ثبت مرگ یک مهاجر دیگر در تگزاس شمار مهاجران جان‌باخته در تاسیسات آیس در این ایالت را در سال ۲۰۲۶ به ۷ نفر رسانده است.
مقام‌های ایالت تگزاس آمریکا تایید کردند که جسد یک مهاجر ۵۶ ساله مکزیکی که در یک مرکز مهاجرت فدرال در شهر لاردوی محبوس بود، در سلولش کشف شد.
امیلیانو آندراده-کوواروبیاس در حین بازرسی امنیتی توسط کارکنان مرکز پردازش ریو گراند بی‌هوش پیدا شد. کارکنان احیای قلبی ریوی را انجام دادند و با اورژانس تماس گرفتند.
آندراده-کوواروبیاس هفتمین فردی است که در سال ۲۰۲۶ در حین بازداشت توسط اداره مهاجرت و گمرک آمریکا (ICE) در تگزاس جان خود را از دست داده است. اولین نفر جرالدو لوناس کامپوس بود که مرگ او در ژانویه (دی/بهمن) توسط دفتر پزشکی قانونی ال‌پاسو به عنوان قتل اعلام شد.
او همچنین دومین نفری است که امسال در یک مرکز آیس در لاردوی آمریکا جان خود را از دست می‌دهد. به گفته این آژانس، فلیکس آلکورتا-رودریگز، مرد ۶۳ ساله مکزیکی که در بازداشتگاه شهر وب نگهداری می‌شد، در ۱۹ ژوئن (۲۹ خرداد) پس از بی‌هوش شدن درگذشت.
پایگاه تگزاس تریبون گزارش کرد که گروه GEO و مقام‌های وزارت امنیت داخلی آمریکا به درخواست‌های اظهار نظر ارسال شده در زمینه مرگ آندراده-کوواروبیاس پاسخی ندادند.
استفانی آندراده، فرزند آندراده-کوواروبیاس، گفت که هنوز آژانس‌های فدرال با خانواده‌اش تماسی نگرفته‌اند. در عوض، او گفت که آنها از طریق پزشک قانونی شهر وب که در حال کالبدشکافی فرد یادشده است، از مرگ پدر خود مطلع شدند.
افزایش جان‌باختگان مهاجر تنها به تگزاس محدود نمی‌شود؛ براساس آخرین آمار‌های سازمان‌های حقوق بشری و ناظر حقوق مهاجران، از ابتدای سال ۲۰۲۶ تا کنون دست‌کم ۲۸ مهاجر در بازداشتگاه‌های اداره مهاجرت و گمرک آمریکا در سراسر این کشور جان خود را از دست داده‌اند. این در حالی است که سال ۲۰۲۵ نیز با ثبت ۳۳ مورد مرگ، بالاترین میزان آمار سالانه مرگ‌ومیر مهاجران بازداشت‌شده در آمریکا طی بیش از ۲۵ دهه اخیر به ثبت رسیده بود.
سازمان دیده‌بان حقوق بشر و پزشکان مدافع حقوق بشر (PHR) در گزارش‌های اخیر خود تاکید کرده‌اند که با افزایش جمعیت بازداشتی‌ها به بیش از ۶۰ هزار نفر در سال ۲۰۲۶، نرخ مرگ‌ومیر در بازداشتگاه‌های آمریکا به بالاترین حد خود در ۲۰ سال گذشته رسیده است.
بررسی‌های مستند پزشکی نشان می‌دهد که سهل‌انگاری در ارائه مراقبت‌های بهداشتی، بی‌توجهی کارکنان دبخش رمانی به علائم حیاتی و بیماری‌های زمینه‌ای، عدم تحویل به موقع دارو‌های تجویزی و تاخیر در انتقال بیماران بدحال به بیمارستان از عوامل اصلی جان‌باختن بسیاری از این افراد بوده است.
به گفته ناظران حقوق بشر، بخش عمده‌ای از این تاسیسات توسط شرکت‌های پیمانکار خصوصی مدیریت می‌شوند که برای کاهش هزینه‌ها، استاندارد‌های اولیه مراقبت‌های بهداشتی را نادیده می‌گیرند. این نهاد‌ها با انتقاد شدید از شرایط نگهداری مهاجران، اعلام کرده‌اند که بی‌توجهی نظام‌مند به درخواست‌های درمانی بازداشتی‌ها به یک رویه ساختاری تبدیل شده و خواستار مداخله فوری، افزایش شفافیت و پایان دادن به بازداشت‌های طولانی‌مدت مهاجران شده‌اند.