یزد- پروفسور عباس افلاطونیان، عشق به حرفه، مهربانی با انسانها و تعهد به آموزش را از مهمترین عوامل ماندگاری افراد در مسیر علم و خدمت دانست.
به گزارش خبرنگار مهر، پروفسور عباس افلاطونیان پیش از ظهر سه شنبه، در آیین تجلیل از سالها فعالیت علمی، آموزشی و خدمات وی در حوزه سلامت، با بیان اینکه علاقه و اشتیاق به حرفه، به فعالیتهای انسان معنا میبخشد، اظهار کرد: وقتی عشق در انجام کار وجود نداشته باشد، فعالیتهای روزانه به تکرار و روزمرگی تبدیل میشوند؛ اما علاقه قلبی میتواند حتی سادهترین مسئولیتها را به فرصتی برای خدمت به دیگران تبدیل کند.
وی با اشاره به نقش تربیتی خانواده در شکلگیری شخصیت افراد، از مادر خود بهعنوان نخستین آموزگار زندگی یاد کرد و گفت: مهربانی با مردم و برخورد برادرانه و خواهرانه با اعضای جامعه، از مهمترین درسهایی بود که در دوران زندگی از مادرم آموختم و همواره تلاش کردم این نگاه را در ارتباط با دیگران حفظ کنم.
این استاد پیشکسوت با تأکید بر اینکه رسالت معلمی به انتقال محفوظات و اطلاعات محدود نمیشود، افزود: آموزش زمانی میتواند در ذهن و زندگی دانشجویان ماندگار شود که با علاقه، انگیزه و باور قلبی همراه باشد؛ چراکه استاد علاوه بر انتقال دانش، در ساختن شخصیت و ترسیم آینده نسلهای بعد نیز نقش دارد.
افلاطونیان با اشاره به نقش همکاران و استادان در شکلگیری دستاوردهای علمی و دانشگاهی خاطرنشان کرد: پیشرفت در عرصه علم و پژوهش حاصل تلاش فردی صرف نیست، بلکه همراهی، همدلی و پشتیبانی مجموعهای از استادان و همکاران در تحقق این موفقیتها سهم بسزایی دارد.
وی در همین زمینه از همراهی و نقشآفرینی استادانی همچون دکتر کلیمزاده، دکتر غفورزاده و دکتر وحیدی قدردانی کرد و یاد استادان نسلهای گذشته از جمله دکتر کیانیزاده و مرحوم دکتر روئیسی را گرامی داشت.
این استاد دانشگاه در پایان با تأکید بر اینکه جایگاه حرفهای و دستاوردهای علمی بهتنهایی معیار ماندگاری انسانها نیست، ابراز امیدواری کرد: آنچه از انسان در خاطره دیگران باقی میماند، مهربانی، عشق به آموزش و تأثیر مثبتی است که در زندگی همنوعان خود بر جای گذاشته است.
