فوتبال ژاپن شاهد یک معجزه بوده است. توکیو وردی از ۱۱ بازی ناکامی مطلق ناگهان زیر و رو شد ۳ پیروزی پیاپی بدست آورد. سوال این است که تغییر سیستم به ۴-۴-۲ چطور قعرنشین جی‌لیگ را زنده کرد؟
به گزارش ورزش سه، توکیو وردی این روزها نقل محافل فوتبالی ژاپن است. توکیو وردی بعد از ۱۱ مسابقه ناکامی در شروع فصل، سرمربی‌اش را تغییر داد. نشستن نائوکی سوما روی نیمکت ناگهان این تیم را به شکلی معجزه‌آسا زیر و رو کرد. توکیو وردی با هدایت او 3 برد متوالی به دست آورد و از منطقه سقوط به رده چهاردهم جدول رسید.
کمتر کسی تصور می‌کرد تیمی که ۱۱ هفته اول را بدون حتی یک برد سپری کرده و در باتلاق انتهای جدول دست‌وپا می‌زند، ناگهان تبدیل به ماشین پیروزی شود. اما از زمان ورود نائوکی سوما در تاریخ ۸ اکتبر، ورق برای توکیو وردی کاملا برگشت. آنها که زیر نظر این مربی جدید کار را با دو شکست مقابل سانفرس هیروشیما و اف‌سی توکیو و یک تساوی ۲ بر ۲ مقابل یوکوهاما مارینوس آغاز کرده بودند، از ۲۴ اکتبر موتور ناگهان به یک غول تبدیل شدند. برتری مقابل آویسپا فوکوئوکا اولین پیروزی فصل بود که با دو برد پیاپی مقابل وی‌وارن ناگازاکی و شیمیزو اسپالس همراه شد.
اولین و مهم‌ترین دستپخت سوما، تغییر سیستم بود. او سیستم ۳ دفاعه سنتی تیم را کنار گذاشت و چینش کلاسیک ۴-۴-۲ را پایه تاکتیکی تیمش قرار داد. تاثیر این تغییر بلافاصله نمایان شد.
میانگین گل‌های زده تیم از ۰.۶۷ به ۲.۰۰ در هر مسابقه افزایش یافت و میانگین گل‌های دریافتی از ۲.۶۷ به عدد شگفت‌انگیز ۰.۶۷ کاهش پیدا کرد. میانگین شوت‌ها از ۶.۳۳ به ۱۰.۳۳ رسید و امید گلزنی (xG) از ۰.۵۶ به ۰.۸۹ صعود کرد، در حالی که امید گل دریافتی از حریفان (xGA) از ۲.۰۶ به ۱.۱۹ افت کرد. اگرچه بخشی از این درخشش به عملکرد استثنایی دروازه‌بان و مدافعان و استفاده حداکثری از فرصت‌ها مربوط می‌شود، اما روند رو به رشد ساختار تیمی غیرقابل انکار است.
انعطاف تاکتیکی و هوشمندی در مدیریت جریان بازی
اوج هنر تیم سوما در بازی اول نوامبر مقابل ناگازاکی بود. وردی در نیمه اول با پاس‌کاری‌های متوالی از عقب زمین بازیسازی کرد و با نفوذهای هماهنگ مدافعان کناری بارها خط دفاع حریف را شکست. حرکاتی تماشایی که در نهایت با گلزنی ایتسوکی سومنو در وقت‌های تلف‌شده نیمه اول به ثمر نشست. با شروع نیمه دوم و واکنش هجومی ناگازاکی، مالکیت ۵۶ درصدی وردی در طول بازی به ۴۹ درصد کاهش یافت، اما این افت مالکیت ناشی از ضعف نبود، تصمیم هوشمندانه سوما برای بستن فضاها، کنترل بازی و استفاده از ضدحملات سریع بود. حتی دریافت گل مساوی در دقیقه ۷۶ تمرکز آنها را به هم نزد و ۵ دقیقه بعد با یک پاس عمقی و سانتر دیدنی گل دوم را زدند تا نشان دهند تیم از نظر روانی و بدنی به بلوغ کامل رسیده است.
شاهکار اصلی توکیو وردی در بازی ۷ نوامبر مقابل شیمیزو اسپالس دیده شد. دیداری که در دقیقه ۷۲ با گل سرنوشت‌ساز کوماتوریا به سود وردی تمام شد. نکته حیرت‌انگیز این بود که در لحظه به ثمر رسیدن این گل، چهار ستاره اصلی تیم، چو یو-مین، کوکی موریتا، کانیا فوجیموتو و سومنو اصلاً در زمین حضور نداشتند. چو در دقیقه ۱۸ مصدوم شد و سه مهره هجومی دیگر در طول نیمه دوم تعویض شده بودند، اما بازیکنان جانشین مثل کوماتوریا با شجاعت تمام جای خالی آنها را پر کردند.
در فاز دفاعی هم نیمکت‌نشینان نمایشی خیره‌کننده داشتند. ساکو که به جای ستاره مصدوم کره‌ای وارد زمین شده بود، در ۷۲ دقیقه حضورش ۱۰ دفع توپ موفق داشت و شیباتو با از ورود به زمین با ۵ بلاک شوت و ۴ دفع توپ، نقش اصلی را در سومین کلین‌شیت فصل تیم داشت. در خط حمله هم از ۶ گلی که در این ۳ پیروزی متوالی به ثمر رسیده، ۵ گل توسط بازیکنان مختلف به ثمر رسیده که سهم بازیکنان تعویضی مثل ماتسوهاشی، ترانوما و کوماتوریا چشمگیر بوده است.