در کتاب جنجالی رژیم چنج که این هفته منتشر شد آمده است: به گفته یکی از مقامات ارشد دولت آمریکا، ترامپ کاملاً در تصمیم خود برای دستیابی به یک توافق با ایران جدی بود و این، برخلاف آنچه بعدها برخی ادعا کردند، یک فریب یا تاکتیک ظاهری نبود. ترامپ واقعاً اطمینان داشت که میتواند به توافق برسد.
ترامپ پیشتر به اعضای تیمش گفته بود که میخواهد نامهای مستقیماً برای آیت الله سید علی خامنهای ارسال کند. ویتکاف و والتز پیشنویس اولیه را تهیه کردند.
خواسته های مطرحشده در نامه صریح بود: مذاکره مستقیم درباره برنامه هستهای، همراه با تعیین ضرب الاجلی برای رسیدن به توافق. بدون غنی سازی. بدون حرکت به سمت ساخت سلاح هستهای. بدون موشک های دوربرد و دسترسی کامل بازرسان به تأسیسات.
ترامپ امیدوار بود این مسئله بهصورت مسالمت آمیز حل شود؛ اما همان طور که در نامه به روشنی آمده بود، در غیر این صورت اتفاقات بسیار بدی ممکن بود رخ دهد.
ترامپ سپس پیشنویس را برداشت و تغییرات و عبارت های مورد علاقه خود را به آن افزود تا به گفته خودش نامه زیبا شود. او با افتخار درباره این نامه برای اعضای کابینه و کارکنانش صحبت میکرد و گاهی آن را برای برخی از مهمانان منتخب در دفتر بیضی با صدای بلند میخواند.
وقتی مطمئن شد که متن دقیقاً همان چیزی است که میخواهد، از ویتکاف خواست به ابوظبی پرواز کند و نامه را شخصاً به رئیس امارات متحده عربی تحویل دهد تا او ترتیبی دهد که نامه به دست آیت الله خامنهای برسد.