نقد و بررسی بازی ZERO PARADES: Director’s Cut

عنوان Zero Parades: Director's Cut سرانجام این اثر جذاب را با محتوای تازه به کنسول PS5 آورده و امروز قرار است به بررسی آن بپردازیم. با گذر چندین ماه از عرضه‌ی Zero Parades: For Dead Spies برای پلتفرم PC، این بازی در نهایت در قالب Zero Parades: Director's Cut راهی کنسول‌های نسل نهمی از جمله

عنوان Zero Parades: Director’s Cut سرانجام این اثر جذاب را با محتوای تازه به کنسول PS5 آورده و امروز قرار است به بررسی آن بپردازیم.

با گذر چندین ماه از عرضه‌ی Zero Parades: For Dead Spies برای پلتفرم PC، این بازی در نهایت در قالب Zero Parades: Director’s Cut راهی کنسول‌های نسل نهمی از جمله PS5 شده است. این نسخه همانطور که از نامش مشخص است، فراتر از یک پورت ساده بوده و محتوای جدید مختلفی را به این بازی معرفی می‌کند. در ادامه به بررسی این ورژن نهایی از بازی و تجربه‌ی آن روی کنسول PS5 خواهیم پرداخت.

برای جاسوسان فقید

استودیوی ZA/UM چند سال پیش با ساخت عنوان Disco Elysium توانست حسابی بین مخاطبان آثار روایت محور غوغا برپا کند و Zero Parades نیز در امتداد همین موفقیت استودیو قرار می‌گیرد. ما با یک اثر نقش آفرینی روایت محور مواجه هستیم که داستانی پیچیده، گیرا و چند لایه را به شکلی تعاملی و در هم تنیده به پلیر ارائه می‌دهد.

شما در نقش یک جاسوس ماهر به نام Hershel Wilk ملقب به CASCADE بازی را آغاز می‌کنید. CASCADE ظاهرا برای مدت زمان قابل توجهی به صورت میدانی فعال نبوده و دلیل آن نیز اتفاقات نه چندان مطلوبی است که در گذشته رخ داده است. حال مجددا این مهره از طرف سازمان Operant Bureau فعال شده و به مخفی‌گاهی در شهر Portofiro اعزام می‌شود تا با همکار خود PSEUDOPOD ملاقات کند و ماموریت خودش را دریابد.

پس از رسیدن به این مخفی‌گاه، CASCADE همکار خود را در حالت نیمه جان می‌یابد در حالی که گویی روحش از بدنش جدا شده اما کاملا نمرده است. طولی نمی‌کشد که تلفن به صدا در می‌آید و در آن سوی خط، اوپراتور ناظر او قرار دارد. ماموریتی که قرار بود راه بازگشت CASCADE به میدان و جبران اشتباهاتش باشد، حالا به یک موقعیت نابسامان تبدیل شده در حالی که حتی هدف ماموریتش نیز مبهم است. در حین مکالمات متشنج میان جاسوس داستان ما و اوپراتور، از او خواسته می‌شود تا آن مکان را ترک کند اما مسلما CASCADE علاقه‌ای به این کار ندارد.

در اینجاست که شما در نقش این جاسوس نابغه در حالی که نمی‌دانید چه ماموریتی دارید، چه کسی همکارتان از میان برداشته و یا اصلا باید به چه کسی اعتماد بکنید، روند تجربه را آغاز خواهید کرد.

روایت و داستان‌سرایی قلب تپنده‌ی این تجربه به شمار می‌آید و به راستی عمیق و چند لایه نوشته و ارائه شده است. ما با یک روند غیر خطی و به شدت تاثیرپذیر مواجه هستیم. شما درست همچون یک جاسوس واقعی باید شروع به تعامل با کاراکترهای متعدد، جست‌وجوی محیط و یافتن اطلاعات بکنید. این روند به هیچ عنوان خطی نیست و روایت نویسی بازی آنقدر عالی است که کاملا در این زمینه انعطاف‌پذیری نشان می‌دهد. شما با ترتیب و استایل اختصاصی خودتان این بازی را تجربه کرده و اطلاعات کسب می‌کنید و در همین راستا روایت، کاراکترها و دنیای بازی نسبت به روند تجربه‌ی شما واکنش نشان می‌دهد.

CASCADE شخصیت پردازی بسیار خوبی داشته و در بخش‌هایی نقش راوی را ایفا می‌کند. هر یک از کاراکترهای فرعی و مکمل بازی نیز داستان‌های خاص خود را روایت کرده و نقش اختصاصی موثر خودشان را در کلیت داستان و روند پیش‌روی در آن ایفا می‌کنند. از طرفی نسخه‌ی Director’s Cut صداپیشگی‌های کامل را در راستای اضافه شدن سکانس‌ها و دیالوگ‌های تازه به این تجربه معرفی می‌کند. این مسئله نحوه ارائه‌ی روایت را به شدت ملموس‌تر و گیراتر کرده است. اکثریت صداپیشگان از جمله صداپیشه‌ی CASCADE عملکرد خوبی را به نمایش می‌گذارند هرچند که در این بین برخی موارد نه چندان مطلوب نیز وجود دارند.

به طور کلی روایت Zero Parades حالا در این ورژن به لطف تحولاتی که در ارائه‌ی آن رخ داده، حتی کامل‌تر و گیراتر است. علاوه بر صداپیشگی، این ورژن شاخه‌های روایی و راه‌های جدیدی به منظور حل معما را به تجربه معرفی کرده و حتی یک رشته کوئست کاملا تازه را به تجربه اضافه می‌کند که ارزش تجربه‌ای این اثر را حتی بیش از پیش افزایش داده است.

جاسوسی را زندگی کنید

همانطور که اشاره شد، Zero Parades یک اثر نقش آفرینی به شمار می‌آید که متکی به روایت خود است و اگر عنوان Disco Elysium را تجربه کرده باشید با جنس کلی تجربه آشنا هستید. ابعاد تعاملی این عنوان گره خورده با روایت لحظه‌ای آن ظاهر می‌شود. CASCADE دارای ابعاد و مهارت‌های شخصی مختلفی است که در سه دسته‌بندی به شما ارائه می‌شود و هر یک از این دسته‌بندی‌ها به پنج زیر مجموعه تقسیم می‌شوند.

Action، Relation و Intellect سه دسته‌ی مذکور هستند که همانطور که از نام‌هایشان مشخص است، حول مهارت‌های مشخصی می‌چرخند. شما به عنوان پلیر در ابتدای بازی می‌توانید بین چند کلاس پیش‌فرض با تاکید متغیر بر هر یک از این ابعاد یک مورد را انتخاب کرده و یا به کلی شخصیت شخصی‌سازی شده خودتان را بسازید. در ادامه‌ی بازی نیز با استفاده از Skill Pointها، توانایی ارتقای زیر مجموعه‌های هر یک از این ابعاد شخصیتی را خواهید داشت.

لازم به ذکر است که به همان اندازه که امکان ارتقای این موارد وجود دارد، در صورت اشتباه در ارتباطات خود با کاراکترهای مختلف و یا موارد دیگر، بازی با تضعیف این مهارت‌ها شما را تنبیه می‌کند. این رویکرد به طور مستقیم به نوارهای روحی و روانی CASCADE متصل می‌شود. این نوارها که FTG، ANX، DEL نام دارند، در واقع نشان دهنده‌ی وضعیت روحی و روانی کاراکتر شما در شرایط مختلف بوده و با توجه به فشار یا نحوه حل مسائل در طول بازی بالا یا پایین می‌روند.

در صورتی که هر یک از این خط‌ها از مرز خود رد شوند و CASCADE تحت فشار قرار بگیرد، مهارت مربوط به آن دسته‌بندی از دسترس خارج شده و تا زمانی که این فشار از روی کاراکتر برداشته نشود، امکان استفاده از آن‌ها وجود نخواهد داشت. این بُعد بازی در واقع یک بُعد مدیریتی بسیار خوش ساخت است که گیم‌پلی و روایت را به هم پیوند زده و پلیر را تشویق به تعقل و تأمل در اعمالش می‌کند. در صورت پر شدن این خطوط، آیتم‌های مصرفی متعددی از جمله سیگار، نوشیدنی‌های مختلف و موارد این چنینی در بازی وجود دارند که با استفاده از آن‌ها می‌توانید شرایط خود را متعادل کنید.

از طرف دیگر مکالمات با کاراکترهای مختلف، یافتن برخی اطلاعات و به طور کلی تعامل با محیط گاها می‌تواند موجب بهبود وضعیت روانی و روحی CASCADE شود. در نهایت نیز یک تخت خواب در مخفی‌گاه شما وجود دارد که با خوابیدن روی آن نه تنها زمان داخل بازی را می‌گذرانید بلکه وضعیت کلی خود را به طور کامل بازیابی می‌کنید تا برای یک روز جدید آماده شوید.

شما در Zero Parades امکان شخصی‌سازی کاراکتر خود را نیز خواهید داشت هر چند که این شخصی‌سازی تا حد زیادی سطحی است. شما قادر به یافتن کفش، شلوار و موارد این چنینی را برای CASCADE در طول بازی خواهید بود که می‌توانند مهارت‌های خاصی را ارتقا داده و برخی دیگر را تضعیف کنند. همچنین در نسخه‌ی Director’s Cut موارد تازه‌ای به این بخش اضافه شده است. در حالی که از لحاظ ظاهری این تغییرات مشهود است اما چیزی فراتر از آن نمی‌رود و به طور کلی، بازی نیز تاکید خاصی بر آن ندارد.

این در حالی است که از یک بازی با محوریت جاسوسی انتظار می‌رود پوشش و تغییرات آن را به یک وسیله به منظور تحت تاثیر قرار دادن محرک‌ها و کاراکترها تبدیل کند. مخصوصا در اثری با چنین میزان در هم تنیدگی مکانیکال و روایی، تغییر پوشش می‌توانست خود یک مکانیزم به منظور ایجاد ارتعاش در روند تجربه و تعاملات با کاراکترها و شرایط مختلف باشد. اما متاسفانه بُعد شخصی‌سازی آن چنان عمیق نیست و از همین رو بیشتر نقش افزایش Stat را ایفا می‌کند.

همین انتقاد به ابزار یا در واقع کمبود ابزار مورد استفاده توسط CASCADE نیز وارد است. در یک اثر با محوریت جاسوسی، انتظار می‌رود ابزار و گجت‌های جاسوسی بیشتری وجود داشته باشند. متاسفانه یکی از مشکلاتی که این اثر از آن رنج می‌برد عدم وجود تعاملات معنادار با محیط بازی است که سازندگان می‌توانستند از این راه آن را بهبود ببخشند. البته این مسئله مشهود است که Zero Parades یک اثر اکشن محور نیست اما همچنان وجود گجت‌های مختلف به منظور جمع‌آوری اطلاعات یا تعامل با محیط، فراتر از چیزی که بازی در حال حاضر ارائه می‌دهد، می‌توانست عمق بیشتری در گیم‌پلی و نحوه تعامل با روایت ایجاد کند.

مراحل و فعالیت‌های فرعی بازی نیز بعضا می‌توانند کمی سینوسی باشند. همانطور که گفته شد Zero Parades متکی به تعاملات با کاراکترها، جمع آوری اطلاعات و حل مسائل مختلف است. با این وجود برخی کاراکترها یا کوئست‌های فرعی لزوما پایان خاصی نداشته، روند سرگرم کننده‌ای ارائه نمی‌دهند یا گاها با وجود ارائه‌ی یک روند گیرا، مقصد پایان چندان جالبی ندارند. این در حالی است که برخی دیگر می‌توانند به لطف لحن خاص یا روایت یک داستانک جذاب یا یک پایان جالب، بسیار به یادماندنی ظاهر شوند. این عدم تعادل میان محتوای فرعی می‌تواند کمی تجربه را در این زمینه متزلزل کند.

Zero Parades: Director’s Cut امکان مرتب‌سازی و Sort آیتم‌ها در بخش Inventory را نیز فراهم کرده است که بخشی از QOLهایی است که به لطف این ورژن به تجربه اضافه شده‌اند. علاوه بر این، یک مود تازه و جذاب به نام Backstage نیز به بازی اضافه شده است که به شما اجازه‌ی تجربه‌ی نمونه‌های اولیه‌ی محیط‌ها و مراحل خاصی از بازی را می‌دهد. این بخش مملو از جزئیات مختلف، محتوای حذف شده و روایاتی است که توسط کارگردان هنری بازی برایتان تشریح می‌شود!

شخصا همیشه از این دست محتوا که طراحی‌های هنری، مستندات و یا کانسپت‌های ابتدایی یک اثر را تشریح می‌کنند لذت می‌برم اما Zero Parades Director’s Cut این بخش را به شکلی کاملا تعاملی ارائه می‌دهد. در واقع Backstage همچون یک تور موزه‌گردی است که کارگردان هنری بازی برای شما تدارک دیده. در طول گشت و گذار در این بخش شما به خوبی با نوع نگاه‌ها، چالش‌ها و حتی ایده‌های مختلف سازندگان در نقاط مختلف توسعه آشنا می‌شوید.

صحبت از کارگردان هنری شد، بد نیست یک نگاهی به وضعیت ظاهری این بازی بیاندازیم. رویکرد هنری Zero Parades درست همچون DE خاص و به یادماندنی است. رابط کاربری خاص و طراحی محیطی بسیار خوب در کنار بهره‌گیری از رنگ‌های مرتعش متعدد، همگی ابعادی هستند که رویکرد هنری بازی در آن‌ها می‌درخشد. Portofiro شهر زنده با فضاسازی جذابی است که به لطف موسیقی و صداپردازی بازی یک ارائه‌ی عالی را شکل می‌دهد.

در همین راستا Zero Parades: Director’s Cut بسیاری از مشکلات و باگ‌های صوتی تجربه‌ی پایه را نیز برطرف کرده که تجربه‌ی این بخش را بهبود می‌بخشد. پورت PS5 عنوان Zero Parades: Director’s Cut همچنین به شکل مطلوبی از قابلیت‌های خاص Dual Sense بهره می‌برد. کنترل‌های بازی نیز بازده بوده و خوش‌بختانه هیچ مشکل فنی خاصی در طول تجربه احساس نشد.

نقد و بررسی گیمفا

Zero Parades: Director’s Cut

خیلی خوب

Zero Parades: Director’s Cut داستانی فوق‌العاده را با روایتی گیرا ارائه می‌دهد که به شکلی ماهرانه با ابعاد مکانیکال بازی در هم آمیخته شده. این در حالی است که نسخه‌ی Director’s Cut با محتوای تازه و تغییرات مطلوبی که ارائه داده، آن را به بسته‌ای تبدیل کرده که علاقه‌مندان نباید آن را از دست بدهند.

نکات مثبت

• روایتی جذاب، در هم آمیخته با روند گیم‌پلی
• روند پیش‌روی غیر خطی و احساس مطلوب عاملیت پلیر
• دیالوگ‌نویسی‌های در هم تنیده
• شخصیت‌پردازی‌های مطلوب
• بازنگری صوتی و اضافه شدن صداپیشگی‌های کامل به بازی
• محتوای تازه مطلوب از جمله مود Backstage که یک تور جذاب از روند توسعه‌ی بازی محسوب می‌شود

نکات منفی

• کمبود تعاملات معنادار با محیط به دلیل طراحی نه چندان عمیق آن در ابعاد مکانیکال
• سیستم شخصی‌سازی ظاهری نسبتاً سطحی و عدم تاثیرگذاری در روند تجربه فرای متغیرهای Stat محور
• کوئست‌ها و داستان‌های فرعی از لحاظ کیفی سینوسی بوده و گاهی چندان جذاب ظاهر نمی‌شوند