پاول ساسکو، طراح ارشد مأموریت‌های بازی Cyberpunk 2077، اعلام کرده است که استودیوی سی‌دی پراجکت رد عمداً در بخش‌هایی از داستان، کنترل بازیکنان بر شخصیت اصلی را محدود کرده است. هدف از این تصمیم، انتقال احساس ناخوشایند از دست دادن اختیار به مخاطب بوده است. به گفته او، این رویکرد بخشی از طراحی روایی بازی
پاول ساسکو، طراح ارشد مأموریت‌های بازی Cyberpunk 2077، اعلام کرده است که استودیوی سی‌دی پراجکت رد عمداً در بخش‌هایی از داستان، کنترل بازیکنان بر شخصیت اصلی را محدود کرده است.
هدف از این تصمیم، انتقال احساس ناخوشایند از دست دادن اختیار به مخاطب بوده است. به گفته او، این رویکرد بخشی از طراحی روایی بازی به شمار می‌رود و با تأثیر تدریجی شخصیت جانی سیلورهند بر ذهن و رفتار V ارتباط مستقیم دارد.
ساسکو در واکنش به بررسی جدید یکی از طرفداران Cyberpunk 2077 در شبکه اجتماعی ایکس، به جزئیاتی اشاره کرد. این اطلاعات نشان می‌دهند جانی سیلورهند چگونه رفته‌رفته کنترل بیشتری بر رفتارهای V پیدا می‌کند.
این طرفدار متوجه شده بود که V در بخش‌های آغازین داستان به‌صراحت می‌گوید علاقه‌ای به سیگار کشیدن ندارد. با وجود این، هم‌زمان با پیشرفت داستان و ادغام تدریجی ذهن او با شخصیت جانی، رفتارهایش تغییر می‌کنند و در نقطه‌ای خاص، شروع به سیگار کشیدن می‌کند.
ساسکو ضمن تأیید عمدی بودن این جزئیات گفت:
چه دقت خوبی داری، رفیق! هدف ما دقیقاً همین بود؛ اینکه نشان دهیم شخصیت جانی چگونه به‌آرامی و از طریق رفتارهای کوچک و ظریف با V ترکیب می‌شود. همچنین، قصد داشتیم رابطه آن‌ها را از نخستین برخورد، زمانی که جانی تلاش کرد V را بکشد، به پیوندی عمیق و معنادار تبدیل کنیم؛ رابطه‌ای آمیخته با همدلی و پشیمانی.
با این حال، گروهی از بازیکنان با این رویکرد مخالفت کرده‌اند. آن‌ها باور دارند Cyberpunk 2077 یک بازی نقش‌آفرینی است و بازیکن باید بتواند شخصیت V را بر اساس انتخاب‌ها و برداشت شخصی خود شکل دهد. از دیدگاه این افراد، تغییر اجباری رفتار شخصیت اصلی می‌تواند با آزادی عملی که از یک بازی نقش‌آفرینی انتظار می‌رود، در تضاد باشد.
ساسکو در پاسخ به این انتقادها توضیح داد که ایجاد چنین احساسی، دقیقاً یکی از اهداف سازندگان بوده است.
او در این باره گفت:
اما هدف دقیقاً همین بود. ما می‌خواستیم اتفاقاتی که برای شما رخ می‌دهند، کمی باعث ناراحتی شوند. داستان بازی درباره یک بیماری لاعلاج است؛ وضعیتی که فرد داوطلبانه آن را انتخاب نکرده است. ما برای به تصویر کشیدن این موضوع از مکانیک‌های نقش‌آفرینی استفاده می‌کنیم.
داستان اصلی Cyberpunk 2077 بر تلاش V برای زنده ماندن تمرکز دارد. پس از قرار گرفتن تراشه Relic در مغز او، شخصیت دیجیتالی جانی سیلورهند به‌تدریج با ذهنش ادغام می‌شود و هویت و خاطراتش را تحت‌تأثیر قرار می‌دهد.
به همین دلیل، محدود شدن اختیار بازیکن در برخی لحظه‌های داستانی، صرفاً یک محدودیت گیم‌پلی نیست. به گفته ساسکو، این موضوع ابزاری برای انتقال شرایط جسمی و روانی شخصیت اصلی به حساب می‌آید.
این توضیحات نشان می‌دهند سی‌دی پراجکت رد در طراحی Cyberpunk 2077 کوشیده است میان آزادی انتخاب بازیکنان و ضرورتِ روایتِ داستانی درباره هویت، مرگ و از دست دادن کنترل، تعادل برقرار کند؛ حتی اگر رسیدن به این هدف به معنای نادیده گرفتن بخشی از ترجیحات شخصی بازیکنان باشد.