اصفهان - ایرنا - چهارمین روز سی و هشتمین جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان اصفهان، این بار با «کاکالوتی» و دنیای متفاوتش از کودکان، شاهنامه و موجودات خیالی همراه شد؛ فیلمی که حضور پررنگ کودکان در آن، خبرنگاران نوجوان را به پرسش‌هایی درباره صداگذاری، اقتباس از شاهنامه و حتی ترسناک بودن چهره عروسک‌ها رساند.
به گزارش ایرنا، پس از نمایش «کاکالوتی»، خبرنگاران نوجوان در نشست خبری این فیلم روبه‌روی عوامل آن نشستند تا درباره جزئیاتی که هنگام تماشای فیلم ذهنشان را درگیر کرده بود، پرس‌وجو کنند.
صدای کودکانی که قرار بود شنیده شوند
آیدا نجاری، خبرنگار نوجوان جشنواره، یکی از نخستین پرسش‌ها را درباره صداگذاری فیلم مطرح کرد. او با اشاره به ناهماهنگی صدای دوبله با تصویر پرسید چرا با وجود ایرانی بودن بازیگران، صدای آنها دوبله شده است.
امیر اطهر سهیلی، کارگردان «کاکالوتی»، توضیح داد که حضور حدود ۳۰۰ بازیگر کودک در فیلم، ضبط صدای همه آنها را دشوار کرده بود. از سوی دیگر، به گفته او، استفاده از دوبلورهای آشنا برای کودکان نیز بخشی از انتخاب سازندگان فیلم بوده است.
اما حضور کودکان در «کاکالوتی» فقط به تعداد زیاد بازیگران خلاصه نمی‌شد؛ بخش قابل توجهی از نشست به سختی‌ها و شیرینی‌های کار با آنها گذشت.
وقتی سر صحنه همه گرسنه می‌شوند!
محمدطاها مقضی، خبرنگار نوجوان جشنواره، از تجربه کار با کودکان بازیگر و نابازیگر پرسید؛ پرسشی که پاسخ کارگردان، یکی از بامزه‌ترین لحظه‌های نشست را رقم زد.
سهیلی با خنده از دشواری هدایت کودکان زیر هشت سال گفت و تعریف کرد که گاهی درست در لحظه‌ای که عوامل می‌گفتند «دوربین، صدا، حرکت»، چند کودک همزمان اعلام می‌کردند: «ما گرسنه‌ایم!»
کارگردان «کاکالوتی» همچنین به حضور یک کودک ۲ ساله در فیلم اشاره کرد؛ کودکی که راه رفتنش در یکی از صحنه‌ها توجه تماشاگران را به خود جلب کرده بود.
او گفت بازیگران خردسال برای حضور در برخی سکانس‌ها، از جمله صحنه‌های درگیری، کلاس‌های رزمی و آواز، آموزش‌هایی دیده بودند.
سهیلی در پایان از کودکان بازیگر فیلمش تشکر کرد، آنها را فراتر از بازیگر دانست و گفت این کودکان در مسیر ساخت فیلم، معلمان او بوده‌اند و چیزهای زیادی به او آموخته‌اند.
کاکالوتی و جواهرهای شاهنامه
ثنا صفرزاده، خبرنگار نوجوان جشنواره، سراغ یکی دیگر از بخش‌های متفاوت فیلم رفت؛ اقتباس از شاهنامه.
او از کارگردان پرسید چرا داستان «کاکالوتی» با الهام از شاهنامه طراحی و ساخته شده است.
سهیلی در پاسخ، شاهنامه را گنجینه‌ای دانست که باید بتوان ارزش‌های آن را به شیوه‌ای تازه به مخاطب امروز منتقل کرد. او با اشاره به داستان‌هایی مانند رستم و سهراب و هفت‌خان رستم گفت تلاش کرده این مفاهیم را نه به شکل مستقیم، بلکه در قالب استعاره و به‌صورت غیرمستقیم وارد داستان کند.
کارگردان «کاکالوتی» البته درباره میزان موفقیت این تلاش هم با احتیاط صحبت کرد و شاهنامه را قله‌ای دانست که رسیدن به آن کار ساده‌ای نیست.
آیا عروسک‌های کاکالوتی برای کودکان ترسناک بودند؟
اما شاید متفاوت‌ترین پرسش نشست را باران هوشمند، خبرنگار نوجوان، مطرح کرد. او با اشاره به چهره برخی عروسک‌ها و شخصیت‌های فیلم پرسید: «برای فیلم کودک، چهره عروسک‌ها کمی ترسناک نبود؟»
تهیه‌کننده «کاکالوتی» در پاسخ گفت سازندگان فیلم درباره این موضوع حساسیت زیادی داشتند و برای بررسی واکنش کودکان، از مشاور و روان‌شناس کمک گرفتند.
او توضیح داد که حتی استفاده از هوش مصنوعی برای طراحی شخصیت‌ها می‌توانست روند تولید را سریع‌تر کند، اما واکنش کودکان به چهره شخصیت‌ها یکی از دغدغه‌های اصلی گروه سازنده بوده است.
تهیه‌کننده فیلم با اشاره به حضور شخصیت «شیردال» در سالن گفت خودش نیز هنگام ورود این شخصیت، پنهان شده بود تا واکنش کودکان را از نزدیک ببیند؛ اما برخلاف نگرانی او، کودکان واکنش ترسناکی نشان ندادند و با شیردال عادی برخورد کردند.
نشست «کاکالوتی» در نهایت با مجموعه‌ای از پرسش‌های دقیق و گاه کودکانه اما جدی خبرنگاران نوجوان به پایان رسید؛ پرسش‌هایی که نشان داد تماشاگران کوچک جشنواره، فیلم را فقط تماشا نمی‌کنند، بلکه جزئیات آن را می‌بینند، درباره‌اش فکر می‌کنند و پاسخ می‌خواهند.
به گزارش ایرنا، سی و هشتمین جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان به دبیری حامد جعفری از ۱۱ تا ۱۶ مهرماه در اصفهان برگزار می‌شود و خبرنگاران نوجوان نیز در کنار رسانه‌های دیگر، رویدادها و اتفاق‌های این جشنواره را از نگاه خود ثبت و روایت می کنند.