مدیرعامل شرکت زغال سنگ پروده طبس گفت: هدف اصلی این است که سطح تولید را به شکلی مدیریت کنیم که علاوه بر تأمین نیاز داخلی، مازاد تولید نیز ایجاد شود تا امکان ورود به بازار‌های جهانی فراهم گردد.

مهدی روئین تن، مدیرعامل شرکت زغال سنگ پروده طبس در گفتگو با بورس نیوز، در خصوص ظرفیت های تولید بیان کرد: در بررسی وضعیت فعلی صنایع فولاد و کک‌سازی، باید به این نکته توجه داشت که در حال حاضر ظرفیت‌های خالی قابل توجهی در بخش‌های تولید کک و در استان اصفهان وجود دارد. به عنوان مثال، فضای تولیدی موجود اجازه می‌دهد تا سطح تولید به ۵۴۰ هزار تن برسد. در این راستا، ذوب‌آهن اصفهان و سایر واحد‌های سازنده، از این ظرفیت‌های موجود برای توسعه فعالیت‌های خود بهره‌برداری خواهند کرد. با ایجاد بستر‌های مناسب توسعه برای سال‌های آتی، پتانسیل‌های موجود همچنان برای رشد اقتصادی بسیار مطلوب است.

چالش تأمین زغال‌سنگ و ضرورت برنامه‌ریزی راهبردی


روئین تن با اشاره به چالش های تامین زغال سنگ خاطرنشان کرد: یکی از چالش‌های اساسی، کمبود حدود ۵ میلیون تن زغال‌سنگ است. این شکاف در تأمین مواد اولیه، نتیجه عدم برنامه‌ریزی و اقدامات کافی در سال‌های گذشته است. چرا که در سنوات اخیر، اقدامات لازم برای پوشش ظرفیت‌ها به صورت کامل انجام نشده و ما با این کمبود مواجه هستیم. بنابراین، ضروری است از همین امروز برنامه‌ریزی‌های استراتژیک جهت پر کردن ظرفیت‌های خالی در حوزه زغال‌سنگ آغاز شود تا مسیر توسعه هموار شود.

استراتژی صادرات و مدیریت مازاد تولید


وی درباره استراتژی صادرات توضیح داد: در حوزه صادرات، رویکرد ما در بخش کک‌سازی متفاوت است. هدف اصلی این است که سطح تولید را به شکلی مدیریت کنیم که علاوه بر تأمین نیاز داخلی، مازاد تولید نیز ایجاد شود تا امکان ورود به بازار‌های جهانی فراهم گردد. در صورت مدیریت درست ظرفیت‌ها و ایجاد چرخش صحیح در تولید، می‌توان مازاد تولید را به سمت صادرات هدایت کرد.

فرصت‌های بازار در حوزه حرارتی و چشم‌انداز آتی

مدیرعامل کزغال گفت: در خصوص محصولات حرارتی، با توجه به تحلیل‌های صورت گرفته در بازار‌های بین‌المللی، شرایط برای شناسایی بازار‌های هدف و توسعه صادرات بسیار مساعد است. ما با بهره‌گیری از این پهنه، برنامه‌ریزی دقیقی را آغاز کرده‌ایم. به طوری که در بخش «کک‌شو» (یا بخش‌های مرتبط)، هدف‌گذاری شده که با برنامه‌ریزی برای تولید سالانه ۲۰۰ هزار تن در آینده، بتوانیم حداقل یک درصد از این میزان را به صادرات اختصاص دادیم.