نتایج یک مطالعه نشان می‌دهد تماس شغلی با روغن موتور، روغن هیدرولیک و روان‌کننده‌های نفتی با ۳۸ درصد افزایش احتمال ابتلا به ام‌اس ارتباط دارد. این ارتباط در افراد سیگاری و دارای برخی ویژگی‌های ژنتیکی پرخطر قوی‌تر گزارش شده است.
به گزارش همشهری آنلاین، محققان گزارش دادند که فلزکاران، مکانیک‌ها، کارگران ساختمانی و سایر کارگرانی که در محل کار در معرض این روان‌کننده‌ها قرار دارند، ۳۸ درصد بیشتر احتمال ابتلا به بیماری ام‌اس (MS) را دارند.
علاوه بر این، نتایج نشان داد که احتمال ابتلا به ام‌اس با افزایش میزان قرار گرفتن در معرض این مواد افزایش می‌یابد.
محققان افزودند که افراد سیگاری و افرادی که فاقد ژن محافظت‌کننده در برابر ام‌اس هستند، با خطر بیشتری روبرو هستند.
«آنا کارین هدستروم»، محقق ارشد و متخصص ارشد تحقیقات در موسسه کارولینسکا در استکهلم، در یک بیانیه خبری گفت: «این یافته‌ها به لزوم بررسی دقیق‌تر قرار گرفتن در معرض موادی در محل کار که ممکن است در خطر ابتلا به ام‌اس نقش داشته باشند، اشاره دارد.»
ام‌اس یک بیماری دژنراتیو است که در آن سیستم ایمنی به مغز و نخاع حمله می‌کند و بر حرکت و هماهنگی تأثیر می‌گذارد.
هدستروم گفت: «تحقیقات قبلی، محرک‌های ریه مانند دود سیگار، حلال‌های آلی و آلودگی هوا را با خطر ابتلا به ام‌اس مرتبط دانسته است، اما روان‌کننده‌های مشتق از نفت به طور دقیق مورد مطالعه قرار نگرفته‌اند.»
برای مطالعه جدید، محققان تقریباً ۲۹۰۰ نفر مبتلا به ام‌اس تازه تشخیص داده شده را با ۶۱۰۰ نفر دیگر بدون این اختلال، که از نظر سن، جنس و منطقه مسکونی با هم مطابقت داشتند، مقایسه کردند. همه شرکت‌کنندگان در سوئد زندگی می‌کردند و میانگین سنی آنها ۳۵ سال بود.
تیم تحقیق از سابقه کاری افراد برای تخمین میزان مواجهه احتمالی آنها با روغن موتور، روغن هیدرولیک، روغن قالب بتن و مایعات برش مشتق از نفت که برای خنک کردن یا روانکاری فلز در حین فلزکاری استفاده می‌شود، استفاده کردند.
تقریباً ۹ درصد از افراد مبتلا به ام‌اس (۲۵۱ نفر) در معرض این روان‌کننده‌ها قرار گرفته بودند، در حالی که کمتر از ۷ درصد (۳۹۹ نفر) از افراد بدون ام‌اس در معرض این روان‌کننده‌ها قرار داشتند.
این مطالعه نشان داد که مواجهه با این مواد در بین فلزکاران (۲۳ درصد)؛ کارگران ساختمانی (۱۷ درصد)؛ مکانیک‌های خودرو (۱۱ درصد)؛ و مکانیک‌های ماشین‌آلات (۱۰ درصد) شایع‌تر بود.
محققان گفتند که این شرایط به معنای ۳۸ درصد افزایش خطر ابتلا به ام‌اس برای افرادی است که در معرض روان‌کننده‌ها قرار گرفته‌اند.
این مطالعه نشان داد که هر یک سال بیشتر قرار گرفتن در معرض روان‌کننده‌ها و هر ساعت اضافی قرار گرفتن در معرض آنها در هفته، به معنای افزایش ۲ درصدی خطر ابتلا به ام‌اس در فرد است.
این مطالعه می‌گوید احتمال ابتلا به ام‌اس برای افرادی که به دلیل قرار گرفتن در معرض روان‌کننده‌ها، سیگار کشیدن، داشتن یک گونه ژنتیکی که خطر ابتلا به ام‌اس را افزایش می‌دهد و نداشتن ژنی که خطر را کاهش می‌دهد، بیش از ۳۳ برابر بیشتر بود.
هدستروم نتیجه گرفت: «یافته‌های ما نشان می‌دهد که قرار گرفتن در معرض این محصولات در محل کار، که در محیط‌های صنعتی رایج است، با احتمال بیشتر ابتلا به ام‌اس مرتبط است، به ویژه هنگامی که با سیگار کشیدن یا برخی ویژگی‌های ژنتیکی همراه باشد.»
وی در ادامه افزود: «مطالعات آینده باید اطلاعات دقیق‌تری در مورد زمان قرارگیری افراد در معرض این روان‌کننده‌ها و میزان مواجهه آنها در محل کار جمع‌آوری کنند.»