فکر می‌کنید یک استارتاپ نظامی دیستوپیایی چه ویژگی‌هایی دارد؟ چنین شرکتی احتمالا همین حالا در تگزاس فعالیت می‌کند و ارزش آن به یک میلیارد دلار رسیده است. شرکت وارهاند (Warhound)، متعلق به پالمر لاکی، نمونه‌ای بارز از این وضعیت به شمار می‌رود. این میلیاردر صنعت تسلیحات، به همراه بن لم، هم‌بنیان‌گذار شرکت، روی استارتاپی کار
فکر می‌کنید یک استارتاپ نظامی دیستوپیایی چه ویژگی‌هایی دارد؟ چنین شرکتی احتمالا همین حالا در تگزاس فعالیت می‌کند و ارزش آن به یک میلیارد دلار رسیده است.
شرکت وارهاند (Warhound)، متعلق به پالمر لاکی، نمونه‌ای بارز از این وضعیت به شمار می‌رود. این میلیاردر صنعت تسلیحات، به همراه بن لم، هم‌بنیان‌گذار شرکت، روی استارتاپی کار می‌کند که هدفش تولید سگ‌هایی با ویژگی‌های ژنتیکی اصلاح‌شده برای استفاده در میدان‌های نبرد است.
بر اساس گزارش فایننشال تایمز، وارهاند حدود ۱۸ ماه پیش به‌صورت محرمانه فعالیت خود را آغاز نمود و تاکنون ۲۰۰ میلیون دلار از سرمایه‌گذاران بزرگ فناوری، از جمله سکویا کپیتال، جذب کرده. ارزش این شرکت اکنون به ۱.۲ میلیارد دلار می‌رسد. گزارش‌ها همچنین از مشارکت این‌کیوتل، شرکت سرمایه‌گذاری خطرپذیر وابسته به سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا، حکایت دارند؛ موضوعی که ایده‌ای شبیه داستان‌های علمی‌تخیلی درجه‌دو را به واقعیتی جدی و بالقوه مرگبار تبدیل می‌کند.
بن لم در گفت‌وگو با فایننشال تایمز، هدف وارهاند را چنین توضیح داد:
وارهاند قرار است برنامه‌ای شبیه کاپیتان آمریکا برای سگ‌ها باشد؛ برنامه‌ای که در عین حال، یکی از مشکلات واقعی مربوط به رفاه و سلامت این حیوانات را نیز برطرف می‌کند.
صرف‌نظر از پرسش‌های اخلاقی عمیقی که درباره فعالیت یک شرکت انتفاعی برای پرورش سگ‌های رزمی مطرح می‌شود، پالمر لاکی نیز چندان گزینه مناسبی برای هدایت چنین پروژه‌ای به نظر نمی‌رسد. او یکی از بنیان‌گذاران شرکت فناوری تسلیحاتی آندوریل اینداستریز و پیش از آن، بنیان‌گذار شرکت سازنده هدست واقعیت مجازی آکیولس ریفت بود. این میلیاردر فعال در مجتمع نظامی‌صنعتی آمریکا سابقه‌ای پرحاشیه در زمینه عرضه تجهیزات دفاعی دارد؛ سابقه‌ای که با توجه به موضوع سگ‌های نظامی، می‌توان آن را به‌نوعی سرسختانه توصیف کرد.
برای نمونه، پهپادهای انتحاری خودمختار او در خطوط مقدم جنگ اوکراین با مجموعه‌ای از شکست‌های شرم‌آور روبه‌رو شدند. مهمات پرسه‌زن ساخت لاکی نه‌تنها در هدف‌گیری دقیق ناکام ماندند، بلکه حتی توانایی پرواز پایدار نیز نداشتند و شماری از این پهپادها در جریان عملیات‌های معمول به زمین سقوط کردند. عملکرد نامطمئن سامانه پهپاد انتحاری آندوریل به‌اندازه‌ای مشکل‌ساز بود که ارتش اوکراین در سال ۲۰۲۴ به‌طور کامل استفاده از آن را کنار گذاشت و ظاهراً دیگر به سراغش نرفت.
در تابستان ۲۰۲۵ نیز گزارش شد که پهپاد چهارملخه ضدپهپادی آندوریل با نام آنویل در جنگل‌های انبوه ایالت اورگن سقوط کرده و آتش‌سوزی گسترده‌ای را در منطقه‌ای به وسعت حدود ۹ هکتار به راه انداخته است. سامانه پهپاد نظارتی این شرکت با نام آلتیوس نیز هنگام آزمایش پرتاب توسط نیروی هوایی آمریکا، دو بار با نقص‌های فاجعه‌بار روبه‌رو شد. افزون بر این، در جریان یک رزمایش زنده نیروی دریایی آمریکا در اواخر سال گذشته، بیش از ۱۲ شناور پهپادی مجهز به نرم‌افزار لیتِس متعلق به آندوریل به‌طور کامل از کار افتادند.
در تازه‌ترین مورد، یکی از زیردریایی‌های بدون سرنشین آندوریل با نام دایو ال‌دی، به گفته کاپیتان تیم هاوکینز از فرماندهی مرکزی ایالات متحده، بیش از یک روز در آب از حرکت بازماند. این اتفاق به سپاه پاسداران انقلاب اسلامی فرصت داد تا شناور را تصرف کند. هاوکینز این رویداد را در گفت‌وگو با وب‌سایت دیفنس‌اسکوپ شرح داد.
فهرست ناکامی‌های عملیاتی این شرکت همچنان ادامه دارد. مسئله اصلی اینجاست که لاکی با وجود ثروت هنگفت و جاه‌طلبی‌های جنگ‌طلبانه‌اش، احتمالاً آخرین فردی است که باید هدایت حتی یک تیم رباتیک دبیرستانی را به او سپرد؛ چه رسد به شرکتی زیست‌فناورانه که برای نخستین بار قصد دارد سگ‌های جنگی جهش‌یافته پرورش دهد.
اینکه سرمایه‌گذاران با وجود چنین سابقه‌ای، ارزش وارهاند را به ۱.۲ میلیارد دلار رسانده‌اند، به‌خوبی وضعیت اقتصاد آمریکا و سودآوری سرسام‌آور فعالیت‌های پرسود در مجتمع نظامی‌صنعتی این کشور را نشان می‌دهد؛ صنعتی که منتقدان آن را نمونه‌ای آشکار از کسب درآمدهای هنگفت با اتکا به هزینه‌های نظامی می‌دانند.