نکات کلیدی:

  • چین، آمریکا و هند در مجموع مسئول انتشار بیش از نیمی از گازهای گلخانه‌ای جهان هستند.
  • چین به‌تنهایی ۳۰.۳ درصد از انتشار جهانی گازهای گلخانه‌ای را به خود اختصاص داده است؛ درحالی‌که سهم آمریکا ۱۱.۴ درصد است.
  • کانادا با وجود جمعیتی کمتر از یک‌سوم مکزیک، اندکی بیشتر از این کشور گازهای گلخانه‌ای تولید می‌کند.

چین با اختلاف قابل‌توجهی بزرگ‌ترین تولیدکننده گازهای گلخانه‌ای در جهان است؛ اما سایر اقتصادهای بزرگ جهان در مقایسه با این کشور چه وضعیتی دارند؟

این اینفوگرافی کشورها را بر اساس سهم آن‌ها از انتشار جهانی گازهای گلخانه‌ای در سال ۲۰۲۵ رتبه‌بندی می‌کند. داده‌های آن از پایگاه اطلاعات انتشار گازهای گلخانه‌ای برای پژوهش‌های جهانی کمیسیون اروپا (EDGAR) استخراج شده‌اند. در محاسبه سهم کشورها از انتشار جهانی، انتشار ناشی از هوانوردی و کشتیرانی بین‌المللی لحاظ نشده است.

کشورهای اصلی تولیدکننده گازهای گلخانه‌ای ۲۰۲۵

کدام کشورها بیشترین گازهای گلخانه‌ای را تولید می‌کنند؟

چین با انتشار نزدیک به ۱۶ میلیارد تن گازهای گلخانه‌ای در سال ۲۰۲۵، در صدر این رتبه‌بندی قرار دارد. میزان انتشار این کشور تقریباً ۲.۷ برابر آمریکاست. هند در جایگاه سوم قرار گرفته و پس از آن روسیه و اندونزی قرار دارند.

پنج کشور نخست این فهرست در مجموع مسئول انتشار نزدیک به ۵۸ درصد از گازهای گلخانه‌ای جهان هستند؛ موضوعی که نشان می‌دهد بخش بزرگی از انتشار جهانی تنها به تعداد محدودی از اقتصادهای بزرگ اختصاص دارد.

جدول زیر رتبه‌بندی ۷۵ کشور و منطقه را بر اساس میزان انتشار گازهای گلخانه‌ای در سال ۲۰۲۵ نشان می‌دهد.

رتبه کشور انتشار سالانه (میلیون تن معادل CO₂) سهم از انتشار جهانی
۱ چین ۱۵٬۹۸۱ ۳۰.۳٪
۲ آمریکا ۶٬۰۱۸ ۱۱.۴٪
۳ هند ۴٬۵۰۸ ۸.۵٪
۴ روسیه ۲٬۵۷۴ ۴.۹٪
۵ اندونزی ۱٬۳۵۹ ۲.۶٪
۶ برزیل ۱٬۳۰۷ ۲.۵٪
۷ ایران ۱٬۱۱۹ ۲.۱٪
۸ ژاپن ۱٬۰۶۳ ۲.۰٪
۹ عربستان سعودی ۸۴۵ ۱.۶٪
۱۰ کانادا ۷۶۵ ۱.۴٪
۱۱ مکزیک ۷۱۷ ۱.۴٪
۱۲ کره جنوبی ۶۹۶ ۱.۳٪
۱۳ آلمان ۶۶۰ ۱.۳٪
۱۴ ترکیه ۶۱۱ ۱.۲٪
۱۵ استرالیا ۵۷۸ ۱.۱٪
۱۶ ویتنام ۵۴۸ ۱.۰٪
۱۷ پاکستان ۵۳۱ ۱.۰٪
۱۸ آفریقای جنوبی ۵۱۹ ۱.۰٪
۱۹ عراق ۴۲۸ ۰.۸٪
۲۰ تایلند ۴۰۱ ۰.۸٪
۲۱ مصر ۳۹۱ ۰.۷٪
۲۲ فرانسه ۳۷۷ ۰.۷٪
۲۳ بریتانیا ۳۷۶ ۰.۷٪
۲۴ نیجریه ۳۶۸ ۰.۷٪
۲۵ قزاقستان ۳۵۸ ۰.۷٪
۲۶ ایتالیا ۳۵۴ ۰.۷٪
۲۷ آرژانتین ۳۵۴ ۰.۷٪
۲۸ لهستان ۳۴۷ ۰.۷٪
۲۹ مالزی ۳۳۷ ۰.۶٪
۳۰ تایوان ۳۰۲ ۰.۶٪
۳۱ اسپانیا ۲۹۳ ۰.۶٪
۳۲ امارات متحده عربی ۲۷۹ ۰.۵٪
۳۳ فیلیپین ۲۷۰ ۰.۵٪
۳۴ الجزایر ۲۶۹ ۰.۵٪
۳۵ بنگلادش ۲۴۱ ۰.۵٪
۳۶ ازبکستان ۲۱۴ ۰.۴٪
۳۷ اوکراین ۲۱۰ ۰.۴٪
۳۸ کلمبیا ۲۰۶ ۰.۴٪
۳۹ اتیوپی ۱۹۱ ۰.۴٪
۴۰ ونزوئلا ۱۷۸ ۰.۳٪
۴۱ کویت ۱۷۷ ۰.۳٪
۴۲ قطر ۱۶۶ ۰.۳٪
۴۳ هلند ۱۵۰ ۰.۳٪
۴۴ عمان ۱۴۰ ۰.۳٪
۴۵ میانمار ۱۳۳ ۰.۳٪
۴۶ سودان ۱۳۱ ۰.۲٪
۴۷ ترکمنستان ۱۲۵ ۰.۲٪
۴۸ لیبی ۱۱۸ ۰.۲٪
۴۹ شیلی ۱۱۶ ۰.۲٪
۵۰ مراکش ۱۱۳ ۰.۲٪
۵۱ کنیا ۱۰۹ ۰.۲٪
۵۲ مغولستان ۱۰۶ ۰.۲٪
۵۳ بلژیک ۱۰۶ ۰.۲٪
۵۴ پرو ۱۰۵ ۰.۲٪
۵۵ تانزانیا ۱۰۳ ۰.۲٪
۵۶ جمهوری چک ۱۰۳ ۰.۲٪
۵۷ چاد ۱۰۲ ۰.۲٪
۵۸ رومانی ۹۷ ۰.۲٪
۵۹ کره شمالی ۹۲ ۰.۲٪
۶۰ بلاروس ۸۸ ۰.۲٪
۶۱ اسرائیل ۷۷ ۰.۱٪
۶۲ نیوزیلند ۷۴ ۰.۱٪
۶۳ سنگاپور ۷۳ ۰.۱٪
۶۴ یونان ۷۱ ۰.۱٪
۶۵ آنگولا ۷۱ ۰.۱٪
۶۶ اتریش ۷۰ ۰.۱٪
۶۷ اکوادور ۷۰ ۰.۱٪
۶۸ بحرین ۶۸ ۰.۱٪
۶۹ صربستان ۶۸ ۰.۱٪
۷۰ بولیوی ۵۹ ۰.۱٪
۷۱ اوگاندا ۵۹ ۰.۱٪
۷۲ کامبوج ۵۸ ۰.۱٪
۷۳ جمهوری آذربایجان ۵۸ ۰.۱٪
۷۴ مجارستان ۵۷ ۰.۱٪
۷۵ جمهوری دموکراتیک کنگو ۵۷ ۰.۱٪

نکته: برخی از ردیف‌های جدول مطابق با داده‌های منبع، چند منطقه جغرافیایی را در یک مجموعه آماری ترکیب کرده‌اند.

جمعیت کشورها یکی از عوامل مؤثر بر میزان انتشار گازهای گلخانه‌ای است، اما مصرف انرژی و فعالیت‌های صنعتی نیز نقش مهمی در این زمینه دارند.

برای مثال، عربستان سعودی با وجود جمعیتی بسیار کمتر از پاکستان، گازهای گلخانه‌ای بیشتری تولید می‌کند. همچنین میزان انتشار استرالیا بیش از دو برابر بنگلادش است؛ درحالی‌که جمعیت این کشور حتی به یک‌ششم جمعیت بنگلادش هم نمی‌رسد.

این تفاوت‌ها به عواملی مانند وابستگی به سوخت‌های فسیلی، فعالیت صنایع انرژی‌بر و ترکیب منابع تأمین انرژی در هر کشور مربوط می‌شوند.

ایران نیز با سهم ۲.۱ درصدی از تولید گازهای گلخانه‌ای جهان در رتبه هفتم قرار گرفته است.

انتشار گازهای گلخانه‌ای در کدام کشورها رو به کاهش است؟

با وجود سهم بالای برخی از اقتصادهای بزرگ در انتشار جهانی گازهای گلخانه‌ای، میزان انتشار در تعدادی از این کشورها نشانه‌هایی از کاهش را نشان می‌دهد.

در سال ۲۰۲۵، انتشار دی‌اکسیدکربن ناشی از مصرف انرژی در چین حدود ۰.۵ درصد کاهش یافت. گسترش تولید برق از منابع تجدیدپذیر و انرژی هسته‌ای به این کاهش کمک کرده است. انتشار دی‌اکسیدکربن مرتبط با انرژی در هند نیز در سال ۲۰۲۵ کاهش یافت که رشد تولید برق تجدیدپذیر و خنک‌تر بودن شرایط آب‌وهوایی از عوامل مؤثر بر آن بودند.

اروپا کاهش انتشار پایدارتری را تجربه کرده است. میزان انتشار گازهای گلخانه‌ای در ایتالیا، آلمان و بریتانیا طی دهه گذشته کاهش‌هایی دورقمی داشته است.

در سراسر اتحادیه اروپا نیز انتشار گازهای گلخانه‌ای از سال ۱۹۹۰ تاکنون ۴۰ درصد کاهش یافته است؛ این در حالی است که اقتصاد این اتحادیه در همین دوره بیش از ۷۰ درصد رشد کرده است.

این روندها نشان می‌دهند که کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای حتی در شرایط رشد اقتصادی نیز امکان‌پذیر است؛ هرچند همچنان بخش عمده انتشار جهانی در تعداد محدودی از کشورها متمرکز شده است.