بهتر در بعضی آزمون های شناختی و تفاوت هایی در حجم مغز ارتباط داشته اند. در بخش پیگیری نیز یائسگی زودتر با خطر بالاتر زوال عقل و استفاده از درمان هورمونی پس از یائسگی با خطر پایین تر آن همراه بود. اما این یافته ها ثابت نمی کنند که استروژن از زوال عقل پیشگیری می کند یا درمان هورمونی باید برای این هدف مصرف شود.
پژوهشگران داده های ۱۳۲۹ زن را برای آزمون های شناختی و ۱۱۶۵ زن را برای بررسی MRI تحلیل کردند. میانگین سن شرکت کنندگان حدود ۶۰ سال بود. در بخش دیگری از مطالعه، ۹۲۱ زن برای میانه ۱۰ سال پیگیری شدند و ۹۳ نفر در این مدت به زوال عقل مبتلا شدند. پژوهشگران زمان شروع قاعدگی و یائسگی، تعداد زایمان ها، سطح هورمون در خون و سابقه استفاده از درمان هورمونی را بررسی کردند.
چه ارتباط هایی در مطالعه دیده شد؟
زنانی که یائسگی را در ۵۲ سالگی یا پس از آن تجربه کرده بودند، در یکی از آزمون های مهارت های دیداری و فضایی عملکرد بهتری داشتند. شروع زودتر قاعدگی و سطح بالاتر استرادیول نیز با نمره بهتر در آزمون استدلال انتزاعی ارتباط داشت. یائسگی در ۴۹ سالگی یا پیش از آن با حجم کمتر هیپوکامپ همراه بود؛ بخشی از مغز که در یادگیری و حافظه نقش دارد. تعداد زایمان ها نیز با برخی تفاوت ها در حجم مغز و عملکرد دیداری و فضایی ارتباط داشت.
در تحلیل پیگیری، یائسگی زودهنگام با افزایش نسبی خطر زوال عقل همراه بود و در میان زنانی که درمان هورمونی پس از یائسگی گرفته بودند، خطر کمتری گزارش شد. این اعداد درباره ارتباط آماری در همین نمونه هستند؛ نه پیش بینی قطعی برای یک زن مشخص و نه تضمین اثر محافظتی درمان. مطالعه مشاهده ای بود و نمی تواند ثابت کند که استروژن علت تفاوت های شناختی یا مغزی بوده است.
چرا این نتیجه به معنای توصیه به هورمون درمانی نیست؟
درمان هورمونی ممکن است برای برخی علائم آزاردهنده یائسگی، پس از بررسی شرایط فرد، به کار برود؛ اما شواهد این مطالعه برای توصیه آن با هدف پیشگیری از زوال عقل کافی نیست. انجمن یائسگی نیز برای زنانی که یائسگی طبیعی را تجربه می کنند، هورمون درمانی را با هدف بهبود شناخت یا پیشگیری از زوال عقل توصیه نمی کند. تصمیم درباره درمان باید با پزشک و بر اساس علائم، سن، سابقه پزشکی و سود و زیان احتمالی گرفته شود.
یائسگی، نگرانی از حافظه و سلامت روان
فراموش کردن نام ها یا دشواری تمرکز در دوره گذار به یائسگی می تواند نگران کننده باشد؛ بعضی زنان ممکن است با دیدن این تغییرها به سرعت از زوال عقل بترسند. با این حال، مشکلات خفیف تمرکز و حافظه در این دوره همیشه نشانه زوال عقل نیستند و خواب مختل، تغییرات خلقی و نشانه های یائسگی هم می توانند در تجربه شناختی فرد نقش داشته باشند. اگر تغییر حافظه واضح است، رو به بدتر شدن است یا کارهای روزمره را مختل می کند، ارزیابی پزشکی اهمیت دارد.
نسبت دادن نتیجه مطالعه به انتخاب های فردی درباره بارداری یا زمان یائسگی نیز درست نیست. تعداد زایمان یا سن شروع قاعدگی، به تنهایی معیار سلامت مغز یا ارزش زندگی یک زن نیستند. اینها متغیرهایی هستند که پژوهشگران برای شناخت عوامل احتمالی سالمندی مغز بررسی کرده اند؛ ارتباط آماری آنها به معنای توصیه به بارداری یا راهی برای کنترل خطر زوال عقل نیست.
برای مراقبت از سلامت مغز چه می دانیم؟
این مطالعه نسخه ای برای بالا بردن استروژن ارائه نمی کند. توصیه های عمومی برای سلامت مغز شامل فعالیت بدنی و ذهنی، ارتباط اجتماعی، پرهیز از سیگار و توجه به فشار خون، دیابت و کلسترول است. این اقدامات جای تشخیص یا درمان را نمی گیرند، اما بخشی از مراقبت کلی از سلامت در میانسالی و سالمندی به شمار می روند.
پژوهش درباره هورمون ها و سالمندی مغز ادامه دارد. نتیجه فعلی، سرنخی برای بررسی بیشتر رابطه سلامت باروری و شناخت است؛ نه مدرکی برای شروع خودسرانه هورمون درمانی یا نگرانی قطعی درباره آینده حافظه.