تهران می‌گوید هفت شرط دارد؛ اما خودش اعتراف می‌کند شمار واقعی یازده است. همین فاصله، کل ماجرا را پیچیده کرده است.

محسن رضایی، دبیر شورای عالی امنیت ملی، تصریح کرده است: «شروط ایران در ظاهر هفت مورد است، اما با در نظر گرفتن بندهای فرعی، در مجموع به ۱۱ شرط می‌رسد.» همزمان محمدباقر قالیباف تأکید کرده هرگونه پیشرفت به پذیرش همین شروط از سوی آمریکا بستگی دارد. در سوی دیگر، قطر از «پیشرفت» سخن می‌گوید و وزارت خارجه‌اش رسماً از شتاب گرفتن میانجی‌گری خبر داده؛ اما تهران مذاکره مستقیم را رد می‌کند. پرسش بی‌پاسخ این است: اگر هر دو طرف از پیشرفت حرف می‌زنند، چرا هیچ‌کس متن نهایی را تأیید نمی‌کند؟