حوزه/ مدرس مدرسه علمیه ریحانهالرسول(س) نکا، با تأکید بر ضرورت تبدیل مطالعه به یک عادت پایدار در زندگی، گفت: دسترسی گسترده به اطلاعات، لزوماً به معنای افزایش سطح آگاهی و سواد نیست و آنچه اهمیت دارد، توانایی انتخاب، تحلیل و بهرهگیری صحیح از اطلاعات است.
به گزارش خبرگزاری حوزه از ساری، مریم دوادگر مدرس مدرسه علمیه ریحانهالرسول(س) نکا در نشست علمی با طلاب مدرسه علمیه ریحانه الرسول(س) نکا، با بررسی نسبت انسان معاصر با حجم گسترده اطلاعات و منابع دیجیتال، اظهار داشت: امروز با فراوانی دادهها و دسترسی آسان به منابع اطلاعاتی مواجهیم؛ اما این فراوانی، الزاماً به معنای باسوادتر شدن انسان نیست. همانگونه که حضور در محیطی سرشار از منابع، بدون بهرهبرداری صحیح، به رشد منجر نمیشود، دسترسی به اطلاعات نیز زمانی ارزشمند است که به فهم، تحلیل و اندیشه تبدیل شود.
وی با اشاره به ضرورت مطالعه فراتر از آموزشهای رسمی و آکادمیک افزود: سواد دانشگاهی و حوزوی لازم است، اما کافی نیست؛ آموزش رسمی میتواند مقدمهای برای رشد علمی باشد، اما بدون ایجاد عادت مطالعاتی و مواجهه مستمر و تأملی با کتاب، این ظرفیت به نتیجه مطلوب نخواهد رسید.
دوادگر، یکی از چالشهای عصر دیجیتال را پراکندگی ذهن و کاهش قدرت تمرکز دانست و تصریح کرد: دادههای فراوان، پیدرپی و متکثر در بسیاری از موارد قدرت تمرکز و استمرار ذهن را کاهش میدهد و مانع شکلگیری مطالعه عمیق میشود؛ در حالی که انسان برای تحلیل، ایجاد ارتباط میان مفاهیم و رسیدن به فهم عمیق، نیازمند تمرکز و استمرار است.
وی در ادامه، با اشاره به موانع رایج کتابخوانی، کمبود زمان، خستگی ذهنی، استفاده بیهدف از تلفن همراه، انتخاب کتاب نامناسب و کمالگرایی را از جمله عوامل مؤثر در فاصله گرفتن افراد از مطالعه برشمرد و گفت: برای شکلگیری عادت مطالعه، نباید منتظر زمانهای طولانی و کاملاً آزاد بود؛ بلکه گامهای کوچک، قابل تکرار و مستمر، میتواند زمینه بازگشت کتاب به متن زندگی را فراهم کند.
مدرس مدرسه علمیه ریحانه الرسول(س)نکا انتخاب کتاب متناسب با علاقه و نیاز، اختصاص زمانهای کوتاه و مشخص برای مطالعه و قرار دادن کتاب در دسترس را از راهکارهای مؤثر در عادتسازی دانست و تأکید کرد: اصل مهم، قدم کوچک و تکرار است. هر فرد باید متناسب با شرایط خود، برنامهای عملی و قابل استمرار برای مطالعه داشته باشد؛ حتی چند دقیقه مطالعه روزانه، اگر بهصورت مستمر انجام شود، میتواند به یک عادت پایدار تبدیل شود.
دوادگر همچنین بر ضرورت پیوند دادن مطالعه با فعالیتهای روزمره تأکید کرد و افزود: کتابخوانی نباید به فعالیتی جدا و فانتزی در حاشیه زندگی تبدیل شود؛ کتاب باید در متن زندگی جای بگیرد و مطالعه با موقعیتها و عادتهای روزانه پیوند بخورد تا به بخشی طبیعی از زندگی انسان تبدیل شود.
وی با اشاره به نقش خانواده در گسترش فرهنگ مطالعه، الگو بودن والدین و گفتوگو درباره کتاب را مؤثر دانست و خاطرنشان کرد: کتابخوانی زمانی در خانواده به فرهنگی پایدار تبدیل میشود که کودک، کتاب را در زندگی روزمره والدین ببیند و درباره آن گفتوگو بشنود؛ علاقه به مطالعه با اجبار، سرزنش و مقایسه شکل نمیگیرد، بلکه نیازمند ایجاد تجربهای لذتبخش و طبیعی از مواجهه با کتاب است.
دوادگر بر نگاه هدفمند به فناوری و فضای دیجیتال تأکید کرد و گفت: نگاه ما به فناوری نباید صفر و صدی باشد؛ مهم آن است که استفاده از ابزارهای دیجیتال را هدفمند کنیم و از ظرفیت آنها برای مطالعه، جستوجوی علمی و دسترسی به محتوای مفید بهره ببریم.
وی در جمعبندی این نشست، استمرار را مهمتر از حجم مطالعه دانست و اظهار کرد: هدف نخست، خواندن تعداد زیادی صفحه نیست؛ مهم آن است که عادت مطالعه شکل بگیرد و کتابخوانی از یک وظیفه تحمیلی به تجربهای طبیعی و لذتبخش در زندگی تبدیل شود.
