گناباد-ایرنا-مدیر جهاد کشاورزی گناباد گفت: از مجموع سه هزار و ۴۰ هکتار سطح زیر کشت زعفران این شهرستان یک هزار هکتار معادل ۳۲ درصد به دلیل کمبود منابع آبی و بارندگی نیازمند آبیاری با تانکر است.
اکبر نوریان روز جمعه در گفت و گو با خبرنگار ایرنا افزود: حدود ۲۰۰ قنات در بخش کاخک از توابع شهرستان گناباد هوابین هستند.
وی تصریح کرد: با کاهش نزولات آسمانی در سال‌های اخیر، دبی آب این قناتها کاهش یافته است و کشاورزان این منطقه ناچارند بخشی از مزارع خود را با تانکر آبیاری کنند.
مدیر جهاد کشاورزی گناباد گفت: حدود هزار هکتار از این مزارع، نیازمند آبیاری با تانکر است که هزینه سنگینی را به زعفران‌کاران تحمیل می‌کند.
نوریان ابراز امیدواری کرد که با نزول رحمت الهی و آغاز بارش‌ها، دغدغه کشاورزان کاهش یابد.
وی با اشاره به آغاز برداشت زعفران از سطح سه هزار و ۴۰ هکتار سطح زیر کشت گناباد از نیمه آبان ماه جاری و با اشاره به این که بیشترین سطح زیر کشت زعفران گناباد به بخش کاخک اختصاص دارد اضافه کرد: با توجه به وضعیت بارندگی میزان برداشت این محصول در شهرستان به سه کیلوگرم در هر هکتار زمین زعفران می رسد.
نوریان اظهار کرد: زعفران به‌عنوان یکی از مهم‌ترین محصولات کم‌آب‌بر و اقتصادی گناباد، جایگاه ویژه‌ای در معیشت کشاورزان منطقه دارد.
وی ادامه داد: کیفیت زعفران تولیدی گناباد بر اساس آزمایش‌های انجام شده بیشتر از استانداردهای جهانی است و از عطر و رنگ مطلوبی برخوردار است.
وی افزود: اجرای الگوی کشت، برنامه‌ریزی برای کشت گیاهان دارویی و تشکیل زنجیره ارزش، در کنار بهره‌وری بالا در استفاده از آب و خاک، از راهبردهای اصلی مدیریت جهاد کشاورزی گناباد در راستای توسعه اقتصاد کشاورزی و رونق گردشگری کشاورزی و روستایی به شمار می‌رود.
او ضمن تاکید بر لزوم توسعه سامانه‌های آبیاری نوین، رعایت اصول فنی کاشت و توسعه صنایع تبدیلی، از کشاورزان و فعالان زنجیره تولید زعفران خواست با به‌کارگیری توصیه‌های کارشناسی، بهره‌وری مزارع خود را ارتقا بخشند.
در میان خاک کویری جنوب استان خراسان رضوی و از جمله گناباد سال‌هاست که بوی زعفران در فصل پاییز پیچیده و نام گناباد را بر قله تولید این طلای سرخ نشانده است.
گناباد از مناطق غنی و با قدمت در تولید زعفران کشور و خراسان رضوی است، به طوری که پیشینه کشت زعفران در این شهرستان به ۷۰۰ سال قبل باز می گردد و هم اکنون نیمی از مجموع سطح زیر کشت اراضی کشاورزی این شهرستان به کشت زعفران اختصاص دارد.
این روزها کشاورزان و زعفران کاران این دیار، بیش از شادی برداشت، نگران خشکیدن ریشه‌های امیدشان در زمین‌های بی‌رمق و بی‌آب هستند.
گناباد به‌دلیل قرار گرفتن در اقلیم خشک و نیمه‌خشک، همواره با محدودیت منابع آبی روبه‌رو بوده است، با این حال در گذشته استفاده از قناتها و از جمله قنات‌های تاریخی مانند قنات قصبه که در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده، امکان مدیریت سنتی و پایدار آب را فراهم می‌کرد.
ولی کاهش بارندگی سالانه،افزایش دما و تبخیر زیاد و افت سطح آب‌های زیرزمینی در دهه اخیر باعث کاهش چشمگیر منابع آبی مورد نیاز مزارع زعفران شده است.