ناو هواپیمابر آمریکایی یو‌اس‌اس تئودور روزولت به سمت خاورمیانه به راه افتاد

ناو هواپیمابر USS Theodore Roosevelt متعلق به نیروی دریایی ایالات متحده، با لقب «چماق بزرگ» (Big Stick) یکی از حفاظت شده ترین کشتی های جنگی است.

ناو هواپیمابر اتمی یواس‌اس تئودور روزولت (USS Theodore Roosevelt CVN-71) متعلق به نیروی دریایی آمریکا با لقب چماق بزرگ (Big Stick)، پس از سه روز توقف در سنگاپور، بار دیگر راهی آب‌های خاورمیانه شده است. این ناو که چهارمین شناور از کلاس نیمیتز به شمار می‌رود، قرار است به محدوده عملیاتی فرماندهی مرکزی ارتش آمریکا (سنتکام) وارد شود. به گزارش وب‌سایت نشنال اینترست، تئودور روزولت صبح یکشنبه از تنگه مالاکا عبور و پس از آن، سامانه شناسایی خودکار دریایی (AIS) خود را غیرفعال کرد؛ اقدامی که احتمال می‌رود با هدف جلوگیری از ردیابی موقعیت و مسیر حرکت این ناو انجام شده باشد.

در همین حال، احتمال تمدید حضور این ناو هواپیمابر در خاورمیانه نیز مطرح شده است. نشنال اینترست با اشاره به اظهارات مقام‌های نیروی دریایی آمریکا گزارش داده که مدت مأموریت برخی ناوهای جنگی این کشور ممکن است به ۱۱ ماه افزایش یابد. در حالی که از زمان پایان جنگ سرد، مأموریت ناوهای آمریکایی معمولاً بین شش تا هفت ماه به طول انجامیده است.

هر ناوگروه تهاجمی نیروی دریایی ایالات متحده به طور معمول از یک ناو هواپیمابر، یک رزمناو با قابلیت حمل و شلیک موشک های هدایت شونده و دو یا سه ناوشکن با همان توانایی تشکیل می شود. رزمناو اسکورت کننده و محافظ اصلی ناو هواپیمابر به شمار می آید، به ویژه در مقابله با حملات هوایی. در همان حوالی نیز یک زیردریایی هسته ای، به شکل پنهان از این ناوگروه در مقابل تهدیدات سطحی و زیرسطحی مراقبت می کند.

ناوگروه تهاجمی Theodore Roosevelt اما کمی متفاوت از دیگر ناوگروه های معمول نیروی دریایی ایالات متحده است و آن به تعداد بیشتر اسکورت های ناو هواپیمابر مربوط می شود. رزمناو همراه این ناو با نام USS Bunker Hill، قدیمی ترین رزمناو کلاس Ticonderoga است که مجهز به سیستم موسوم به Aegis Combat System است، سیستمی که خود شامل رادار دفاع هوایی SPY-1 و 122 سیستم پرتاب موشک به صورت عمودی است. هر یک از این سیستم های لانچر موشک به سیلویی مجهز است که توانایی حمل موشک های ضد هوایی SM-2، SM-6 و ESSM، همچنین موشک های کروز تاماهاک مخصوص حمله به اهداف زمینی و اژدرهای راکتی ضد زیردریایی را داراست.

پنج ناوشکن حاضر در این ناوگروه نیز همگی از کلاس Arleigh Burke هستند: USS Pinckney، USS Russell، USS Paul Hamilton، USS Kidd و USS Rafael Peralta. ناوشکن های USS Russell و USS Hamilton قدیمی ترین کشتی های کلاس Burke هستند، روزگاری که این کشتی ها دارای آشیانه برای جای دادن هلیکوپتر نبودند. در مقابل، ناوشکن USS Rafael Peralta یکی از جدیدترین کشتی های این ناوگان است. هر یک از این پنج ناوشکن مجهز به 90 تا 96 سیلوی پرتاب موشک هدایت شونده به صورت عمودی است و تعداد سیلوهای تمام این ناوشکن ها به 468 مورد می رسد.

علاوه بر این اسکورت های دریایی، بال هوایی ناو هواپیمابر USS Theodore Roosevelt شامل 44 فروند جنگنده F/A-18E/F، تقریباً 5 فروند هواپیمای جت مخصوص جنگ الکترونیک از نوع EA-18G Growler، چهار فروند هواپیمای هشدار سریع E-2D Hawkeye یا E-2C و دو فروند هواپیمای ملخی ترابری C-2A Greyhound است. از دیگر اجزای این بال هوایی می توان به 19 فروند هلیکوپتر MH-60 اشاره کرد که روی ناو هواپیمابر Roosevelt و اسکورت های آن مستقر هستند.

به عبارت دیگر ناوگروه تهاجمی Theodore Roosevelt از 49 جنگنده یا جت شبه جنگنده و 590 سیلوی پرتاب موشک که هر یک حاوی یک یا تعداد بیشتری موشک هستند سود می برد. این مقدار از تجهیزات نظامی و تهاجمی در یک ناوگروه به اندازه تمام توان دفاع هوایی بسیاری از کشورهای کوچک است. بدین ترتیب است که ناو هواپیمابر Theodore Roosevelt به حفاظت شده ترین کشتی جنگی جهان تبدیل شده است هر چند باید عنوان بزرگ ترین هدف جهان را نیز به این «چماق بزرگ» داد.