ایران باید چه واکنشی به اعتراضات مردم آذربایجان علیه ممنوعیت حجاب در مدارس این کشور داشته باشد؟
به گزارش همشهری آنلاین، خراسان نوشت: در شرایطی که اسکندر مومنی، وزیر کشور، به دعوت همتای آذربایجانی خود به باکو سفر کرده است، بسیاری از خیابان های جمهوری آذربایجان به صحنه اعتراضات علیه ممنوعیت حجاب در مدارس تبدیل شده و همزمان با ممانعت از ورود دانش‌آموزان و معلمان محجبه به مدارس، دهها کلاس درس تعطیل شده است.
جرقه این اعتراضات از مدرسه شماره ۶۹ در باکو و مدرسه متوسطه «بی شِریف» در روستای مولااوبا، در شهرستان ماسالی شروع شد و در سه روز گذشته به مدارس دیگر نیز سرایت کرده است.
حدود ۶۵درصد مسلمانان جمهوری آذربایجان شیعه هستند که حدود ۶.۵ میلیون نفر می شوند. علاوه بر این، بیش از ۳۰ درصد جمعیت این کشور سنی مذهب هستند و درمجموع بیش از ۹۶درصد جمعیت این کشور مسلماناند.
سیستم سیاسی این کشور که برآمده از دل فروپاشی شوروی در ابتدای دهه ۹۰ میلادی است، یک نظام غیردموکراتیک (دیکتاتوری) سکولار است که در سال های اخیر روابط گسترده ای را هم با رژیم صهیونیستی برقرار کرده ؛ موضوعی که عملا این کشور را به یک تهدید امنیتی برای ایران تبدیل کرده و شاهد بودیم که در جریان جنگ ۱۲ روزه نیز آسمان این کشور برای انجام ترور و بمباران تهران در اختیار صهیونیست ها بود.
بهتر بود دستگاه دیپلماسی با رصد اعتراضات در این کشور، حداقل سفر وزیرکشور به باکو را به تعویق می انداخت.
به هر حال ایران نباید نسبت به احساسات و کنش های ملت های مسلمان منطقه بی تفاوت باشد؛ آن هم در شرایطی که فعال سازی و افزایش نفوذ مسلمانان و به ویژه شیعیان این کشور می تواند به کاهش تهدیدات امنیتی و سیاسی علیه ایران کمک کند.
علاوه بر این، دولت باید درباره تشدید روابط با نظام علی اف، افکار عمومی را توجیه کند. تعدد تماس‌ها، استمرار دیدارهای حضوری و به‌ویژه قدردانی‌های مکرر رئیس‌جمهور ایران از الهام علی‌اف، پرسشی جدی درباره منطق و اهداف سیاست دولت در قبال باکو ایجاد می‌کند.
مسئله صرفاً اصل برقراری روابط دیپلماتیک با یک کشور همسایه نیست، بلکه چگونگی تنظیم سطح و عمق این روابط در شرایطی است که گزارش‌های خارجی از همکاری‌های امنیتی و نظامی آن کشور با طرف درگیر جنگ علیه ایران حکایت دارند.