روزنامه نیویورک تایمز در گزارشی نوشت: دولت دونالد ترامپ بدون دستیابی به توافق هسته‌ای، در صدد است بحران ایران را پایان‌یافته اعلام کند و به جای مذاکره، بر فشار اقتصادی و محاصره دریایی تکیه دارد. این تغییر رویکرد در حالی است که ذخیره اورانیوم با خلوص ۶۰ درصدی ایران که همچنان بر جای خود باقیست و پرسش‌ها درباره دلیل آغاز جنگ اخیر بی‌پاسخ مانده است.
به گزارش ایسنا، با اظهارات اخیر دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا و مقامات کاخ سفید به نظر می‌رسد که با وجود اینکه ترامپ لفاظی‌های تهدیدآمیز مبنی بر ازسرگیری حملات متجاوزانه علیه ایران داشته است، رویکرد فشار اقتصادی را در پیش گرفته و عجله چندانی برای دستیابی به توافق هسته‌ای نشان نمی‌دهد.
در حالی که تلاش‌های کشورهای میانجی قطر و پاکستان برای بازگرداندن دو طرف به میز مذاکره برای پایان جنگ ادامه دارد، روزنامه نیویورک تایمز در گزارشی در این‌باره نوشت: ترامپ می‌گوید به راهکار جدیدی برای بحران هسته‌ای ایران تمایل دارد: اعلام اینکه بحران تمام شده است، حتی اگر چیز زیادی تغییر نکرده باشد.
ترامپ و تیمش به این ادعا روی آورده‌اند که ایرانی‌ها را دقیقا همان‌جایی که می‌خواهند، نگه داشته‌اند. آن‌ها می‌گویند دیگر به توافق هسته‌ای جدیدی نیاز ندارند که اورانیوم غنی‌شده با خلوص بالا را از کشور خارج کند یا توان موشکی ایران را محدود کند. این در حالی است که این دو موضوع دستاویزهای اصلی آغاز حملات غیرقانونی آمریکا و رژیم صهیونیستی به ایران در فوریه ۲۰۲۶ قرار گرفت.
به نوشته این روزنامه، به نظر می‌رسد که ترامپ اکنون مجموعه‌ای از گزینه‌های نظامی، شامل حملات شدید هرچند کوتاه‌مدت به تاسیسات نظامی، هسته‌ای و حتی برخی زیرساخت‌های انرژی را رد کرده است.
در همین راستا مطرح شد: به نظر می‌رسد تمام صحبت‌ها درباره اعزام کماندوها برای تصرف حدود ۹۷۰ پوند (حدود ۴۴۰کیلوگرم) اورانیوم غنی‌شده تا خلوص ۶۰ درصد از ایران، همچنین بحث‌ها درباره قدرت بمب‌های سنگرشکن آمریکا برای نفوذ به عمق کوه کلنگ که ادعای فعالیت هسته‌ای در آن مطرح شده، گنار گذاشته شده است.
در همین حال، مارکو روبیو، وزیر امور خارجه آمریکا اخیرا در جمع خبرنگاران در پاریس با توجیه آشکار جنگ اقتصادی آمریکا علیه ایران که معیشت و سلامت شهروندان ایرانی را هدف قرار می‌دهد، مدعی شد که در این مرحله کارزار فشار اقتصادی آمریکا آن قدر اثرگذار است که ترامپ نیازی به انجام دادن عملیات نظامی گسترده ندارد! با این حال، او تکرار تجاوزگری را منتفی ندانسته و مدعی شد که اگر ایران «از خطوط قرمز خاصی عبور کند، آمریکا می‌تواند مداخله کند.»
رویکرد جدید روز پنجشنبه و از زمانی برجسته شد که ترامپ اعلام کرد به جی‌دی ونس، معاون اول رئیس‌جمهور گفته است توجه خود را از تلاش‌هایش برای مذاکره مستقیم با ایران به امورات دیگری معطوف کند. ونس پیش‌تر نقش کلیدی در مذاکرات تهران و واشنگتن برای پایان دادن به جنگ داشت. ترامپ که پیش‌تر به بیهوده بودن تعهداتش در یادداشت تفاهم پایان جنگ (تفاهم‌نامه اسلام‌آباد) اذعان کرده است، فکر می‌کند مذاکره اتلاف وقت است. او در پیامی در شبکه تروث سوشال گفت: «ما به توافقی با ایران نیاز نداریم. آن روزها مدت‌هاست گذشته است.»
نیویورک‌تایمز با اشاره به تداوم محاصره دریایی غیرقانونی آمریکا علیه ایران و تلاش برای قاچاق نفت در تنگه هرمز نوشت: امید ترامپ این است که با گذشت زمان، ایران از صفحات اول (رسانه‌ها و مطبوعات) به‌عنوان یک مسئله مهم محو شود و نظام ایران تحت فشار اقتصادی فزاینده در هم بشکند، اما بعید است مساله به این سادگی باشد.
سوزان مالونی، کارشناس ایران در موسسه بروکینگز، روز جمعه گفت: «ممکن است کار رئیس‌جمهور با ایران تمام شده باشد، اما کار ایران با او تمام نشده است.»
او اشاره کرد که تلاش نیروی دریایی آمریکا برای خارج کردن نفت از تنگه هرمز با هزینه و عدم قطعیت بالایی درباره پایداری آن انجام می‌شود.
این رسانه آمریکایی نوشت: تهران به کنترل تنگه ادامه خواهد داد، ذخایر موشکی و پهپادی و برنامه هسته‌ای خود را بازسازی خواهد کرد. بنابراین آمریکا در بن‌بستی در خلیج فارس گرفتار می‌ماند که احتمالا وضعیت آن بدتر می‌شود، نه اینکه محو شود.
نیویورک تایمز با زیر سوال بردن اظهارات متناقض ترامپ درباره توان هسته‌ای ایران و موقعیت ذخایر اورانیوم با خلوص ۶۰ درصد نوشت: ترامپ در فوریه 2026 دستور حمله به ایران را با این استدلال صادر کرد که تهران «دو هفته تا ساخت بمب» فاصله دارد و ذخیره اورانیوم ۶۰ درصدی را دلیل شماره یک جنگ است. اکنون نسبت به همان ذخیره بی‌اعتنا و در گفت‌وگویی تلویزیونی با اشاره به حملات ژوئن ۲۰۲۵ به تاسیسات اتمی ایران در نطنز، فردو و اصفهان گفت که «آن‌ها (ایران) چیزی ندارند، اورانیوم زیر هزاران تن سنگ دفن شده است.»
اما بر اساس ارزیابی‌های آژانس بین‌المللی انرژی اتمی و گزارش‌های رسانه‌ای، مواد هسته‌ای از ژوئن ۲۰۲۵ که بمب‌افکن‌های آمریکایی تاسیسات برنامه هسته‌ای صلح‌آمیز ایران را هدف حملات متجاوزانه قرار دادند، همان‌جا و ظاهرا دست‌نخورده باقی مانده است؛ کارشناسان نیز ادعای «نابودی» ظرفیت هسته‌ای را اغراق دانسته و اعلام کردند که مواد هنوز آنجاست، هرچند بازیابی آن دشوار شده است.
نیویورک تایمز با اشاره به اینکه استدلال‌های ترامپ درباره ذخایر اورانیوم ایران برای تطبیق با نیازهای فعلی‌اش تغییر کرده، این پرسش اصلی را مطرح کرد: اگر مواد هسته‌ای تهدید نیست و دقیقا همان‌جایی است که در ژوئن بود، چرا آمریکا در فوریه 2026 این جنگ را آغاز کرد؟
کریم سجادپور، کارشناس ایران در بنیاد کارنگی درباره مخمصه‌ای که ترامپ گرفتار آن شده می‌گوید: «ترامپ جنگ را با این تصور آغاز کرد که قهرمان خواهد شد. او اکنون در تلاش است بفهمد چگونه جنگ را بدون این که بازنده به نظر برسد پایان دهد.»
به گفته سجادپور، ترامپ با اهداف حداکثری جنگ را شروع کرد که پایان دادن به برنامه هسته‌ای ایران، تولیدات موشکی آن، آنچه «نیروهای نیابتی منطقه» خوانده می‌شود و همچنین تغییر نظام را شامل می‌شود اما اکنون به نظر می‌رسد برای یک نتیجه حداقلی آماده می‌شود که آن پذیرش این است که مواد هسته‌ای هنوز آنجاست، البته تا زمانی که زیر سنگ دفن شده باشد.