۱۰ سال پیش، وقتی باراک اوباما، چهل و چهارمین رئیسجمهور آمریکا، در یک نشست خبری جدی درباره استراتژی مقابله با گروه داعش سخن میگفت، هیچکس تصور نمیکرد که «رنگ کتوشلوار» او به اصلیترین سوژه خبری جهان تبدیل شود.
به گزارش خبرفوری، حالا، یک دهه پس از آن هیاهو، اوباما در اقدامی غافلگیرکننده با همکاری لری دیوید، کمدین مشهور، پرده از «واقعیت» پشتپرده این ماجرا برداشته است؛ روایتی که البته رنگوبویی از طنز سیاه دارد.
میراثی به نام یک کتوشلوار
ماجرای ۲۸ اوت ۲۰۱۴ در تاریخ رسانههای آمریکا به یک نماد تبدیل شد. رئیسجمهور با یک کتوشلوار بژ در برابر خبرنگاران حاضر شد؛ انتخابی ساده که چنان جنجالی به پا کرد که حتی به مدخلی در ویکیپدیا تبدیل شد. در آن زمان، رسانههای بزرگ با لحنی تند و طنزآمیز، این پوشش را نشانه عدم جدیت رئیسجمهور خواندند یا آن را تاکتیکی برای انحراف افکار عمومی از مسائل امنیتی دانستند. واشنگتنپست و بیزینساینسایدر در آن دوران، تحلیلهای طعنهآمیزی درباره این انتخاب ظاهری منتشر کردند که برای هفتهها صدر اخبار را در دست داشت.
وقتی کمدی، تاریخ را بازنویسی میکند
اکنون در تازهترین قسمت از مجموعه کمدی «لری دیوید» که از شبکه HBO پخش شده، اوباما به عنوان مهمان ویژه حضور یافته تا روایتی کاملا متفاوت از آن روز ارائه دهد. این برنامه که اوباما و همسرش میشل اوباما تهیهکنندگی آن را بر عهده دارند، لحظات تاریخی را با نگاهی آمیخته به هجو بازسازی میکند.
داستان در صحبتی هفتدقیقهای روایت میشود: لری دیوید در فضای کاخ سفید، در حالی که اوباما خود را برای کنفرانس مطبوعاتی حیاتیاش آماده میکند، حضوری مزاحم دارد. ماجرا زمانی به اوج میرسد که دیوید، با دستوپاچلفتیگری، یک لیوان اسموتی را روی کتوشلوار سرمهای رسمی اوباما میریزد. در حالی که رئیسجمهور با بحران «نبود لباس جایگزین» در لحظات پایانی روبروست، دیوید او را متقاعد میکند که تنها گزینه موجود، کتوشلوار بژ رنگی است که در کمد باقی مانده است.
پایانبندی یک دهه ابهام
لحظه طلایی نمایش جایی است که اوباما با همان کتوشلوار بژ و قامت کشیده، به سمت سکوی خبرنگاران میرود. دیوید که حالا از فاجعهای که به بار آورده آگاه است، با نگاهی نگران به رفتن رئیسجمهور خیره میشود و دیالوگی را بر زبان میآورد که حالا به پایانبندی محبوب این ماجرا تبدیل شده است: «مردم قرار است مدت خیلی خیلی زیادی درباره این موضوع حرف بزنند.»
این ویدئو نه تنها پایانی طنزآمیز بر یک جنجال ده ساله گذاشت، بلکه نشان داد که چگونه سیاستمداران، حتی سالها پس از ترک قدرت، میتوانند با ابزارهای فرهنگ عامه، نگاههای تند و تیز منتقدان را به لبخند تبدیل کنند. در نهایت، این اسکچ نشان داد آنچه از نظر رسانهها یک «خطای استراتژیک در دنیای مد» بود، در واقعیت محصول یک حادثه پیشپاافتاده با لیوانی از اسموتی بوده است.