ناصر ایمانی در گفتگو با فرارو مطرح کرد:
یک فعال سیاسی اصولگرا، معتقد است اختلاف‌نظر میان طیف‌های مختلف اصولگرایی از دهه‌های گذشته وجود داشته و نباید آن را صرفاً به موضوع مذاکره با آمریکا تقلیل داد. او در عین حال تأکید می‌کند که شرایط جنگی اقتضائات متفاوتی دارد و جریان‌های سیاسی باید تا پایان این وضعیت، اختلافات خود را کنار بگذارند و از تضعیف مسئولان کشور، به‌ویژه رئیس مجلس و تیم دیپلماسی، خودداری کنند.
فرارو- اختلاف میان محمدباقر قالیباف و بخشی از طیف‌های جریان اصولگرا، برخلاف آنچه ممکن است از تحولات اخیر مجلس و مواضع متفاوت درباره مذاکرات برداشت شود، پدیده تازه‌ای نیست. این اختلافات که ریشه در رقابت‌های سیاسی و مدیریتی سال‌های گذشته دارد، حالا با ورود کشور به شرایط جنگی و پررنگ شدن نقش قالیباف در برخی پرونده‌های مهم سیاسی و دیپلماتیک، ابعاد تازه‌ای پیدا کرده است.
به گزارش فرارو، ناصر ایمانی، تحلیلگر سیاسی و فعال سیاسی اصولگرا، معتقد است اختلاف‌نظر میان طیف‌های مختلف اصولگرایی از دهه‌های گذشته وجود داشته و نباید آن را صرفاً به موضوع مذاکره با آمریکا تقلیل داد. او در عین حال تأکید می‌کند که شرایط جنگی اقتضائات متفاوتی دارد و جریان‌های سیاسی باید تا پایان این وضعیت، اختلافات خود را کنار بگذارند و از تضعیف مسئولان کشور، به‌ویژه رئیس مجلس و تیم دیپلماسی، خودداری کنند.
اختلاف با قالیباف ریشه در رقابت‌های قدیمی اصولگرایان دارد
ناصر ایمانی در گفت‌وگو با فرارو، درباره اختلافات اخیر میان محمدباقر قالیباف و برخی نمایندگان اصولگرای مجلس و اینکه آیا این اختلافات را باید نشانه شکاف در جریان اصولگرایی دانست، گفت: «نمی‌توان ادعا کرد که در جریان اصولگرا اختلاف دیدگاه وجود ندارد. این اختلافات از گذشته وجود داشته و حتی ریشه‌های آن را می‌توان در دهه ۷۰ نیز دنبال کرد. همان‌طور که در جریان اصلاح‌طلب نیز میان دو سر طیف اختلاف‌نظرهایی وجود دارد، در جریان اصولگرا هم طیف‌های مختلف با یکدیگر تفاوت دیدگاه دارند.»
به گفته او: «وجود اختلاف‌نظر میان طیف‌های مختلف درون یک جناح سیاسی، موضوع تازه‌ای نیست و سابقه طولانی دارد. گاهی در مقاطع مختلف، یک فرد به‌عنوان نماد یا شاخص این اختلافات مطرح می‌شود و ممکن است چنین به نظر برسد که اختلاف اصلی بر سر شخص اوست؛ درحالی‌که در واقع، مسئله به تفاوت دیدگاه‌ها و رویکردهای سیاسی درون آن جریان بازمی‌گردد.»
وی با اشاره به تغییرات در ترکیب جریان اصولگرا در دهه ۹۰ گفت: «از دهه ۹۰ به بعد و با اضافه شدن یک طیف جدید به مجموعه اصولگرایان، اختلافات درونی این جریان آشکارتر شد. البته این طیف‌ها از نظر تعداد، جریان‌های بزرگی نیستند، اما به دلیل مواضع پرصدای خود بیشتر دیده می‌شوند. از سوی دیگر، جناح رقیب نیز گاهی تلاش می‌کند این اختلافات را برجسته‌تر از آنچه در واقعیت وجود دارد نشان دهد.»
ایمانی ادامه داد: «ممکن است یک جریان از نظر تعداد و حتی میزان تأثیرگذاری، چندان گسترده نباشد، اما به دلیل مواضع رسانه‌ای و سیاسی خود توجه زیادی جلب کند. بنابراین نباید صرفاً بر اساس میزان بازتاب رسانه‌ای، درباره وزن واقعی این جریان‌ها در مجموعه اصولگرایی قضاوت کرد.»
ماجرای قالیباف فقط به مذاکره و سیاست خارجی مربوط نیست
این تحلیلگر سیاسی با اشاره به اینکه چرا اختلافات پیرامون قالیباف در مقطع کنونی بیشتر مورد توجه قرار گرفته است، گفت: «درباره آقای قالیباف، موضوع تا حدودی متفاوت و پیچیده‌تر است. ایشان چند بار نامزد انتخابات ریاست‌جمهوری شدند و از زمانی که برای ریاست مجلس نیز مطرح شدند، برخی اختلاف‌نظرها و مخالفت‌ها با ایشان شکل گرفت. بخشی از این اختلافات به گرایش فکری و سیاسی افراد بازمی‌گردد، اما در کنار آن، مسائل شخصی و رقابت‌های مدیریتی نیز در شکل‌گیری این وضعیت بی‌تأثیر نبوده است. »
ایمانی افزود: «اختلاف با قالیباف موضوع جدیدی نیست که با جنگ یا مذاکرات اخیر ایجاد شده باشد. اگر ایشان در شرایط فعلی نیز درگیر مسائل مربوط به جنگ، مذاکرات و رفت‌وآمدهای دیپلماتیک نبودند، باز هم این اختلافات وجود داشت. مخالفت با ایشان از زمان نامزدی در انتخابات ریاست‌جمهوری آغاز شد، در ادامه و با افزایش نقش و جایگاه ایشان در جریان اصولگرایی ادامه پیدا کرد و پس از مطرح شدن ریاست مجلس نیز پررنگ‌تر شد.»
وی با اشاره به اینکه اختلافات مدیریتی و سیاسی در مجلس نیز در تشدید این وضعیت نقش داشته است، بیان داشت: «این اختلافات به‌تدریج بیشتر شد و به شرایط امروز رسید. حالا موضوع جنگ، مذاکرات و تحولات سیاست خارجی نیز به آن اضافه شده است. بنابراین نمی‌توان تمام اختلافات موجود را به مواضع اخیر قالیباف درباره مذاکره یا مسائل سیاست خارجی نسبت داد. بخش مهمی از این اختلافات پیشینه‌ای طولانی‌تر دارد.»
در شرایط جنگی، اختلافات سیاسی باید متوقف شود
این فعال سیاسی اصولگرا در پاسخ به این پرسش که ادامه اختلافات درونی اصولگرایان چه تأثیری بر فضای سیاسی کشور و روند مذاکرات خواهد داشت، گفت: «به نظر من، برخی از افرادی که نسبت به یک چهره سیاسی مانند قالیباف یا هر فرد دیگری اختلاف‌نظر و انتقاد دارند، نمی‌توانند میان شرایط جنگ و شرایط صلح تفکیک قائل شوند.»
او ادامه داد: «این دو وضعیت اقتضائات کاملاً متفاوتی دارند و نمی‌توان در هر دو شرایط با یک منطق سیاسی رفتار کرد.حتی در یک خانواده نیز ممکن است اعضا با یکدیگر اختلاف‌نظر داشته باشند، اما زمانی که یک عامل بیرونی قصد ایجاد درگیری با آن خانواده را دارد، اعضای خانواده اختلافات خود را کنار می‌گذارند و در برابر آن عامل خارجی متحد می‌شوند. این یک اصل طبیعی و منطقی است که متأسفانه برخی در فضای سیاسی کشور به آن توجه کافی ندارند.»
وی با اشاره به مسئولیت‌های قالیباف در شرایط کنونی گفت: «مسئولیت‌هایی که آقای قالیباف در این مقطع برعهده دارند، صرفاً به دلیل جایگاه ایشان به‌عنوان رئیس مجلس نیست. سوابق نظامی، سیاسی و مدیریتی ایشان نیز در واگذاری برخی مسئولیت‌ها در شرایط جنگی مؤثر بوده است.»
به گفته این تحلیلگر: «حتی اگر ایشان رئیس مجلس هم نبودند، ممکن بود به دلیل همین سوابق و ویژگی‌ها، مسئولیت‌هایی در این زمینه برعهده بگیرند. در چنین شرایطی، اختلاف‌نظرهای گذشته نباید مانع از همکاری و حمایت از افرادی شود که مسئولیت‌های مهمی در حوزه امنیت و منافع ملی برعهده دارند. در زمان جنگ باید اختلافات سیاسی را کنار گذاشت تا امنیت کشور تأمین شود.»
انتقاد از دولت و عراقچی در میانه جنگ؛ فعلاً زمان مناسبی نیست
ایمانی با تعمیم شرایط قالیباف به سایر مسئولان کشور گفت: «ممکن است برخی افراد یا جریان‌ها از گذشته با شخصی مانند محسن رضایی اختلاف‌نظر داشته باشند، اما شرایط فعلی با گذشته متفاوت است. همچنین ممکن است گروه‌هایی نسبت به دولت یا شخص رئیس‌جمهور انتقاداتی داشته باشند، اما در زمان جنگ باید از دولت و مجموعه آن حمایت کرد؛ به‌ویژه رئیس‌جمهور که در رأس قوه مجریه قرار دارد.»
وی تصریح کرد: «این به معنای نادیده گرفتن انتقادها نیست، بلکه مسئله بر سر زمان و شیوه طرح آنهاست. می‌توان انتقادها را در مجاری مناسب و حتی به شکل محرمانه مطرح کرد، اما نباید در شرایط جنگی به تضعیف دولت و رئیس‌جمهور منجر شود. این قاعده مختص ایران نیست و در کشورهای دیگر نیز در شرایط جنگی، حفظ انسجام داخلی و حمایت از مسئولان اجرایی اهمیت ویژه‌ای دارد.»
او در پایان با اشاره به انتقادهای برخی جریان‌های سیاسی از عباس عراقچی گفت: «ممکن است برخی افراد از گذشته نسبت به آقای عراقچی انتقاداتی داشته باشند، اما اکنون ایشان در رأس دستگاه دیپلماسی کشور قرار دارند و مسئولیت مهمی برعهده گرفته‌اند. در چنین شرایطی، زمان مناسبی برای ادامه دادن اختلافات گذشته و طرح علنی انتقادهایی که می‌تواند موقعیت دیپلماسی کشور را تضعیف کند، نیست. باید فعلاً این اختلاف‌نظرها را متوقف کرد تا شرایط جنگی و درگیری به پایان برسد و پس از آن می‌توان دوباره درباره اختلافات سیاسی و دیدگاه‌های متفاوت بحث کرد.»