نیویورک‌تایمز نوشت: دو تحلیل مکمل از فضای سیاسی آمریکا در روزنامه نیویورک‌تایمز منتشر شده است؛ یکی به بررسی نتایج انتخابات میان‌دوره‌ای و پیامدهای آن برای آینده رابطه دونالد ترامپ با نهادهای آمریکایی می‌پردازد و دیگری تغییرات احتمالی در لحن و رفتار علنی رئیس‌جمهور آمریکا را بررسی می‌کند.
به گزارش «انتخاب»؛ در ادامه این مطلب آمده است: در مقاله دوم، توماس ادسال، نویسنده آمریکایی، این پرسش را مطرح می‌کند که آیا چیزی در رفتار ترامپ تغییر کرده است یا نه و ابراز امیدواری می‌کند که رئیس‌جمهور آمریکا تصمیم به استعفا از سمت خود بگیرد.
این دو تحلیل در پی پیشتازی دموکرات‌ها در انتخابات میان‌دوره‌ای و بازپس‌گیری کنترل هر دو مجلس سنا و نمایندگان منتشر شده‌اند.
نیویورک‌تایمز: مردم آمریکا ترامپ را رد کردند
نیویورک‌تایمز در سرمقاله‌ای با عنوان «مردم آمریکا ترامپ را رد کردند» نتایج انتخابات را رد مردمی رویکرد رئیس‌جمهور آمریکا دانست؛ رویکردی که به گفته این روزنامه، ترامپ طی دو سال گذشته تلاش کرده است با آن دموکراسی آمریکا را تضعیف کند.
این روزنامه نوشت رأی‌دهندگان در برابر تلاش‌ها برای تأثیرگذاری بر روند انتخابات ایستادگی کردند؛ از جمله تلاش برای تغییر حوزه‌های انتخاباتی به نفع جمهوری‌خواهان، تکرار ادعاها درباره تقلب انتخاباتی و تلاش برای محدود کردن رأی‌گیری پستی.
در این سرمقاله آمده است که شکست جمهوری‌خواهان در شماری از ایالت‌ها و مناطقی که به‌طور سنتی از پایگاه‌های اصلی این حزب محسوب می‌شدند، از جمله کانزاس، اوهایو، کارولینای جنوبی و تگزاس، نشان‌دهنده گسترش دامنه کاهش حمایت از این حزب است؛ روندی که فراتر از شکاف‌های معمول حزبی رفته است.
این روزنامه خاطرنشان کرد که رأی‌دهندگان مستقل و حتی برخی جمهوری‌خواهان نیز دوره دوم ریاست‌جمهوری ترامپ را یک شکست می‌دانند.
نیویورک‌تایمز پیامدهای این نتایج را صرفاً به تغییر موازنه قدرت در کنگره محدود نکرد و نوشت بازپس‌گیری کنترل سنا و احتمال بازپس‌گیری مجلس نمایندگان از سوی دموکرات‌ها، امکان نظارت نهادی بر اقدامات دولت را فراهم می‌کند و زمینه را برای تحقیقات درباره فساد و نقض قانون و همچنین ارائه گزینه‌های قانونی جایگزین برای سیاست‌های ترامپ مهیا خواهد کرد.
سه گروه کلیدی در حفاظت از سلامت انتخابات
سرمقاله نیویورک‌تایمز بر نقش سه گروه در حفاظت از سلامت انتخابات تأکید کرد:
1\. مسئولان و کارکنان برگزارکننده انتخابات؛
2\. مدافعان حقوقی حقوق رأی‌دهندگان؛
3\. قضات فدرال.
این روزنامه نوشت مسئولان انتخاباتی در ایالت‌های مختلف، درخواست‌های دولت ترامپ برای دسترسی به اطلاعات شخصی رأی‌دهندگان را رد کردند. این اطلاعات شامل تاریخ تولد، اطلاعات گواهینامه رانندگی و بخش‌هایی از شماره تأمین اجتماعی افراد بود.
این مسئولان با وجود آنکه برخی از آنها با شکایت‌های قضایی دولت مواجه شدند، در برابر این درخواست‌ها مقاومت کردند.
از جمله افرادی که نیویورک‌تایمز به آنها اشاره کرده، می‌توان به دیدره هندرسون، معاون فرماندار جمهوری‌خواه ایالت یوتا، جوسلین بنسون، وزیر امور خارجه دموکرات ایالت میشیگان و کریس وارنر، وزیر امور خارجه جمهوری‌خواه ایالت ویرجینیای غربی اشاره کرد که از اجرای این درخواست‌ها خودداری کردند و در نبردهای قضایی خود پیروز شدند.
این روزنامه همچنین از نقش سازمان‌های حقوقی و مدنی، از جمله مرکز برنان، اتحادیه آزادی‌های مدنی آمریکا و اتحادیه زنان رأی‌دهنده، در کنار شماری از دادستان‌های کل دموکرات، تمجید کرد.
این نهادها با طرح شکایت‌های قضایی علیه اقدامات اجرایی دولت، با آنچه نیویورک‌تایمز تلاش برای تغییر قواعد رأی‌گیری توصیف کرده، مقابله کردند.
نقش قضات فدرال
نیویورک‌تایمز بخش دیگری از سرمقاله خود را به نقش دستگاه قضایی فدرال اختصاص داد.
این روزنامه نوشت قضاتی که رؤسای‌جمهور هر دو حزب، از جمله خود ترامپ، آنها را منصوب کرده بودند، با صدور احکامی بخش‌های اساسی اقدامات مرتبط با انتخابات را متوقف کردند.
با این حال، نیویورک‌تایمز حمایت بی‌قیدوشرطی از دیوان عالی آمریکا نشان نداد و برخی از تصمیم‌های این نهاد را مورد انتقاد قرار داد؛ هرچند اشاره کرد که دیوان عالی در مقابل، مواضعی اتخاذ کرده که مانع اعمال محدودیت بر رأی‌گیری پستی شده است.
در پایان، این سرمقاله نتیجه گرفت که آنچه اتفاق افتاده، آزمونی برای سنجش توانایی نظام قانون اساسی آمریکا در مقاومت و حفظ خود بوده است.
به نوشته این روزنامه، نتایج انتخابات نشان داد که اختیار انتخاب رهبران همچنان در دست رأی‌دهندگان است؛ هرچند هوشیاری باید تا زمان پایان شمارش آرا، تأیید نتایج و تحویل رسمی مسئولیت‌ها به افراد پیروز ادامه پیدا کند.
چیزی در ترامپ تغییر کرده است؛ کاش استعفا دهد
در سوی دیگر این تحلیل‌ها، توماس ادسال، نویسنده آمریکایی، در مقاله‌ای که روز گذشته منتشر شد، به بررسی شخصیت ترامپ و سخنان او در جریان کارزار انتخاباتی پرداخت.
او بر تغییرات قابل‌توجه در ماهیت اظهارات رئیس‌جمهور آمریکا، به‌ویژه توجه مکرر او به جزئیات حرکات بدن و ویژگی‌های جسمانی شخصیت‌های سیاسی و ورزشی، تمرکز کرد.
ادسال به اظهارات ترامپ اشاره کرد که در آنها از عضلات و اندام جسمانی برخی شخصیت‌ها تمجید کرده بود. به اعتقاد او، این اظهارات از الگوهای معمول سخنرانی سیاسی فراتر می‌روند و برای درک این موضوع که آیا تغییری در شیوه ارتباط ترامپ با مخاطبانش ایجاد شده است یا خیر، شایسته بررسی هستند.
ادسال در ارزیابی خود از فضای سیاسی، از زبانی به‌شدت انتقادی استفاده کرد و ابراز امیدواری کرد که ترامپ تصمیم به استعفا بگیرد.
با این حال، او نسبت به تحقق چنین احتمالی بدبین بود و معتقد بود آمریکایی‌ها تا پایان دوره ریاست‌جمهوری ترامپ ناچار خواهند بود حضور او را تحمل کنند.
این نویسنده برای بررسی این موضوع، تنها به ثبت مشاهدات خود اکتفا نکرد، بلکه از دیدگاه‌های دانشگاهیان و پژوهشگران حوزه روان‌شناسی و ارتباطات سیاسی نیز بهره گرفت؛ دیدگاه‌هایی که البته به یک تفسیر واحد از رفتار ترامپ منتهی نمی‌شوند.
احتمال کاهش توانایی کنترل و بیان افکار
یکی از افرادی که ادسال به دیدگاه‌های او استناد کرده، استیون پینکر، روان‌شناس زبان و استاد دانشگاه هاروارد است که به‌خاطر پژوهش‌هایش در زمینه زبان، شناخت و روان‌شناسی شناخته می‌شود.
پینکر معتقد است ترامپ ممکن است توانایی کمتری برای مهار افکار گذرایی پیدا کرده باشد که پیش از بیان به ذهنش می‌رسند.
به گفته او، ترامپ همچنان به استفاده از عبارت‌های عجیب و جلب‌توجه‌کننده تمایل دارد؛ ویژگی‌ای که رئیس‌جمهور بارها در حضور رسانه‌ای خود از آن بهره برده است.
ادسال همچنین دیدگاه دن مک‌آدامز، استاد روان‌شناسی دانشگاه نورث‌وسترن و متخصص مطالعه شخصیت و روایت‌هایی را نقل کرد که افراد برای درک زندگی خود و معرفی خویش به دیگران به کار می‌برند.
مک‌آدامز گفت: «چیزی در ترامپ در حال تغییر است.»
او اشاره کرد که افزایش سن ممکن است با کاهش برخی توانایی‌های اجرایی مرتبط با شناخت و گفتار همراه باشد؛ موضوعی که می‌تواند به افزایش حاشیه‌روی، انحراف از موضوع اصلی و جابه‌جایی مکرر میان داستان‌ها و موضوعات مختلف منجر شود.
البته این دیدگاه، همان‌طور که در مقاله نیز تأکید شده، صرفاً یک تفسیر احتمالی دانشگاهی است و به معنای تشخیص پزشکی درباره وضعیت رئیس‌جمهور آمریکا نیست.
راهبرد منحرف کردن توجه افکار عمومی
در مقابل، جنیفر مرسیکا، استاد ارتباطات دانشگاه تگزاس ای‌اند‌ام و پژوهشگر تاریخ گفتمان سیاسی و بلاغت ریاست‌جمهوری، تفسیر متفاوتی ارائه کرد.
او معتقد است اظهارات غیرمعمول ترامپ لزوماً به معنای ازدست‌دادن کنترل بر سخنانش نیست.
از نگاه او، این اظهارات را می‌توان ادامه یک راهبرد ارتباطی دانست که ترامپ همواره از آن استفاده کرده است؛ راهبردی مبتنی بر جنجال‌آفرینی، جلب توجه رسانه‌ها و تحمیل موضوع موردنظر خود به رسانه‌ها و افکار عمومی.
بر اساس این تفسیر، اظهارات جنجالی می‌توانند کارکردی سیاسی و رسانه‌ای داشته باشند؛ به این معنا که بحث‌ها را از مسائل فوری‌تر، مانند افزایش هزینه‌های زندگی، قیمت سوخت و جنگ‌ها، منحرف کنند و فضای عمومی را با اظهارات شخصی‌ای مشغول سازند که توجه رسانه‌ها را به خود جلب می‌کنند.
قدرت جسمانی، مردانگی و پایگاه سیاسی ترامپ
کیسی رایان کلی، استاد بلاغت و فرهنگ عمومی دانشگاه نبراسکا و متخصص تحلیل گفتمان سیاسی و فرهنگ عمومی، نیز تفسیری با ابعاد اجتماعی و فرهنگی ارائه کرد.
او میان توجه مکرر ترامپ به قدرت بدنی، عضلات و استحکام جسمانی، با مجموعه‌ای از تصورات فرهنگی درباره مردانگی، قدرت و ارزش‌های سنتی در میان بخش‌هایی از پایگاه سیاسی محافظه‌کار او، به‌ویژه جریان‌های راست افراطی، ارتباط برقرار کرد.
بر اساس این تحلیل، تمجید از اندام جسمانی و قدرت بدنی را نباید لزوماً اظهاراتی گذرا و بی‌اهمیت تلقی کرد؛ بلکه این سخنان می‌توانند حامل پیام‌های نمادینی درباره تصورات سنتی از نقش‌های جنسیتی و هویت سیاسی باشند و در میان مخاطبانی که به این ارزش‌ها باور دارند، بازتاب پیدا کنند.
دو پرسش درباره آینده ریاست‌جمهوری آمریکا
این دو مقاله، با وجود تفاوت در زاویه نگاه، دو پرسش مرتبط با آینده ریاست‌جمهوری آمریکا را مطرح می‌کنند:
نخست، نهادهای آمریکایی تا چه اندازه توانایی اعمال نظارت بر قوه مجریه را دارند؟
دوم، ماهیت گفتمانی که از سوی رئیس‌جمهور صادر می‌شود، در شرایطی که قطبی‌شدن سیاسی و فشارهای سیاسی رو به افزایش است، چگونه باید ارزیابی شود؟
در حالی که سرمقاله نیویورک‌تایمز بر نقش رأی‌دهندگان، دستگاه قضایی و مسئولان انتخاباتی در حفاظت از روند دموکراتیک تمرکز دارد، ادسال به بررسی و واکاوی دلالت‌های سخنان رئیس‌جمهور پرداخته و از دیدگاه‌های دانشگاهی با تفسیرهای متفاوت برای توضیح اظهارات اخیر ترامپ استفاده کرده است.
ادسال در پایان مقاله خود هشدار می‌دهد که فشارها و شکست‌های سیاسی ممکن است بر نحوه برخورد ترامپ با مخالفانش تأثیر بگذارند.
او اشاره می‌کند که رئیس‌جمهور ممکن است شکست را نه صرفاً یک ناکامی انتخاباتی گذرا، بلکه چالشی شخصی علیه جایگاه و نفوذ خود تلقی کند.
در مقابل، نیویورک‌تایمز معتقد است نتایج انتخابات و مقاومت مسئولان انتخاباتی، حقوقدانان و قضات در برابر فشارهای دولت، شواهدی از توانایی نهادهای آمریکایی برای اعمال محدودیت‌های قانون اساسی بر قدرت سیاسی هستند.