حوزه/ رئیس پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر با تأکید بر ضرورت همافزایی مراکز علمی و تجمیع ظرفیتهای پژوهشی، همکاری هدفمند نهادهای علمی را راهکاری مهم برای توسعه فقه معاصر و پاسخگویی به نیازهای فکری و عملی انسان امروز دانست.
به گزارش خبرنگار خبرگزاری حوزه، نشست مشترک مسئولان پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر و جامعة آلالبیت(ع) العالمیة با هدف بررسی زمینههای همکاری علمی و پژوهشی دو مجموعه برگزار شد و در پایان، تفاهمنامه همکاری میان این دو مرکز به امضاء رسید.
حجتالاسلام والمسلمین سیدمجتبی نورمفیدی، رئیس پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر و استاد حوزه علمیه قم، در این نشست با اشاره به ظرفیتهای مکتب اهلبیت(ع) برای پاسخگویی به نیازهای فکری و عملی انسان معاصر، بر ضرورت همافزایی مراکز علمی و تجمیع توانمندیهای پژوهشی تأکید کرد.
وی با اشاره به ضرورت عرضه معارف اسلامی متناسب با نیازهای روز و با زبانی قابل فهم برای مخاطبان امروز، اظهار داشت: مهم این است که ما این معارف را، از ابعاد کلامی تا سیاسی، در قالب مورد نیاز و با زبان مخاطب امروز و قابل فهم عرضه بکنیم.
رئیس پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر با تأکید بر گستردگی قلمرو فقه و ضرورت توجه همزمان به ابعاد کلان و جزئی زندگی بشر، افزود: اگر فقه بخواهد با نگاهی جامع، هم به مسائل کلان زندگی بشر و هم به جزئیات آن بپردازد، تلاش گستردهای لازم است.
حجتالاسلام والمسلمین نورمفیدی همچنین با اشاره به اهمیت فقه معاصر در پاسخگویی به نیازهای روزافزون جامعه، همکاری مراکز علمی را در این عرصه ضرورتی انکارناپذیر دانست و تصریح کرد که توسعه فقه معاصر و پاسخگویی به مسائل نوپدید، نیازمند همکاری سازمانیافته و بهرهگیری از ظرفیتهای علمی مجموعههای دغدغهمند است.
وی با بیان اینکه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر از همکاری با مراکز علمی همسو استقبال میکند، بر ضرورت همافزایی، تجمیع ظرفیتها و پرهیز از موازیکاری تأکید کرد.
استاد حوزه علمیه قم، این همکاریها را از مصادیق تعاون در مسیر خیر و تقوا دانست و با تأکید بر ضرورت پرهیز از منازعات بیحاصل و رقابتهای بیهوده خاطرنشان کرد: انرژیها و نیروهای ما به جای اینکه صرف منازعات بیحاصل، رقابتهای بیهوده و هدر رفتن سرمایههای مادی و معنوی بشه، باید در این جهت تجمیع بشود.
حجتالاسلام والمسلمین نورمفیدی در پایان با استقبال از گسترش همکاریهای علمی و پژوهشی با جامعة آلالبیت(ع) العالمیة، برای مسئولان، استادان و طلاب این دانشگاه آرزوی توفیق کرد و ابراز امیدواری کرد که زمینههای تعامل و همافزایی میان دو مجموعه بیش از پیش فراهم شود.
معرفی ظرفیتهای جامعة آلالبیت(ع) العالمیة
در این نشست، حجتالاسلام والمسلمین اسحاقی، قائممقام جامعة آلالبیت(ع) العالمیة، ضمن قدردانی از میزبانی و همکاری مسئولان پژوهشگاه، به تشریح پیشینه، ساختار آموزشی و ظرفیتهای علمی این دانشگاه پرداخت.
وی با اشاره به تأسیس این مجموعه در حدود ۲۶ سال پیش با پیشنهاد علامه عبدالهادی فضلی، گفت حفظ ماهیت بینالمللی و چندملیتی دانشگاه از تأکیدهای مؤسس آن بوده است. به گفته وی، جامعة آلالبیت(ع) العالمیة با هدف فراهم کردن بستری علمی و پژوهشی برای طلابی از کشورهای مختلف اسلامی شکل گرفته و در حوزههای فقه و اصول، معارف و علوم انسانی، تفسیر و علوم قرآن، کلام و علوم عقلی فعالیت میکند.
قائممقام جامعة آلالبیت(ع) العالمیة همچنین از فعالیت مراکز زبان و ترجمه و دانشگاه مجازی و ارائه برنامههای آموزشی، پژوهشی، تربیتی و فرهنگی برای طلاب خبر داد و بر اهمیت بهرهگیری از ظرفیتهای علمی و روششناختی این مجموعه تأکید کرد.
تشریح ظرفیتهای پژوهشی و فناوری پژوهشگاه
حجتالاسلام والمسلمین مصطفی دری، قائممقام پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر، نیز در ابتدای نشست با اشاره به گفتوگوهای پیشین دو مجموعه، هدف از برگزاری این جلسه را نهاییسازی تفاهمنامه و فراهم کردن زمینه آغاز فعالیتهای مشترک عنوان کرد.
وی با تأکید بر اینکه تفاهمنامه بهتنهایی هدف نهایی همکاری نیست، اظهار داشت که دو مجموعه بر ضرورت آغاز فعالیتهای عملی و اجرایی مبتنی بر توافقهای صورتگرفته تأکید دارند.
قائممقام پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر در ادامه، بخشی از ظرفیتهای این پژوهشگاه را معرفی کرد و به فعالیت سه پژوهشکده و ۱۰ گروه علمی، انتشار آثار پژوهشی و استفاده از فناوریهای نوین و هوش مصنوعی در فرایندهایی همچون پیادهسازی صوت نشستها و دروس خارج، ترجمه اولیه کتابها و پشتیبانی از فعالیتهای پژوهشی اشاره کرد.
تفاهمنامه؛ گامی برای آغاز همکاریهای اجرایی
تأکید بر آغاز فعالیتهای عملی در کنار امضای تفاهمنامه، از محورهای مهم این نشست بود. بر این اساس، همکاری دو مجموعه میتواند زمینهساز بهرهگیری متقابل از ظرفیتهای آموزشی، پژوهشی و بینالمللی و توسعه تعاملات علمی در حوزه مطالعات اسلامی و فقه معاصر باشد.
تأکید حجتالاسلام والمسلمین نورمفیدی بر ضرورت تجمیع توان علمی مراکز همسو نشان میدهد که اهمیت این تفاهمنامه صرفاً به ثبت یک توافق رسمی محدود نیست؛ بلکه ارزش اصلی آن در تبدیل ظرفیتهای مشترک به برنامهها و فعالیتهای علمی و پژوهشی مؤثر برای پاسخگویی به مسائل و نیازهای جهان معاصر خواهد بود.

