کاهش نور کابین پیش از فرود و برخاستن، برای تطبیق دید چشم با تاریکی بیرون و دیده‌شدن بهتر مسیرهای خروج اضطراری در حوادث احتمالی انجام می‌شود.
اگر تجربه پرواز در ساعات شب یا نزدیک غروب را داشته باشید، احتمالاً متوجه شده‌اید که خدمه پرواز پیش از فرود، نور چراغ‌های کابین را کاهش می‌دهند. این کار ممکن است در نگاه اول اقدامی ساده برای ایجاد فضای آرام‌تر به نظر برسد، اما دلیل اصلی آن به ایمنی مسافران مربوط است. کم کردن نور کابین به چشم مسافران و خدمه فرصت می‌دهد خود را با شرایط روشنایی بیرون هواپیما تطبیق دهند؛ آمادگی‌ای که در صورت نیاز به تخلیه اضطراری می‌تواند اهمیت زیادی داشته باشد.
سازگاری چشم با روشنایی محیط
چشم انسان برای دیدن در محیط‌های روشن و تاریک به شرایط نوری متفاوتی نیاز دارد. وقتی فرد مدتی در فضای پرنور قرار دارد و ناگهان وارد محیطی تاریک می‌شود، ممکن است برای تشخیص بهتر اشیا و مسیر حرکت به زمان نیاز داشته باشد. این فرایند بخشی از سازگاری بینایی با تاریکی است.
اگر هواپیما هنگام فرود در شب با وضعیت اضطراری روبه‌رو شود و تخلیه سریع آن ضرورت پیدا کند، مسافران باید بتوانند مسیر خروج و موانع اطراف را تا حد امکان سریع تشخیص دهند. کاهش نور کابین پیش از فرود کمک می‌کند چشم افراد از قبل با روشنایی کمتر سازگار شود و اختلاف شدید میان نور داخل و محیط بیرون کاهش یابد.
چراغ‌های اضطراری در تاریکی بهتر دیده می‌شوند
دلیل دیگر به سیستم روشنایی اضطراری هواپیما مربوط است. این سیستم برای کمک به پیدا کردن خروجی‌ها و هدایت مسافران به سمت مسیرهای خروج طراحی شده است. در بسیاری از هواپیماها، علائم خروج اضطراری و چراغ‌های نزدیک کف کابین می‌توانند در شرایط کاهش دید به مسافران کمک کنند مسیر مناسب را پیدا کنند.
وقتی نور معمول کابین کاهش پیدا می‌کند، علائم روشن خروج اضطراری و نشانه‌های مسیر تخلیه برجسته‌تر به نظر می‌رسند. این تفاوت می‌تواند در شرایطی که زمان اهمیت زیادی دارد، به تشخیص سریع‌تر مسیر خروج کمک کند.
چرا این کار هنگام برخاستن هم انجام می‌شود؟
کاهش نور کابین فقط به زمان فرود محدود نیست و در بسیاری از پروازها پیش از برخاستن نیز انجام می‌شود. برخاستن و فرود از مراحل حساس پرواز هستند و خدمه باید برای احتمال بروز شرایط غیرعادی در این بازه‌ها آمادگی داشته باشند. به همین دلیل، کاهش نور کابین در شب یا هنگام کم‌نور بودن محیط بیرون، بخشی از اقدامات پیشگیرانه ایمنی به شمار می‌رود.
البته شدت کاهش نور و شیوه اجرای آن ممکن است با توجه به نوع هواپیما، رویه‌های شرکت هواپیمایی و شرایط محیطی متفاوت باشد. این اقدام به معنای پیش‌بینی وقوع حادثه نیست؛ بلکه روشی برای آماده نگه‌داشتن مسافران و خدمه در برابر شرایطی است که احتمال وقوع آن کم است، اما آمادگی برای آن ضرورت دارد.
در پایان باید گفت کم نور شدن چراغ‌های کابین پیش از فرود یک اقدام نمایشی یا راهی برای صرفه‌جویی در مصرف برق نیست. هدف اصلی، کمک به سازگاری چشم با شرایط نوری محیط و آسان‌تر شدن تشخیص مسیرهای خروج در وضعیت اضطراری است؛ جزئیاتی کوچک که در طراحی ایمنی پرواز جایگاه مهمی دارند.
