مامادو ساخو، مدافع سابق پاریسنژرمن و لیورپول، از روزهای دشوار کودکیاش گفت؛ زمانی که پس از درگذشت پدرش در ۱۳ سالگی، مسئولیت خانواده را بر عهده گرفت و فوتبال را راهی برای زنده ماندن میدانست.
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین؛ مامادو ساخو در روایتی تأثیرگذار از دوران کودکی خود توضیح داد که چگونه فقدان پدر در ۱۳ سالگی، مسیر زندگیاش را تغییر داد و او را خیلی زود با مسئولیتهای سنگین خانوادگی روبهرو کرد.
او گفت: «وقتی ۱۳ ساله بودم، میدانستم که روزی فوتبالیست حرفهای خواهم شد. همان سال پدرم را از دست دادم و از آن لحظه، تمام مسئولیتهای خانواده روی دوش من افتاد. آن روز احساس کردم مرد شدهام. فوتبالیست شدن برای من یک انتخاب نبود؛ کاری بود که برای زنده ماندن باید انجام میدادم.
یک بار از من پرسیدند آیا کاپیتانی پاریسنژرمن در ۱۷ سالگی دشوار بود؟ پاسخ دادم سختترین اتفاق زندگیام این بود که در ۱۳ سالگی کاپیتان خانوادهام شدم.»
ساخو در بخش دیگری از صحبتهایش به خاطرهای تلخ از دوران فقر و گرسنگی اشاره کرد؛ زمانی که برای خرید نان از زنی درخواست یک سکه کرده بود، اما واکنش آن زن باعث شد احساس کند به چشم یک سارق به او نگاه میشود.
او در اینباره گفت: «در خیابان از زنی خواهش میکردم یک سکه به من بدهد. او کیفهایش را محکم گرفت، انگار قصد دزدی داشتم. این اتفاق شوکهام کرد. من فقط یک سکه برای خرید نان میخواستم، اما او تصور کرد میخواهم کار بدی انجام دهم. همان روز با خودم عهد کردم که اگر روزی به جایگاهی برسم و چیزی داشته باشم، آن را جبران کنم.»
مدافع سابق فوتبال فرانسه با تأکید بر اینکه سختیهای کودکی هنوز در ذهنش باقی مانده، ادامه داد: «میدانم گرسنگی چه حسی دارد و سرمای شدید یعنی چه. زمانی برای تهیه غذا گدایی میکردم. این بخشی از زندگی کودکی من بود، اما دوست ندارم زیاد دربارهاش صحبت کنم، چون آدم مغروری هستم. هرکسی داستان خودش را دارد و این هم داستان زندگی من است؛ داستانی که باعث شده بخواهم بخشی از چیزهایی را که به دست آوردهام، به دیگران بازگردانم.»
ساخو در پایان درباره استفاده از شهرت برای کمک به دیگران گفت: «وقتی کمی شناختهشده هستید، میتوانید از موقعیتتان برای انجام کارهای مثبت استفاده کنید. من هم تلاش میکنم همین کار را انجام دهم، اما نمیخواهم کسی مرا الگو بداند؛ هرگز. فقط میخواهم به مردم انگیزه و الهام بدهم.»
