از جابه‌جایی والورده تا نسخه‌ای برای دویدن کل تیم، لاما چهار نقطه‌عطف را عامل هماهنگی رئال می‌داند.
طرفداری | منولو لاما در برنامه رادیویی کوپه، چهار تصمیم ژوزه مورینیو را عامل روند پیروزی‌های اخیر رئال مادرید دانست؛ گول این اظهارات را در گزارشی از برنامه «ال ترتولیون» منتشر کرده است.
لاما جمع‌بندی‌اش از نقش مورینیو را این‌طور بیان کرد:
مربی، ژوزه مورینیو، چهار تصمیم درست گرفت و کاملاً بر آن‌ها مسلط شد.
۱. فده والورده در دفاع راست
نخستین تصمیم، استفاده از فده والورده در پست دفاع راست بود. لاما گفت مورینیو او را برای پذیرفتن این نقش متقاعد کرد؛ هرچند والورده پیش‌تر گفته بود از بازی در این پست خوشش نمی‌آید.
لاما درباره پذیرفتن این جابه‌جایی گفت:
مورینیو والورده را متقاعد کرد.
این جابه‌جایی چیزی فراتر از یک تغییر اجباری بود. والورده با قدرت بدنی، تعادل دفاعی و نفوذهای رو به جلویش از عقب زمین، به یکی از مهره‌های مهم رئال در بازی‌های بزرگ تبدیل شد. لاما مربی بزرگ را کسی می‌داند که توانایی‌های پنهان بازیکن را زودتر از خود او می‌بیند.
۲. بازی هم‌زمان برناردو سیلوا و آردا گولر
تصمیم دوم، استفاده هم‌زمان از برناردو سیلوا و آردا گولر در خط میانی بود. لاما این انتخاب را نقطه عطفی در شکل هجومی تیم دانست و آن را چنین توصیف کرد:
به میدان فرستادن دو بازیکن بااستعداد در کنار هم؛ برناردو سیلوا و آردا گولر.
حضور این دو، دو ذهن خلاق به میانه میدان رئال اضافه کرد. آن‌ها می‌توانستند در یک‌سوم پایانی تفاوت بسازند، خطوط تیم را به هم وصل کنند و به رئال در کنترل ریتم بازی کمک کنند. پیش از این، تیم برابر حریفانی که فشرده دفاع می‌کردند برای پیدا کردن راه‌حل به مشکل می‌خورد.
۳. شروع موفق مورینیو با وینیسیوس
نکته سوم از نگاه لاما، شروع موفق مورینیو در کار با وینیسیوس جونیور بود. او این شروع را چنین توصیف کرد:
شروعی موفق.
مورینیو از روز نخست به وینیسیوس اعتماد و آزادی عمل داد و هم‌زمان بر تعهد جمعی تأکید کرد. این رویکرد به ستاره برزیلی کمک کرد به بهترین سطحش برسد و در مواجهه با فشار و تحریک‌ها پخته‌تر شود. هنگام انتشار مطلب، وینیسیوس محرومیت چهارمسابقه‌ای خود را پس از اخراج مقابل ویارئال سپری می‌کرد.
۴. جا انداختن ضرورت کار گروهی
لاما این تصمیم را مهم‌ترین دستاورد مورینیو و وجه تمایز او با دیگر مربیان دانست. او درباره چیزی که مورینیو در تیم جا انداخت، گفت:
او ده بازیکن تیم را به ضرورت کار گروهی برای موفقیت قانع کرد؛ اشکالی ندارد مهاجم ندود، اما ده بازیکن دیگر باید بدوند.
لاما برای توضیح اهمیت این تعادل، تفاوتی را مطرح کرد:
یک بازیکن در بازی ندود، با این‌که دو بازیکن ندوند، یکسان نیست.
این چهار تصمیم رئال را از مجموعه‌ای از ستاره‌ها به تیمی هماهنگ تبدیل کرده‌اند؛ تیمی که بازیکنانش نقش خود را می‌دانند و برای هم‌تیمی‌هایشان می‌دوند. مورینیو، در این روایت، علاوه بر ترکیب، ذهنیت تیم را هم تغییر داد و ستاره‌ها و بازیکنان ذخیره را به اهمیت فداکاری جمعی قانع کرد. اگر این روند ادامه پیدا کند، هشت پیروزی پیاپی شاید فقط آغاز داستانی بزرگ‌تر در مادرید باشد.