لاستیک خودروهای برقی به دلیل وزن سنگین باتری‌ها، گشتاور فوری و فناوری‌های کاهش سروصدا و افزایش برد، ۲۰ درصد سریع‌تر فرسوده شده و بسیار گران‌تر هستند.

یکی از اصلی‌ترین برگ‌های برنده خودروهای برقی، هزینه نگهداری بسیار پایین آن‌ها در مقایسه با مدل‌های درون‌سوز است که ریشه در قطعات متحرک به‌مراتب کمتر دارد. در این خودروها خبری از تعویض روغن موتور نیست و سیستم احیای انرژی ترمز نیز باعث می‌شود طول عمر لنت‌های ترمز افزایش یابد اما این داستان درباره لاستیک‌ها به‌کلی متفاوت است. لاستیک‌های مخصوص خودروهای برقی بسیار سریع‌تر از نمونه‌های سنتی فرسوده می‌شوند و به دلیل طراحی پیچیده که حاصل ترکیب وزن زیاد، گشتاور بالا، مقاومت غلتشی پایین و تکنیک‌های خاص تولید است، برچسب قیمتی به‌مراتب بالاتری دارند.

پس از راه‌اندازی شارژر خانگی و رفع نگرانی‌های روزمره بابت شعاع حرکتی، مالکیت یک خودروی برقی تجربه آرامش‌بخشی را رقم می‌زند؛ بااین‌حال، طبق آمارهای شرکت میشلن، لاستیک خودروهای برقی ۲۰ درصد سریع‌تر از خودروهای درون‌سوز ساییده می‌شوند. به همین دلیل، مالکان خودروهای بدون آلایندگی پس از پیمودن حدود ۲۰ تا ۴۰ کیلومتر، با چالش سنگین تعویض لاستیک روبه‌رو می‌شوند. خرید یک دست لاستیک جدید برای این خودروها بسته به کلاس خودرو، ابعاد و مشخصات فنی می‌تواند بین ۱,۰۰۰ تا ۲,۵۰۰ دلار هزینه روی دست مالک بگذارد که رقمی به‌مراتب بالاتر از لاستیک‌های هم‌سایز برای خودروهای بنزینی هم‌رده است.

تاوان وزن سنگین باتری‌ها و گشتاور آنی موتورهای برقی

نیازهای مهندسی خاص خودروهای برقی، دلیل اصلی پیچیدگی ساخت این لاستیک‌هاست. پکیج باتری‌ها باعث می‌شود وزن خودروهای برقی نسبت به همتایان درون‌سوز هم‌اندازه بسیار بیشتر باشد و درنتیجه، لاستیک‌ها فشار مضاعفی را تحمل کرده و نیازمند تقویت‌های ساختاری در دیواره و اسکلت خود هستند. از سوی دیگر، موتورهای برقی گشتاور بسیار زیادی را در همان لحظه شروع حرکت به‌صورت آنی آزاد می‌کنند که این امر لاستیک را در معرض نیروهای چرخشی شدید و سایش بالا قرار می‌دهد. علاوه بر تحمل وزن و گشتاور، لاستیک‌سازان در رقابتی فشرده به دنبال ترکیبات شیمیایی و طرح آج‌هایی هستند که مقاومت غلتشی را به حداقل برسانند؛ عاملی حیاتی که در محصولاتی مانند لاستیک جدید میشلن می‌تواند تا ۱۰ درصد برد حرکتی بیشتری را بین هر بار شارژ به ارمغان بیاورد.

در کنار این موارد، به دلیل سکوت مطلق پیشرانه‌های برقی، صدای جاده بیش‌ازپیش در کابین به گوش می‌رسد و سازندگان مجبورند از لایه‌های جاذب صدا در ساختار داخلی لاستیک استفاده کنند. تمام این فناوری‌ها فرآیند تولید را پیچیده و قیمت نهایی را گران می‌کند. همچنین تیراژ تولید محدود برای برخی ابعاد خاص نیز مزید بر علت است؛ برای مثال، خودرویی مانند ب‌ام‌و i3 از لاستیک‌های بسیار بلند و باریک برای بهبود آیرودینامیک و کاهش صدا بهره می‌برد که چون در خودروهای کمی استفاده می‌شود، هزینه طراحی و تولید آن سرشکن نشده و قیمت نمونه جایگزین را سرسام‌آور می‌کند.

آیا قیمت لاستیک خودروهای برقی در آینده ارزان‌تر می‌شود؟

پاسخ کوتاه به این پرسش مثبت است هرچند بازهم نباید انتظار داشت که قیمت آن‌ها با لاستیک‌های استاندارد خودروهای درون‌سوز برابر شود. با وجود اینکه الزامات فنی برای تحمل وزن، کاهش صدا و مقاومت غلتشی پایین همچنان پابرجا هستند اما افزایش اجتناب‌ناپذیر تیراژ تولید به‌تدریج هزینه‌های سربار ساخت هر حلقه لاستیک را از طریق صرفه‌جویی به مقیاس کاهش می‌دهد. هم‌زمان با پیشی گرفتن فروش خودروهای برقی از مدل‌های بنزینی در اروپا، غول‌های لاستیک‌سازی همچون میشلن، گودیر، کانتیننتال و پیرلی تنوع محصولات خود را گسترش داده و ظرفیت تولید را بالا برده‌اند.

افزون بر این، برندهای میان‌رده و اقتصادی نیز وارد این میدان شده و لاستیک‌های اختصاصی خودروهای برقی را عرضه می‌کنند که این امر به ایجاد رقابت در بازار قطعات یدکی کمک شایانی کرده است. بااین‌وجود، به دلیل هزینه بالاتر مواد اولیه برای تقویت ساختار و عایق‌بندی صوتی، تولید این لاستیک‌ها همیشه گران‌تر از نمونه‌های معمولی خواهد بود و تنها می‌توان امیدوار بود با ثبات قیمت کائوچوی طبیعی، ترکیبات نفتی، دوده صنعتی و فولاد، فشار مالی تعویض لاستیک برای مالکان کاهش یابد.