گروه فولکس‌واگن با انتشار جدیدترین گزارش عملکرد مالی خود رسماً تأیید کرد که حاشیه سود خودروهای برقی همچنان کمتر از مدل‌های درون‌سوز است.
گروه فولکس‌واگن در حال حاضر با چالش بزرگی برای تبدیل استراتژی برقی‌سازی خود به سودآوری بیشتر مواجه است. مدیریت این گروه بزرگ خودروسازی آلمان صراحتاً اذعان کرده که خودروهای برقی در مقایسه با محصولات درون‌سوز، درآمد و سودآوری کمتری به همراه دارند. آرنو آنتلیتز، مدیر مالی و مدیر ارشد عملیاتی گروه فولکس‌واگن، هم‌زمان با انتشار گزارش عملکرد ۹ ماهه شرکت اعلام کرد که موفقیت محصولات برقی در بازار، تناقض عجیبی ایجاد کرده و فشار مضاعفی بر درآمدهای جاری آورده است زیرا هر خودروی برقی که به فروش می‌رسد سود کمتری نسبت به نمونه‌های بنزینی و دیزلی تولید می‌کند.
این خودروساز آلمانی میان دو سنگ آسیاب گیر افتاده است؛ از یک‌سو تقاضا برای خرید برقی‌ها رو به افزایش بوده و شرکت باید سرمایه‌گذاری‌های هنگفتی روی خطوط تولید برقی انجام دهد اما از سوی دیگر حاشیه سود پایین، رقابت شدید قیمتی و بازار جهانی پرچالش کار را سخت‌تر کرده است. نکته کلیدی اینجاست که فولکس‌واگن مجبور است فروش خودروهای برقی خود را بالا ببرد تا میانگین آلایندگی دی‌اکسید کربن ناوگانش را کاهش داده و از جریمه‌های سنگین و میلیاردی اتحادیه اروپا فرار کند حتی اگر این اقدام به معنای فروش بیشترِ خودروهای کم‌سودتر باشد.
چالش مدل‌های برقی ارزان‌قیمت
بحران سودآوری با معرفی محصولات اقتصادی و ارزان‌قیمت آینده پیچیده‌تر نیز خواهد شد. نسخه تولیدی کانسپت ID. Every1 که قرار است در سال ۲۰۲۷ و احتمالاً با احیای نام ID. Up روانه بازار شود، ارزان‌ترین محصول برقی این برند خواهد بود. اگرچه قیمت پایین‌تر، خرید خودروی برقی را برای عامه مردم تسهیل می‌کند اما حاشیه سود بسیار ناچیزی برای شرکت باقی می‌گذارد. تولید اقتصادی و سودآور یک خودروی برقی ارزان‌قیمت، آزمون بسیار بزرگی برای شرکتی است که حتی مدل‌های گران‌قیمت‌تر برقی‌اش سوددهی کمتری نسبت به خودروهای درون‌سوز دارند. بااین‌وجود، خودروهای برقی ۴۰ درصد از سبد سفارش‌های جدید این گروه در اروپا را طی ۹ ماه نخست سال تشکیل داده‌اند و خانواده خودروهای برقی شهری (شامل فولکس‌واگن ID پولو، فولکس‌واگن ID کراس، کوپرا راوال و اشکودا اپیک) حدود ۱۵۰ هزار سفارش دریافت کرده‌اند. اگرچه این موفقیتی عالی برای استراتژی برقی‌سازی است اما دردسر جدیدی برای بخش مالی ایجاد می‌کند زیرا هر مشتری که به‌جای خودروی بنزینی یک مدل برقی می‌خرد، درواقع یک معامله سودآور را از فولکس‌واگن سلب می‌کند.
ریزش بازار چین، تعرفه‌های آمریکا و برنامه انقباضی ۳۱ میلیارد یورویی
علاوه بر چالش‌های داخلی، فشارهای خارجی فراوانی نیز بر این گروه وارد می‌شود. فولکس‌واگن به افت شدید و انقباض بازار چین، کاهش سهم بازار در این کشور، حضور تهاجمی و قیمت‌گذاری سخت‌گیرانه خودروسازان چینی در خاک اروپا و همچنین تعرفه‌های جدید وارداتی آمریکا اشاره می‌کند. تمام این عوامل باعث شده‌اند تا حاشیه سود عملیاتی گروه فولکس‌واگن پس از ۹ ماه به رقم نگران‌کننده ۳.۸ درصد برسد؛ یعنی از هر ۱۰۰ یورو درآمد حاصل از فروش، کمتر از ۴ یورو سود عملیاتی برای شرکت باقی می‌ماند که به گفته مدیران، این میزان سود در بلندمدت مطلقاً کافی نیست. برای خروج از این وضعیت ناپایدار و بازگشت به ریل سودآوری، فولکس‌واگن یک برنامه کاهش هزینه عظیم به ارزش تقریبی ۳۱ میلیارد یورو را تدوین کرده است. اولویت‌های اصلی این برنامه شامل ساده‌سازی سبد محصولات (حذف احتمالاً تا ۵۰ درصد از مدل‌های کم‌فروش)، قطعات مشترک، کاهش هزینه‌های سربار، افزایش بهره‌وری کارخانه‌ها و تسریع در توسعه فناوری است.
در همین راستا، احتمال انحلال برند باسابقه سئات نیز وجود دارد هرچند تصمیم نهایی هنوز گرفته نشده است. علاوه بر این، برنامه‌ریزی برای تعدیل بیش از ۱۰۰ هزار شغل در سطح جهان در جریان است. همچنین مدیریت فولکس‌واگن هشدار داده که نمی‌تواند بقای طولانی‌مدت چهار کارخانه بزرگ خود در آلمان را برای بازه سال‌های ۲۰۳۱ تا ۲۰۳۴ تضمین کند. شرکت در حال بررسی کاربری‌های جایگزین برای این سایت‌ها به‌جای تعطیلی کامل است اما احتمال تعطیلی برخی کارخانه‌ها یا کاهش شدید حجم تولید همچنان وجود دارد. با توجه به فشار مالی موجود، مسئولان شرکت تأکید کرده‌اند که زمان در حال از دست رفتن است و باید سریع و قاطعانه وارد عمل شوند.
