شکست ۴-۱ برابر کومو، انتقاد علنی برونو فرناندس و موضع‌گیری کارریک درباره دویدن‌نکردن تیم، بحران منچستریونایتد را وارد مرحله تازه‌ای کرد. با این حال، متن تأکید می‌کند ریشه مشکلات باشگاه بسیار فراتر از وضعیت سرمربی است.
طرفداری | شکست ۴-۱ منچستریونایتد مقابل کومو فقط یک باخت سنگین نبود؛ این نتیجه فشار روی مایکل کریک را به اوج رساند و در عین حال بار دیگر نشان داد که مشکلات منچستریونایتد به یک مربی یا یک مسابقه محدود نیست. کریک پیش از سوت پایان، به سسک فابرگاس بابت پیروزی کومو ادای احترام کرد و سپس مقابل هواداران یونایتد که زیر باران مانده بودند، عذرخواهی کرد.
این عملکردی چنان بی‌جان بود که نگرانی درباره جایگاه کریک حالا به بحران کامل تبدیل شده است. شرایط وقتی بدتر شد که برونو فرناندز، کاپیتان تیم، در مصاحبه پس از بازی عملاً تاکتیک‌های او و کادر فنی را زیر سؤال برد و گفت نمایش منفعلانه تیم به تصمیم کادر برای پرس نفر به نفر نکردن و عقب نشستن برمی‌گردد.
به نوشته The Athletic و لوری ویتول، این دومین هفته پیاپی است که یک بازیکن یونایتد در گفت‌وگویی رسانه‌ای عملاً در برابر بالادستی‌ها قرار می‌گیرد؛ اتفاقی که هفته قبل هم با انتقاد لیساندرو مارتینز از جذب‌های تابستانی تحت نظر جیسون ویلکاکس در مادرید رخ داده بود. کریک هم در واکنش به حرف‌های فرناندس گفت: «ما در واقع نیمه دوم به‌صورت نفر به نفر و نیمه‌پرس بودیم و بعد هم از همان صحنه گل خوردیم. و کمی هم این وسط هست که هر سیستمی داشته باشی، هر تاکتیکی داشته باشی، اگر ندوی، اگر رو به جلو ندوی و اگر رو به عقب ندوی، برنده نمی‌شوی.»
او ادامه داد که مسئله دویدن‌نکردن، به قلب نگرانی‌های این فصل می‌زند؛ نگرانی‌ای که می‌تواند از تاکتیک، آمادگی بدنی، ناتوانی فیزیکی بازیکنان یا حتی دل‌زدگی از فضای باشگاه ناشی شده باشد. در عین حال، متن تأکید می‌کند که حتی اگر منچستریونایتد سرمربی جدیدی هم داشته باشد، همان مشکلات دوباره سر برمی‌آورند؛ از ساختاری که به خانواده گلیزر نسبت داده می‌شود و بیش از ۲۱ سال است بر باشگاه سایه انداخته، تا نقش پررنگ جیم رتکلیف و تصمیم‌های مدیریتی‌اش در کرینگتون.
در ادامه، مقاله به نتایج نزولی یونایتد از زمان سرمایه‌گذاری اینئوس و برکناری دن اشورث پس از شش ماه اشاره می‌کند. همچنین یادآوری می‌شود که اگر کریک جدا شود، این سومین تغییر میانه فصل روی نیمکت در سه سال خواهد بود؛ در شرایطی که تیم از بهترین بازده‌اش در ۱۷ بازی با ۳۹ امتیاز به دو برد در ۱۱ مسابقه رسیده و فقط ایپسویچ تاون و صباح آذربایجان را شکست داده است.
در بخش دیگری از مطلب، اریک تن هاخ هم از «فضای سمی»ای گفته بود که هنگام حضورش در باشگاه با آن روبه‌رو شد؛ موضوعی که به باور او، از سوی مدیریت فعلی به‌درستی مهار نشد. در همین میان، کریک درباره این‌که آیا بازیکنان هنوز برای او بازی می‌کنند یا نه، گفت: «نباید درباره من باشد.» او اضافه کرد که مسئله، بازی‌کردن برای این باشگاه است و تأکید کرد همه توانش را برای باشگاه و هواداران می‌گذارد، هرچند اذعان داشت که ممکن است همه‌چیز خوب پیش نرود.
مقاله در نهایت می‌گوید کریک حالا زیر فشار شدیدی قرار گرفته، اما بحران منچستریونایتد بسیار گسترده‌تر و ریشه‌دارتر از آن است که فقط به یک مربی یا یک شکست نسبت داده شود.