مصاحبه‌ای که حقیقتِ این روزهای اروپا را لو داد!
در بحبوحه ادامه یافتن اعتراضات دانش‌آموزی در فرانسه، "آلیس دِ بریتو"، نایب رئیس اتحادیه ملی دانش‌آموزان فرانسه، با شبکه یورونیوز گفتگو کرده و در بخشی از صحبت های خود، عمده دلیل عصبانیت دانش‌آموزان فرانسوی از دولت کشورشان را تشریح کرده است. به عنوان مثال وی گفته که مدرسه ها در فرانسه خیلی شلوغ هستند. کلاس‌های درس سیستم گرمایش و سرمایش ندارند. بیشتر وقت ها برای کلاس های درس هیچ معلمی نیست. فقر بین دانش‌آموزان زیاد است و بسیاری از جوانان نمی‌توانند اجاره محل زندگی خود را پرداحت کنند و بعضا در آخر ماه، حتی چیزی برای خوردن ندارند! دانشگاه های فرانسه نیز ظرفیت کافی برای پذیرش دانش‌آموزان فرانسوی ندارند.
تنها همین بخش از صحبت های نماینده دانش‌آموزان معترض فرانسوی در شبکه یورونیوز، گویای واقعیت‌های زیادی است.
مگر سال های سال، دولت های اروپایی و دولتمردان آن ها، کشورهایشان را به مثابه مدینه فاضله در جهان معرفی نمی‌کردند؟ مگر گفته نمی‌شد که در اروپا، انسان ها می توانند سطح بالای کیفیتِ زندگی و رفاه را تجربه کنند؟ مگر بخش زیادی از قدرت نرم اروپا در جهان متکی بر روایت‌سازی های اینچنینی نبود؟ مگر برخی غرب دوستان در شبکه های اجتماعی مدام به این موضوع اشاره نمی‌کردند که به واسطه مهاجرت به کشورهای اروپایی و کار کردن در این کشورها، با درآمد یک ماه خود می توانند هر آنچه می خواهند بخرند؟ آیا این قبیل ادعاها با واقعیت های اروپا نظیر آنچه اخیرا نماینده دانش آموزان معترض فرانسوی گفته، کمترین قرابتی دارد؟
اروپایی ها سالهاست درگیر چالش های اقتصادی هستند و به واسطه تحولات اخیر و به طور خاص جنگِ ایران، شاهد تشدید مشکلات اقتصادی خود هستند. با این حال، رسانه های مدعی و به ظاهر مستقل اروپایی، چنان واقعیت های کشورهای این قاره را سانسور می کنند که ناگهان شاهد انفجاری از اعتراضات در کشورهای مختلف اروپایی نظیر فرانسه هستیم و واقعیت های این کشورها به شکلی عیان پیش چشم همگان قرار می گیرند. موضوعی که ضرورت برخورد آگاهانه با پدیده رسانه‌های جریان اصلی غربی را بیش از گذشته برجسته‌سازی می کند.
وقتی بخش زیادی از دانش آموزان فرانسوی در تامین کوچکترین نیازهای خود درمانده هستند، باید این موضوع را به مثابه آغازی برای تغییرات گسترده در عرصه سیاست و حکمرانی فرانسه ارزیابی کرد. موضوعی که امکان سرایت به دیگر کشورهای اروپایی را نیز دارد. در این چهارچوب، نظام های حکمرانی به دلیل اوج گیری اعتراضات اجتماعی و سیاسی و اقتصادی، راهی جز تغییر سیاست ها ندارند و همین موضوع، سبب خواهد شد تا روند حاشیه‌نشینی اروپا از معادلات بین المللی که در سال های اخیر شروع شده، شدت و سرعت بیشتری پیدا کند.