منچستریونایتد و اتلتیکو مادرید یکی از نبردهای جذاب مرحله گروهی لیگ قهرمانان را برگزار خواهند کرد.
به گزارش "ورزش سه"، منچستریونایتد سه‌شنبه شب به پایتخت اسپانیا سفر می‌کند تا در لیگ قهرمانان اروپا به دنبال کسب پیروزی باشد و روحیه تیمش را تقویت کند. این دیدار برابر اتلتیکو مادرید برگزار می‌شود اما این سفر همچنین یادآور تلخ دوران بی‌ثباتی است که این باشگاه پس از جدایی الکس فرگوسن تجربه کرده است.
دیه‌گو سیمئونه از دسامبر 2011 هدایت اتلتیکو مادرید را بر عهده دارد، یعنی بیش از یک سال قبل از خداحافظی فرگوسن که پس از 26 سال پرافتخار در راس کادر فنی، در ماه مه 2013 از منچستر یونایتد کناره‌گیری کرد. پس از جدایی فرگوسن، منچستریونایتد دوران پر افت و خیزی را تحت هدایت هفت سرمربی دائمی و تعدادی مربی موقت تجربه کرد و نتوانست هیچ یک از جام‌های داخلی انگلیس را کسب کند.
در مقابل، اتلتیکو تحت هدایت سیمئونه جایگاه خود را در میان برترین تیم‌های اسپانیا حفظ کرده و در سال‌های 2014 و 2021 قهرمان لیگ اسپانیا شده است، با وجود رقابت شدید با قدرت مالی و ورزشی عظیم بارسلونا و رئال مادرید. روخی‌بلانکوس همچنین در تمام فصول از سال 13-2014 در لیگ قهرمانان اروپا شرکت کرده و دو بار به فینال رسیده و دو بار دیگر به نیمه‌نهایی راه یافته است.
در حالی که منچستر یونایتد پس از جدایی فرگوسن، چندین بار از مهم‌ترین تورنمنت‌های باشگاهی اروپا غایب بوده است، که این نشان‌دهنده افت چشمگیری برای تیمی است که بخش زیادی از دوران حضور فرگوسن را به عنوان یکی از قدرت‌های مسلط در قاره گذرانده است. اتلتیکو تحت هدایت سیمئونه هویت مشخصی را حفظ کرده است که بر اساس اخلاق کاری سخت و اراده‌ای تسلیم‌ناپذیر است، حتی اگر این تیم از یک گروه دفاعی مستحکم به تیمی راحت‌تر در بازی‌های تهاجمی تبدیل شده باشد.
در مقابل، منچستریونایتد شاهد حضور سرمربیان متعددی با فلسفه‌های مختلف بوده است، در حالی که تنها عامل ثابت، عدم تداوم بوده است. حتی ورزشگاه اتلتیکو نیز تفاوت بین این دو باشگاه را نشان می‌دهد. قرار است ورزشگاه مدرن متروپولیتانو در ماه ژوئن آینده میزبان فینال لیگ قهرمانان اروپا باشد، پس از این که در سال 2019 میزبان فینالی بود که لیورپول، رقیب سنتی منچستر یونایتد، در آن به پیروزی رسید. در حالی که ورزشگاه اولد ترافورد به عنوان یکی از ورزشگاه‌های میزبان جام اروپا 2028 انتخاب نشده است.
هواداران اتلتیکو مادرید نیز فهرست شکایت‌های خود را دارند، به ویژه با توجه به افزایش انتظارات در دوران سیمئونه، اما در مقایسه با آشفتگی‌های مداوم در اولد ترافورد، ممکن است از ثباتی که باشگاهشان از آن بهره‌مند شده است، قدردانی کنند. اتلتیکو فصل را با وجود ابهاماتی که در تابستان در مورد خولیان آلورز وجود داشت، به خوبی آغاز کرد. در نهایت، این مهاجم آرژانتینی در مادرید ماند و شروع به بازگرداندن سطح بازی خود به درجه قابل اعتمادی که بود کرد.
حتی بدون این که آلورز نقش محوری داشته باشد، تیم سیمئونه در رتبه دوم لیگ اسپانیا قرار دارد و قبل از وقفه بین‌المللی، در برابر رقیب خود، رئال مادرید، به پیروزی رسید. در مقابل، منچستر یونایتد تحت هدایت مایکل کریک، برای دستیابی به همان سطح ثبات تلاش می‌کند. این تیم در رتبه سیزدهم لیگ برتر انگلیس قرار دارد و بدترین شروع فصل را از زمان فصل ۸۷-۱۹۸۶ تجربه می‌کند. نتیجه تساوی در برابر تاتنهام در روز شنبه، فشار را بر کریک و تیمش افزایش داد. شیاطین سرخ تنها در هشت بازی در تمام رقابت‌ها در این فصل دو پیروزی کسب کرده‌اند. کریک گفت: «واقعیت این است و ما باید آن را بپذیریم. ما باید اوضاع را به سرعت و به شکلی مثبت تغییر دهیم، و این کاملاً واضح است.»
منچستر یونایتد به دلیل کمبود تلاش بدنی در این فصل مورد انتقاد قرار گرفته است، از جمله در بازی برابر تاتنهام که بازیکنان این تیم مسافت بیشتری را طی کردند، سریع‌تر دویدند و تعداد دفعات استارت بیشتری داشتند که این موضوع هرگز تحت هدایت سیمئونه که به سخت‌گیری خود مشهور است، قابل قبول نیست.
منچستر یونایتد در بازی اول خود در مرحله گروهی لیگ قهرمانان اروپا، تیم صباح آذربایجان را با نتیجه ۰-۴ شکست داد اما سفر به ورزشگاه متروپولیتانو آزمونی کاملاً متفاوت در برابر تیمی است که در حال تجربه یک روند مثبت و فرهنگی مبتنی بر استحکام است که در طول بیش از یک دهه ساخته شده است.
