فیلم‌های ویدیوگیمی اخیراً در گیشه کولاک به پا کرده‌اند. از فیلم «ماینکرفت» (A Minecraft Movie) و «سوپر ماریو گلکسی» (The Super Mario Galaxy Movie) گرفته – که هرکدام قریب به یک میلیارد دلار در گیشه فروختند – تا «سونیک خارپشت» (Sonic the Hedgehog) و حتی «پنج شب با فردی» (Five Nights at Freddy’s) که در باکس آفیس فراتر از انتظارات ظاهر شدند. اما بخت هیچوقت با «مورتال کامبت» یار نبوده است؛ حتی حالا و با فیلم تازه‌ی این فرنچایز، «مورتال کامبت ۲» (Mortal Kombat II). از زمان روی کار آمدن بازی‌های ویدیویی «مورتال کامبت» از سال ۱۹۹۲، بارها تلاش‌های متعددی برای آوردن این عنوان به دنیای سینما انجام شده است. اما از «مورتال کامبت» (۱۹۹۵)، تا «مورتال کامبت: نابودی» (Mortal Kombat: Annihilation) و تلاش سایمون مک‌کوید برای احیای دوباره‌ی آی‌پی در ۲۰۲۱، تا به حال هیچ فیلم درست و درمانی از این فرنچایز بیرون نیامده و «مورتال کامبت ۲» هم قرار نیست سنت‌شکنی کند. در نقد فیلم «مورتال کامبت ۲» به کاستی‌های این دنباله‌ی کم‌رمق می‌پردازم که نتوانسته با یک فینیشر خوب، داستان را نجات دهد.

هشدار! در نقد فیلم «مورتال کامبت ۲» خطر لو رفتن داستان وجود دارد

نقد فیلم «مورتال کامبت ۲»؛ جانی کیج پا به میدان می‌گذارد

«مورتال کامبت ۲»، همانطور که از نامش برمی‌آید، دنباله‌ای است بر فیلمِ «مورتال کامبت» که سال ۲۰۲۱ به کارگردانی سایمون مک‌کوید همزمان روی پرده و پلتفرم‌های دیجیتال آمد. فیلم اول مشکل بزرگی داشت: «مورتال کامبت» (۲۰۲۱) بیشتر از آنکه شبیه یک فیلم درست و درمان براساس این بازی مبارزه‌ای باشد، به ایده‌ای خام می‌مانست که داستانش حتی به مسابقات اصلی هم نمی‌رسید. بنابراین، ساخت دنباله‌ای برای آن اجتناب‌ناپذیر بود. البته نه فقط به این دلیل که داستانش ره به جایی نمی‌برد، بلکه به این دلیل که فیلم‌های ویدیوگیمی امروز از همیشه بیشتر خاطرخواه دارند.

حالا «مورتال کامبت ۲» مسیری کاملا متفاوت پیشه کرده است. بعد از وقفه‌ای پنج ساله، فیلم دیگر وقت حال و احوال ندارد و به جای داستان‌پردازی، یک‌راست سراغ خون و خونریزی می‌رود. البته بعد از آنکه مقدمه‌ای پیچیده از آخرین پیروزی هیولاهای اوت‌ورلد (Outworld) به رهبری شاهئو کان (مارتین فورد) تحویلتان می‌دهد. در این مقدمه، شرارت شائو کان به وضوح نشان داده می‌شود که با شکست شاه ادنیا (Edenia)، ملکه و پرنسسِ این قلمرو (یعنی کیتانا با بازی آدلین رودلف) را به چنگ می‌آورد.

فیلم سپس ما را با جانی کیج (کارل اربن) آشنا می‌کند که داستان این بار حول او می‌گردد. کیج یک ستاره‌ی اکشن دهه نودی است که دورانش به سر آمده و طرفدار زیادی ندارد. خدای رعد (تادانوبو آسانو) سعی می‌کند جانی را به سمت خود بکشاند تا جای کونگ لائو (مکس هوانگ) را در مورتال کامبت بگیرد. کیج در آغاز مقاومت می‌کند، اما وقتی می‌فهمد حضورش برای نجات ارث‌رلم (Earthrealm) ضروری است، سریع پا به میدان می‌گذارد.

از همین لحظات آغازین نمی‌توان این امر را نادیده گرفت که سازندگان «مورتال کامبت ۲» واقعا به انتقادات طرفداران گوش داده‌اند. یکی از نقدهای اساسی به فیلم اول، محوریت داستان حول کاراکتر کول یانگ (لوییس تان) – از نوادگان ساب-زیرو (جو تسلیم) – بود که در بازی‌ها خبری از او نیست. فیلم دوم هم به جای مانور دادن روی او، تمرکزش را روی شخصیت‌های محبوب طرفداران از بازی‌ها، چون جانی کیج و کیتانا می‌گذارد و کول را به حاشیه می‌راند. خیالتان هم راحت که خلاف فیلم اول، بالاخره پای یک تورنمنت درست و حسابی به داستان باز می‌شود.

فیلم بدون تعارف سراغ مبارزات نفس‌گیر و خشن با فینیشرهای مخصوص مورتال کامبت می‌رود که شکی در آن نیست طرفداران بازی‌ها را حسابی به وجد می‌آورد. همه‌ی این‌ها با چاشنی شوخی‌های رکیک جانی کیج همراه شده که با اجرای کارل اربن، آن هم با عینک آفتابی معروف کیج، به سطح بالاتری می‌رسد. اربن که خود با مجموعه‌های فانتزی بیگانه نیست – از سریال داغ این روزها، «پسران» (The Boys) بگیر تا «ارباب حلقه‌ها» و «پیشتازان فضا» (Star Trek) – در نقش کیج باری دیگر اجرایی چنان سرگرم‌کننده و جذاب ارائه می‌دهد که از دیدنش سیر نمی‌شوید.

نقد فیلم «مورتال کامبت ۲»

در کنار او گروه پررنگ و لعابی از کاراکترهای بازی‌ها وجود دارند که بسیاری‌اشان نقش‌های خود را از فیلم اول تکرار می‌کنند. در کنار تان و تسلیم، جسیکا مک‌نمی در نقش سونیا بلید را داریم، همچنین کانوی جاش لاوسون، لیو کانگ با اجرای لودی لین، رایدنِ تادانوبو آسانو و هیرویوکی سانادا که نقش هانزو هاساشی را بازی می‌کند. علاوه بر این بازیگران که از فیلم ۲۰۲۱ به «مورتال کامبت ۲» بازگشته‌اند، کیتانا (آدلین رودولف)، جید (تاتی گابریل)، باراکا (سی‌جی بلومفیلد) و مارتین فورد در نقش شائو کان، کاراکترهای محبوب دیگری هستند که به مورتال کامبت پا گذاشته‌اند.

این یکی از دلایلی است که اگر از طرفداران مجموعه نباشید، تماشای «مورتال کامبت ۲» را برایتان سخت می‌کند. درست است که وقتی از مورتال کامبت صحبت می‌کنیم، داستان، شخصیت‌پردازی و انگیزه‌ی کاراکترها در مقابل صحنه‌های اکشن و مبارزه‌های خون‌آلود رنگ می‌بازند، اما اگر از قبل آشنایی با این شخصیت‌ها نداشته باشید، چه قدیمی و چه جدید، داستان به شدت پیچیده و دنبال کردنش دشوار می‌شود.

مورتال کامبت ۲

فیلمنامه‌ی جرمی اسلیتر هم کمکی به ماجرا نمی‌کند. این نویسنده – که حاصل زحمت‌هایش را در افتضاحی به نام «چهار شگفت‌انگیز» (Fantastic Four) ۲۰۱۵ دیده‌اید – نتوانسته از تمام این کاراکترها داستانی درست و درمان بیرون بیاورد. او سرانجام به انبوهی از ارجاعات و نکات پنهان مخصوص طرفداران بسنده کرده که گاه نه آنقدر هوشمندانه‌اند، نه آنقدر واضح که یک گیمر معمولی بتواند از آن‌ها سردربیاورد. ارجاعاتِ صرف بدون داستانی درست و درمان، می‌شود کلکسیونی از لت و پار کردن‌ها، بدون آنکه تأثیر ویژه‌ای بر بیننده بگذارد. مخصوصا که مرگ در مورتال کامبت به معنی پایان ماجرا نیست. لحنِ فیلمنامه‌ی اسلیتر نیز تکلیفش را با خودش نمی‌داند. او با شوخی‌های کیج، گاه می‌خواهد طنزِ پوچ فیلم‌های اکشن دهه‌هشتادی را تقلید کند و خودش را جدی نگیرد؛ گاهی هم می‌خواهد مثل فیلم اول حماسی و غم‌انگیز باشد و با لحظات احساسی (مثل دوستی کیتانا و جید) اشکتان را دربیاورد.

«مورتال کامبت ۲» با گوش دادن به تقریبا هر نقدی که طرفداران بر فیلم اول وارد کرده بودند، منحصراً برای طرفداران طراحی شده است. نتیجه شده دوساعت اکشن نفس‌گیر که از قطع عضو، سر بریدن، به دار آویختن و مانند آن‌ها چیزی کم ندارد. اما فیلم را تبدیل کرده به مونتاژی از اکشن خشن و بی‌وقفه که با اینکه تیم بدلکاری برایشان زحمت کشیده، اما نه به پای فیلم‌های واقع‌گرایانه‌ای چون سری «جان ویک» می‌رسند، نه خلاقیت فیلم‌های مبارزه‌ای چینی را دارند. لباس‌ها و گریمِ ضعیف و جلوه‌های ویژه‌ی حتی از آن ضعیف‌تر هم، جذابیت‌های بصری را که از چنین فیلمی انتظار داریم، برآورده نمی‌کنند.

  • اجرای کارل اربن در نقش جانی کیج
  • به حاشیه راندن شخصیت کول یانگ
  • جلوه‌های ویژه‌ی ضعیف
  • ناهماهنگی لحن فیلمنامه
  • تعدد بیش از اندازه‌ی شخصیت‌ها
  • فقدان جذابیت‌های بصری و پس‌زمینه‌های جذاب به سبک بازی‌های اصلی

اینجاست که بزرگترین اشتباهِ سازندگان «مورتال کامبت ۲» معلوم می‌شود: تن دادن به تک‌تک خواسته‌های طرفداران. این کار به ضعف داستان انجامیده که آنچنان لحن سرگیجه‌آوری دارد که جایی برای لحظات دوست‌داشتنی مانند فیلم قبلی باقی نمی‌گذارد. آنچه باقی می‌گذارد، یک اکشن خونین و سرراست است که با شخصیت‌ها و خشونت اغراق‌آمیزش، بدون آنکه داستان عمیق‌تری در چنته داشته باشد، فقط می‌خواهد طرفداران را راضی کند.

استاندارد برای اقتباس‌های سینمایی از بازی‌های ویدیویی به شدت پایین است. از این رو، به جرئت می‌توان گفت «مورتال کامبت ۲» در مقایسه با فیلم‌های دهه‌نودی و حتی فیلم پیشین خود، یک سر و گردن از اقتباس‌های سینمایی دیگر از این فرنچایز بالاتر قرار می‌گیرد. اما صحنه‌های مبارزه‌ی پرهیاهو، ارجاعات کوچک و بزرگ مخصوص طرفداران سینه‌چاکِ سری، و کارل اربن، برای نجات «مورتال کامبت ۲» کافی نیستند.

شناسنامه فیلم «مورتال کامبت ۲» (Mortal Kombat II)

کارگردان: سایمون مک‌کوید


نویسنده: جرمی اسلیتر بر اساس «مورتال کامبت» از اد بون و جان توبایاس
بازیگران: کارل اربن، ادلین رودولف، جسیکا مک‌نامی، جاش لاسون، لودی لین، هیرویوکی سانادا
محصول: ۲۰۲۶، ایالات متحده
امتیاز سایت IMDb به فیلم: ۶.۵ از ۱۰
امتیاز فیلم در سایت راتن تومیتوز: ۶۴٪
خلاصه داستان: مدت‌ها پس از آنکه شاه جرود، پادشاه قلمرو ادنیا، از امپراتور آوت‌ورلد، شائو کان، شکست می‌خورد و همسر و دخترش به چنگ شائو کان درمی‌آیند، نبردی بین آوت‌ورلد و ارث‌رلم درمی‌گیرد. این بار با حضور قهرمانانی چون جانی کیج، رایدن، کیتانا، جید و دیگران که می‌خواهند از تورنمنت مورتال کامبت پیروز بیرون بیایند…

منبع: دیجی‌کالا مگ