افشین علا در شعری جدید با عنوان «اَلْجارَ ثُمَّ الدّار» سروده است: ای کاش در ایران، هم حاکمان هم خلق/ مثل تو می‌گفتند: «اَلْجارَ ثُمَّ الدّار...»
به گزارش مشرق، افشین علا شاعر شعر جدید خود را با عنوان «اَلْجارَ ثُمَّ الدّار» در فضای مجازی منتشر کرد. او در این شعر سروده است:
غرق دعا بودی با گریه بسیار/ در فکر همسایه، دیوار در دیوار
در حق‌شان آن شب از بس دعا کردی/ فرزند معصومت از خواب شد بیدار
از بسترش برخاست آمد به دامانت/ پس گفت: «مادرجان! تا کی غم اغیار؟
از رنج همسایه کم با خدا گفتی؟/ از حاجت ما هم چیزی بگو یک بار»
او را بغل کردی بوسیدی‌اش با مهر/ گفتی: «گرفتم من حاجات خویش از یار
از خانه ما هست همسایه، واجب‌تر/ ای مجتبی! این را در خاطرت بسپار...»
ما چارده قرن است مدح تو را بانو/ بسیار می‌گوییم اما فقط تکرار
ما نیز اگر بودیم غمخوار یکدیگر/ کامی نمی‌شد تلخ، حالی نمی‌شد زار
ای کاش در ایران، هم حاکمان هم خلق/ مثل تو می‌گفتند: «اَلْجارَ ثُمَّ الدّار...»
اول همسایه بعد خانه
«اَلْجارَ ثُمَّ الدّار» به‌معنای «اول همسایه بعد خانه»، جمله‌ای برگرفته از متن حدیثی معروف از حضرت فاطمه(س) است. از امام حسن(ع) روایت شده که «مادرم در شب جمعه‌ای تا صبح در محرابش به عبادت مشغول بود و برای مرد و زن مومن با ذکر نامشان زیاد دعا کرد، اما برای خودش دعا نکرد. گفتم: مادرم! چرا آن‌گونه که برای دیگران دعا می‌کنی برای خودت دعا نمی‌کنی؟» گفت: پسرم! اول همسایه بعد خانه.
علا دیپلم فرهنگ و ادب را در سال ۱۳۶۶ در زادگاهش کسب کرد و در همین سال وارد دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران شد.
هم‌زمان با تحصیل با مجلاتِ کیهان بچه‌ها و سروش نوجوان همکاری می‌کرد. بعد از تحصیل نیز، ادبیات کودک و کار در مطبوعات را برگزید. در راه‌اندازیِ روزنامه آفتابگردان (اولین روزنامه کودکان ایران) با فریدون عموزاده‌خلیلی شرکت فعال داشت.
او تا سال ۱۳۹۴ عضو هیات مدیره انجمن شاعران ایران بود. وی در قالب‌های نیمایی و به ویژه غزل نیز تجربه‌های فراوانی دارد، سیمین بهبهانی در یادداشتی او را با شهریار مقایسه کرده‌است. او از سال ۱۳۶۶ تا کنون در عرصه ادبیات و مطبوعات فعال بود.