یک منبع آگاه در باشگاه استقلال به خبرنگار «اعتماد» اطلاع داد در ابتدا اقدام سهراب یعنی قهر و مصاحبه او حسابی مدیران استقلال را عصبانی کرده بود به شکلی که آنها تصمیم داشتند استعفای او را بپذیرند.
استقلال در روزهایی که باید تمام تمرکزش را روی مسابقات حساس پیشرو و به خصوص دیدار آسیایی مقابل العین امارات بگذارد، گرفتار حاشیهای عجیب و نگرانکننده شده است. منابع آگاه میگویند حواشی تا آستانه جدایی کامل سهراب بختیاریزاده از باشگاه پیش رفته بود.
به گزارش روزنامه اعتماد، پس از شروع خوب استقلال در فصل جدید لیگ برتر و مسابقات لیگ نخبگان آسیا با وجود پنجره بسته نقلوانتقالاتی آخرین چیزی که به ذهن هواداران این تیم میرسید که جو باشگاه را به هم بریزد، قهر و آشتی سرمربی تیم بود. اتفاقی که در نهایت رخ داد.
ماجرای قهر و غیبت و بازگشت سهراب بختیاریزاده به تمرینات اتفاقی نیست که بتوان به سادگی از کنار آن عبور کرد حتی اگر در نهایت سرمربی و مدیران باشگاه برای ادامه همکاری به توافق رسیده باشند.
ماجرا از اعتراض بختیاریزاده به شرایط نامناسب زمین تمرین و امکانات مورد نیاز کادر فنی آغاز شد. سرمربی استقلال که از وضعیت موجود رضایت نداشت در دو جلسه تمرینی غایب بود و حتی خبر استعفای کتبی او هم منتشر شد. همچنین مصاحبهای بسیار تند علیه علی تاجرنیا، سرپرست سابق مدیرعاملی باشگاه و رییس فعلی هیاتمدیره و نماینده تامالاختیار هلدینگ در استقلال. مصاحبهای که بازتاب بسیار گستردهای در فضای مجازی و رسانهای داشت. سهراب در این مصاحبه تاجرنیا را متهم کرد که از استقلال به عنوان سکوی پرتاب سیاسی خود استفاده کرده است. تاجرنیا هم در واکنش به انتشار چند بیت شعر کنایهآمیز بسنده کرد.
در مقابل اعتراضات سهراب و استعفای او، باشگاه ضمن اعلام حمایت از سرمربی با کنارهگیری او مخالفت کرد و موضوع را برای بررسی به کمیته فنی سپرد.
در این زمینه یک منبع آگاه در باشگاه استقلال به خبرنگار «اعتماد» اطلاع داد در ابتدا اقدام سهراب یعنی قهر و مصاحبه او حسابی مدیران استقلال را عصبانی کرده بود به شکلی که آنها تصمیم داشتند استعفای او را بپذیرند و دنبال سرمربی جدید بیفتند، اما مشورت با افراد پیشکسوت و صاحب تجربه آنها را از اقدام عجولانه بازداشته است.
سرانجام پس از فروکش کردن هیجانات، مذاکرات بین طرفین و وعده رسیدگی به مشکلات سهراب از تصمیم خود برای جدایی عقب نشست و مسیر بازگشت به تمرینات را در پیش گرفت. مدیران هم تلاش کردند با حفظ آرامش خود ماجرا را بیشتر از این کش ندهند تا حواشی حداقل تا مدتی هر چند کوتاه از دور باشگاه استقلال کنار برود.
اما آیا واقعا مساله استقلال با این آشتی موقت حل شده است؟ پاسخ چندان ساده نیست. وقتی سرمربی یک تیم بزرگ به دلیل مشکلات امکاناتی و مدیریتی به نقطهای میرسد که تمرینات را ترک میکند و استعفا میدهد نمیتوان با چند جلسه مذاکره و چند وعده تصور کرد همه چیز به شرایط عادی بازگشته است. در حال حاضر هم سرمربی تیم خودش را به نوعی محق میداند و احساس میکند باشگاه چندان همراه او نیست، هم مدیران فهمیدهاند بختیاریزاده هر آن ممکن است علیه آنها مصاحبه کند و این را به عنوان یک خطر بالقوه شناسایی کردهاند.
اما نکته عجیبتر زمان وقوع این اتفاقات است. استقلال دوشنبه باید در یکی از دیدارهای مهم آسیایی خود مقابل العین امارات به میدان برود. مسابقهای که اهمیت زیادی دارد و آبیپوشان برای کسب نتیجه مطلوب در آن به آمادگی کامل نیاز دارند. در چنین شرایطی طبیعی است که بازیکنان باید ذهنشان معطوف به مسابقه باشد نه اینکه هر روز درباره ماندن یا رفتن سرمربی و اختلافات او با مدیران خبرهای تازهای بشنوند.
البته اعتراض سرمربی به امکانات نامناسب اگر با دلایل فنی و حرفهای همراه باشد قابل احترام است و مدیریت هم موظف است ابتداییترین شرایط کار را برای کادر فنی فراهم کند. استقلال باشگاه کوچکی نیست که کیفیت زمین تمرین و امکاناتش به یک مساله حل نشده تبدیل شود. با این حال شیوه مدیریت اختلافات هم اهمیت دارد. نه قهر کردن و غیبت سرمربی راهحل مناسبی است و نه وعدههای مدیریتی بدون ضمانت اجرایی میتواند مشکلات را برطرف کند.
استقلال در این مقطع بیش از هر چیز به آرامش احتیاج دارد. هواداران حق دارند از تیمی که نماینده فوتبال ایران در آسیاست انتظار تمرکز و ثبات داشته باشند. قهر و آشتیهای چند روزه شاید فعلا به پایان رسیده باشد، اما اگر ریشه اختلافات حل نشود، این داستان میتواند دوباره تکرار شود. حالا وقت اتحاد است نه نمایش اختلافات در ویترین باشگاه. در این شرایط فقط باید منتظر سوت پایان بازی با العین ماند و امیدواریم آثار این قهر و آشتیها تاثیری در نتیجه این بازی حساس نداشته باشد.
