تهران- ایرنا- مدیرکل هنرهای نمایشی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و دبیرکل انجمن بین‌المللی دراماتراپی ایران به مناسبت هفته جهانی دراماتراپی پیام‌هایی را منتشر کرده و این هفته را گرامی داشتند.
به گزارش ایرنا، اتابک نادری مدیرکل هنرهای نمایشی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به مناسبت گرامیداشت هفته جهانی دراماتراپی پیامی را منتشر کرد که متن آن بدین شرح است: «امروزه، اهمیت درمان‌های مبتنی بر هنر در سلامت روان بیش از پیش آشکار شده است. دراماتراپی یا نمایش‌درمانی، با بهره‌گیری از ظرفیت‌های هنر نمایش و دیگر هنرهای خلاق، گامی موثر در ارتقای سلامت روان و جسم، کاهش استرس، بهبود خلق‌وخو و تقویت تعاملات اجتماعی است؛ رویکردی که به ویژه در دوران کودکی و سالمندی، می‌تواند در بهبود کیفیت زندگی و افزایش رضایت فردی نقشی ارزشمند ایفا کند.
اداره‌کل هنرهای نمایشی، ضمن ارج نهادن به تلاش‌های فعالان، پژوهشگران و متخصصان این عرصه، حمایت از این مسیر ارزشمند را در راستای پیوند هنر و سلامت که یاریگر تاب آوری اجتماعی در کشور در این ایام خاص است وظیفه‌ای فرهنگی و انسانی می‌شمارد.
با سپاس از تلاش‌های همه دست‌اندرکاران این حوزه، توفیق روزافزون آنان را در گسترش این رویکرد انسان‌دوستانه آرزومندم.»
نمایش درمانی راه و رسم درست زیستن است
مجید امرایی دبیرکل انجمن بین‌المللی دراماتراپی ایران (DTCI) نیز به مناسبت این هفته پیامی را منتشر کرد که متن آن بدین شرح است: «نمایش درمانی راه و رسم درست زیستن است؛ روح و روان را پروردن و دوباره به نیکی برخواستن. رفع یا کنار آمدن با مسئله؛ توانمند بودن؛ توانمند ساختن و توانمند ماندن است.
دوباره خواستن و دوباره برخواستن؛ نه گفتن به تیرگی و سلام به روشنی است. چون ققنوس از خاکستر بر آمدن و ساز زندگی دوباره نواختن. حکایت ساختن و هدایت کردن؛ تولد دوباره و گذر از بستر رنج‌هاست.
نمایش درمانی زخم را مرحم نهادن است؛ شکفتن و شکافتن گُل وجود در تعاملی دو سویه با خود و دیگری. در دل نامرادی‌ها اندیشیدن به زندگی تا رسیدن به حلاوت شیرین «دوباره بودن». نمایش درمانی تفسیر درست انسانیت تا رسیدن به آدمیت است.
مگر نه اینکه میراث سرزمین کهن ما بر مدار تفکر نیک زیستن بنا شده است؟ «گفتار نیک، کردار نیک، پندار نیک» سنگ بنای خانه دل را به نیکی نهادن و بر رسم مرسوم مردمان این آب و خاک بودن است.
ما بی‌شک باید بدانیم داشته‌هایمان قوام بخش‌اند و دوام «کاشته‌هایمان» بر «داشته‌هاست».
نمایش درمانی ما را در زمان «حال و اکنون» می‌خواهد؛ در «حال و اکنون» عمل کردن؛ بر گذشته «قَوام» یافتن؛ بر اکنون «دَوام» آوردن و بر آینده «مُدام» بودن .
به راستی ما امروز در کجا ایستاده‌ایم؟! تا چه اندازه تاثیر گذاریم؟ چقدر برای حال خوب خود و همنوعانمان تلاش می‌کنیم؟ گذشتگان‌مان را بزرگ و بخشنده می‌دانیم؛ به انسانیت احترام می‌گذاریم؛ چه نسبتی با امروز و زمان حال داریم؟ و چشم انداز آینده‌یمان چیست؟
آیا ما هم برای نگاه و سلامت روح و روان انسان‌ها احترام قائلیم؟! بر مدار آدمیت گام برمی‌داریم؟ یا با شلیک واژه‌ها و تهمت و تهدید و تحقیر «منکوب شان» می‌کنیم؟
چه خوب حکیم توس در توصیف سلامت روح و روان به ما الگو داده تا «قوام یابیم» و «دوام آوریم»؛ و «مُدام باشیم».
ز کار زمانه «میانه گزین»؛ چو خواهی که یابی «بداد آفرین». چو خشنود داری جهان را «به داد»؛ توانگر بمانی و از «داد شاد». همه ایمنی باید و راستی؛ نباید «به داد» اندرون کاستی. چو شادی بکاهی «بکاهد روان»؛ خرد گردد اندر میان «ناتوان».»
هفته جهانی دراماتراپی از ۱۹ تا ۲۶ اکتبر ۲۰۲۶ (۲۷ مهر تا چهارم آبان ماه ۱۴۰۵) در بیش از ۱۰۴ کشور جهان برگزار می‌شود و ایران عضو بنیانگذار اتحادیه جهانی دراماتراپی است.