شاخصهای ملی اینترنت ایران در محدوده معمول قرار دارند، اما گزارش پایش شبکه از نشانههای اختلال ترافیکی در ۲۲ استان کشور خبر میدهد.
دادههای سامانههای پایش اینترنت از وجود نشانههای اختلال ترافیکی در ۲۲ استان ایران حکایت دارد؛ بااینحال، شاخصهای کلان اتصال و مسیریابی شبکه همچنان نزدیک به محدوده معمول قرار دارند.
بررسی تازهترین دادههای قابلدسترس نشان میدهد که با وجود مشاهده اختلال در بخشهایی از شبکه ارتباطی کشور، شواهد کافی برای تأیید وقوع یک اختلال سراسری جدید در ساعات اخیر وجود ندارد.
بر اساس اطلاعات سامانه پایش نبض، که از دادههای کلودفلر رادار و مؤسسه پایش اینترنت IODA استفاده میکند، در آخرین گزارش استانی، ۲۲ استان از مجموع ۳۱ استان کشور نشانههایی از ناهنجاری در ترافیک اینترنت داشتهاند.
وضعیت شاخصهای ملی اینترنت چگونه است؟
برخلاف گزارشهای استانی، شاخصهای کلان شبکه تغییر چشمگیری را نشان نمیدهند. طبق دادههای منتشرشده، شاخص پایش فعال شبکه در سطح کشور به حدود ۱۰۴ درصد میانه سهماهه رسیده و شاخص مسیرهای مسیریابی BGP نیز در سطح ۱۰۰ درصد همین بازه قرار داشته است.
این ارقام بهتنهایی به معنای نبود اختلال برای کاربران نیست؛ زیرا شاخصهای ملی ممکن است مشکلات محدود به برخی مناطق، اپراتورها یا مسیرهای ارتباطی را بهطور کامل منعکس نکنند.
کدام استانها بیشترین فاصله را از الگوی ترافیکی خود داشتهاند؟
در گزارش استانی، برخی مناطق شاخصهای پایینتری نسبت به الگوی تاریخی ترافیک خود ثبت کردهاند. مازندران با ۱۲ درصد و خراسان رضوی با ۱۳ درصد در میان استانهای دارای مقادیر پایینتر قرار داشتهاند. این رقم برای قزوین ۱۴ درصد، مرکزی و قم ۱۵ درصد و اصفهان ۱۸ درصد گزارش شده است.
همچنین شاخص آذربایجان شرقی و البرز ۲۳ درصد، لرستان ۲۴ درصد و تهران ۳۶ درصد اعلام شده است.
باید توجه داشت که این درصدها نسبت ترافیک مشاهدهشده به الگوی تاریخی هر استان را نشان میدهند؛ بنابراین، نمیتوان آنها را معادل درصد کاهش سرعت اینترنت یا سهم کاربران محروم از اتصال دانست.
آیا ترافیک اینترنت در ساعات اخیر کاهش یافته است؟
دادههای قابل استخراج از کلودفلر رادار برای بازه ۲۴ ساعت گذشته، امکان محاسبه دقیق تغییرات حجم ترافیک در مقایسه با ساعات قبل یا هفته گذشته را فراهم نکردهاند. در نتیجه، بر اساس اطلاعات موجود نمیتوان درباره میزان افزایش یا کاهش ترافیک اینترنت کشور در ساعات اخیر نتیجهگیری قطعی کرد.
برای ارزیابی دقیقتر کیفیت اینترنت، علاوه بر شاخصهای کلی اتصال و مسیریابی، باید عواملی مانند تأخیر شبکه، ازدسترفتن بستههای اطلاعاتی، عملکرد سامانه نام دامنه (DNS) و کیفیت اتصال اپراتورها نیز بررسی شوند. طبیعی بودن شاخصهای ملی لزوماً به معنای نبود اختلال محلی یا مناسب بودن سرعت اینترنت برای تمام کاربران نیست.
