امین حسینپور در فیلمهایش مسیری مبتنی بر روایتهای رازآلود، موقعیتهای روانشناختی و فاصله گرفتن از الگوهای متداول داستانگویی.
سینا صبوریان در یادداشتی نوشت: بعضی ژانرها در سینما و تلویزیون ایران کمتر مجال بروز پیدا کردهاند و همین مسئله باعث شده است پرداختن به آنها حتی برای کارگردانانی که علاقهمند به تجربه فضاهای متفاوت هستند، با دشواریهایی همراه باشد.
ژانر جنایی و معمایی از جمله همین گونههاست که در سالهای اخیر با وجود استقبال مخاطبان همچنان جای کار بسیاری دارد. بهویژه زمانی که پای تلفیق این ژانر با عناصر روانشناختی و ترسناک به میان میآید و قرار است مخاطب نه فقط درگیر کشف یک راز بلکه همراه با شخصیتها وارد جهان پرابهام و گاه هراسآور داستان شود.
امین حسینپور از جمله کارگردانانی است که در تجربههای سریالسازی خود به این فضا علاقه نشان داده و در هر سه اثرش به نوعی سراغ روایتهای معمایی رفته است. او در نخستین تجربه خود «درمانگر» را ساخت این مجموعه به سراغ یکی از کمتر دیدهشدهترین گونههای روایی در سینما و تلویزیون ایران، یعنی نوآر روانشناختی رفته بود. این ژانر در سالهای اخیر بیش از گذشته در سینما و تلویزیون آمریکا مورد توجه قرار گرفته و استودیوهایی نیز در معرفی و گسترش این نوع روایت نقش داشتهاند. با این حال پرداختن به چنین فضایی در تولیدات ایرانی چندان معمول نبوده و «درمانگر» را میتوان تلاشی برای تجربه این مسیر دانست.
حسینپور در ادامه «بازنده» را ساخت سریالی جنایی و معمایی که ماجرای ربوده شدن کودکی به نام جانا را روایت میکرد. جانا فرزند و نوه یک خانواده متمول و شناختهشده بود و ناپدید شدن او، پروندهای پیچیده با مظنونان و انگیزههای متعدد را شکل میداد. در این مجموعه ماجرای ربایش تنها نقطه آغاز داستان است و بهتدریج روابط میان شخصیتها و رازهای پنهان زندگی آنها نیز به بخش مهمی از معما تبدیل میشد. «بازنده» اقتباسی آزاد از رمان پرفروش «زن همسایه» نوشته شاری لاپنا بود که در سال ۲۰۱۶ منتشر شد. داستان و شخصیتهای این رمان در نسخه تصویری متناسب با بستر اجتماعی و فرهنگی ایران بازآفرینی شدند. این اثر پیچیدگی روایت و غافلگیریهای داستانی را به یکی از عناصر اصلی خود تبدیل کرده بود.
حالا حسینپور در سومین تجربه سریالسازی خود به سراغ «مردگی» رفته و قرار است به زودی از فیلیمو منتشر شود، از تیزری که از این مجموعه منتشر شده مشخص است این سریال بار دیگر در محدوده علایق ژانری او قرار میگیرد، با این تفاوت که این بار فضای ترسناک روانشناختی نیز به روایت معمایی اثر اضافه شده است. صابر ابر، طناز طباطبایی و پانتهآ پناهیها بازیگران این مجموعه هستند. توجه به فضاسازی، میزانسن و جزئیات بصری که در آثار پیشین این کارگردان نیز دیده میشد، از جمله مؤلفههایی است که میتواند در شکلگیری جهان «مردگی» نقش داشته باشد
به نظر میرسد حسینپور با این مجموعه همچنان بر مسیری تأکید دارد که از ابتدای فعالیتش در شبکه نمایش خانگی انتخاب کرده است مسیری مبتنی بر روایتهای رازآلود، موقعیتهای روانشناختی و فاصله گرفتن از الگوهای متداول داستانگویی.
