حوزه/ تجلی میدانی آموزه توحیدی «إیاک نعبد» در سیره یاران پیامبر(ص) و نسل‌های حاضر در تقابل با استکبار، نشان‌دهنده پیوند عمیق بندگی خدا با سلب هرگونه اطاعت از غیر اوست.

به گزارش خبرگزاری حوزه، آیه «إیاک نعبد» نه یک ذکر عبادی صرف، بلکه مانیفست بنیادین آزادی انسان از بند قدرت‌های بشری است. این آیه به جانِ مؤمن، عزمِ جزم برای نپذیرفتن غیرخدا و تن‌ندادن به ذلت را می‌بخشد. تجلی این حقیقت در میدان عمل، همان روحیه استکبارستیزی و آزادگی است که اسلام ناب به پیروان خود آموخته است.

پرسش:
آیه «إِیَّاکَ نَعْبُدُ وَ إِیَّاکَ نَسْتَعین» بر انحصار بندگی در بندگیِ خدا تأکید دارد، برآیند بیرونی و تجلی میدانی آن چیست؟

پاسخ:

اگر ما إیاک نعبد را در نماز و در غیر نماز به صورت یک درس زندگی و الهام خدایی بر زبان و بر دل جاری می‌کنیم در عمل نباید در مقابل غیر خدا تسلیم شویم؛ اطاعت و عبادت مختص خداست و نباید از غیرخدا اطاعت کنیم؛ نباید در مقابل مدعیان قدرت سر خم کنیم و تسلیم شویم. تجلی آموزه «إیاک نعبد» این است که انسان موحد در مقابل هیچ عامل مقتدری جز خدا تسلیم نشود؛ چنان‌که عناصر مؤمن صدر اسلام از قبیل: ابوذر، عمار، یاسر، سمیه و ... چنین بودند. تجسم عملی «إِیَّاکَ نَعْبُدُ» در زمان خود ما نیز به‌وفور دیده می‌شود، جوانانی که در صحنه‌های مختلف در مواجهه با استکبار، هیچ چیز جز اراده الهی و جلب رضای الهی را معیار قرار نمی‌دهند. (ر.ک: امام شهید، تفسیر سوره حمد)

منبع: مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی