سیتروئن 2CV با طراحی نوستالژیک، محرکه برقی و محفظه‌ی مخصوص تخم‌مرغ در سال ۲۰۲۸ تولید انبوه می‌شود.
پس از بازگشت مینی کوپر (Mini Cooper)، فیات 500 ، فولکس‌واگن بیتل (Volkswagen Beetle) و رنو 5 جای یک چهره‌ی فراموش‌نشدنی در موج احیای خودروهای کلاسیک اروپایی خالی مانده بود. سیتروئن 2CV که زمانی با ظاهر ساده، موتور دو سیلندر و شخصیت عجیبش دل میلیون‌ها نفر را برده بود، سرانجام در نمایشگاه خودروی پاریس بازگشت. کانسپت سیتروئن 2CV صرفا تمرینی نمایشی نیست و سیتروئن وعده داده نسخه‌ی تولیدی آن اواخر سال ۲۰۲۸ وارد نمایشگاه‌های فروش شود.
به‌گزارش کاراسکوپس، کریس چیلتون از بازگشت مدلی نوشته که مدیران عامل پیشین سیتروئن بارها احیای آن را رد کرده بودند؛ هرچند 2CV همچنان مشهورترین خودروی برند فرانسوی به‌شمار می‌رود. بیش از ۳٫۸ میلیون دستگاه از مدل اصلی بین سال‌های ۱۹۴۸ تا ۱۹۹۰ فروخته شد. سیتروئن اکنون مانند دیگر خودروسازان قدیمی به میراث خود روی آورده تا در برابر رشد سهم برندهای چینی از بازار اروپا، دلیل تازه‌ای برای وفاداری مشتریان بسازد. محصول نهایی با قیمت هدف ۱۵ هزار یورو قرار است پاسخی نوستالژیک به خودروهای برقی ارزان‌قیمت چینی باشد؛ رقمی که در منبع معادل ۱۶٬۸۰۰ دلار و ۱۲٬۷۰۰ پوند اعلام شده است.
بدنه‌ی هاچ‌بک چهاردر و برقی 2CV با احتیاط به گذشته اشاره نمی‌کند، بلکه کاملا در دنیای طراحی رترو غوطه‌ور می‌شود. کاپوت شیب‌دار و شیاردار، چراغ‌های گرد و برآمده روی گلگیرهایی جدا از سطوح تخت بدنه و سقف پارچه‌ای جمع‌شونده، همگی یادآور خودروی اصلی هستند. بااین‌حال، فرم عضلانی‌تر، عرض محوری بیشتر و چرخ‌های ۱۹ اینچی گلگیرها را چنان پر کرده‌اند که در هیچ‌یک از نمونه‌های قدیمی دیده نمی‌شد. حاصل کار هنوز همان حال‌وهوای «حلزون حلبی» مشهور را دارد، اما با اندامی تنومندتر و حضوری مدرن‌تر ظاهر می‌شود.
طول خودرو به ۳٫۷۶ متر می‌رسد و حدود ۰٫۲ متر از مدل اصلی کوتاه‌تر است. سیتروئن می‌گوید ابعاد جمع‌وجور، پارک‌کردن در شهرها را آسان می‌کند و هم‌زمان هزینه‌ی ساخت نسخه‌ی تولیدی را پایین نگه می‌دارد. هدف‌گذاری قیمت ۱۵ هزار یورویی نیز تا حد زیادی به همین جثه‌ی کوچک و رویکرد ساده‌گرایانه وابسته خواهد بود. سیتروئن با چنین ترکیبی می‌خواهد خاطره‌ی یک خودروی مردمی را در قالب محصولی برقی و دسترس‌پذیر زنده کند.
صندلی‌هایی برای پیک‌نیک و جایی امن برای تخم‌مرغ
کابین برخلاف قیمت اقتصادی مورد انتظار، حس یک خودروی ارزان را فریاد نمی‌زند؛ هرچند سادگی مدل کلاسیک را حفظ کرده است. صندلی‌های نیمکتی را می‌توان بیرون آورد و در پیک‌نیک به کار گرفت، درحالی‌که سبدی قابل‌حمل روی کف نقش کنسول و محفظه‌ی وسایل را بر عهده دارد. داخل درها حتی جای مخصوص نگهداری تخم‌مرغ تعبیه شده و همین جزئیات عجیب، پیوند کانسپت تازه با داستان تولد 2CV را پررنگ‌تر می‌کند. دستور طراحی اولیه در دهه‌ی ۱۹۳۰ خودرویی می‌خواست که بتواند سبدی از تخم‌مرغ را بدون شکستن هیچ‌کدام از آن‌ها از میان زمینی ناهموار عبور دهد.
فرمان تک‌شاخه و دسته‌دنده‌ای که از زیر داشبورد بیرون آمده، از دیگر نشانه‌های قدیمی کابین به‌شمار می‌روند. دسته‌دنده‌ی تازه برخلاف نمونه‌ی کلاسیک دیگر به موتور دوقلو سیلندر هواخنک و جعبه‌دنده‌ی دستی چهارسرعته متصل نیست و با سامانه‌ی محرکه‌ی برقی همکاری می‌کند. سیتروئن هنوز هیچ اطلاعاتی درباره‌ی موتور و باتری منتشر نکرده، اما قیمت هدف اجازه‌ی دستیابی به سرعت زیاد یا برد پیمایش بسیار طولانی را نمی‌دهد. بنابراین انتظار می‌رود مشخصات فنی نیز مانند ظاهر و فلسفه‌ی خودرو، ساده و کاربردی باقی بمانند.
مدل پایه‌ی رقیب یعنی رنو توئینگو قدرت ۶۰ کیلووات و برد ۲۶۲ کیلومتری دارد و شاید سرنخی از توانایی‌های محصول آینده‌ی سیتروئن ارائه کند. جزئیات بیشتر در مسیر آماده‌سازی نسخه‌ی تولیدی اعلام خواهد شد. سیتروئن 2CV تولیدی قرار است نخستین حضور جهانی خود را در نمایشگاه خودروی پاریس سال ۲۰۲۸ تجربه کند؛ درست ۸۰ سال پس از رونمایی مدل اصلی در همان رویداد. بازگشت یکی از عجیب‌ترین و محبوب‌ترین خودروهای فرانسه، نه‌فقط احیای یک نام قدیمی، بلکه زنده‌شدن خاطره‌ی ماشینی است که حتی آسایش تخم‌مرغ‌ها را هم جدی می‌گرفت.
نظر شما درباره‌ی بازگشت برقی و نوستالژیک سیتروئن 2CV چیست؟
