تهران- ایرنا- کنسرت «پترس اِنی» اثر آنتونیو پاپالاردو آهنگساز ایتالیایی با همراهی ارکستر سمفونیک تهران و رهبری نصیر حیدریان در تالار وحدت به روی صحنه رفت.

به گزارش خبرنگار موسیقی ایرنا، کنسرت «پترس اِنی» اثر آنتونیو پاپالاردو آهنگساز ایتالیایی با حضور آهنگساز، همراهی ارکستر سمفونیک تهران و رهبری نصیر حیدریان شامگاه چهارشنبه (۲۷ آبان‌ ماه) در تالار وحدت برگزار شد.

«پترس اِنی» فراتر از یک تجربه موسیقایی، بازتابی از ظرفیت هنر در پیوند میان فرهنگ‌ها و روایت مشترک ارزش‌های انسانی است و ️روایت موسیقایی آنتونیو پاپالاردو از تاریخ، ایمان و معنویت، این‌بار با نوای ارکستر سمفونیک تهران در تالار وحدت طنین‌انداز شد؛ اجرایی که ظرفیت‌های موسیقی سمفونیک و آوازی را در بستری از مفاهیم انسانی و معنوی به نمایش گذاشت.

«پترس اِنی» اثری با خاستگاه تاریخی و مذهبی است که در قالب یک اوراتوریوی سمفونیک ـ آوازی، سال ۲۰۰۶ و به مناسبت پانصدمین سالگرد آغاز ساخت بنای جدید کلیسای سن‌پیتر در واتیکان، به سفارش این نهاد ساخته و اجرا شد. عنوان «پتروس اِنی» برگرفته از عبارتی یونانی به معنای «پطرس اینجاست» است؛ عبارتی که بر اساس روایت تاریخی، از کتیبه‌ای کشف‌شده در جریان کاوش‌های باستان‌شناسی زیر محراب کلیسای سن‌پیتر اقتباس شده و به حضور و جایگاه تاریخی پطرس حواری اشاره دارد.

پاپالاردو در این اثر، با بهره‌گیری از ظرفیت‌های موسیقی سمفونیک و آوازی، روایتی موسیقایی از زندگی و رسالت پطرس حواری، از دعوت و ایمان‌آوردن تا رنج، شهادت و تجلیل از میراث او ارائه می‌کند. این ترکیب موسیقایی، ارکستر بزرگ و گروه کُر را در بر می‌گیرد و با تکیه بر سنت موسیقی کلاسیک و اپرایی ایتالیا شکل گرفته است.

انتخاب زمان اجرای این اثر در تهران نیز از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است؛ ۱۸ نوامبر، برابر با ۲۷ آبان‌ ماه، سالروز تقدیس بنای کنونی کلیسای سن‌پیتر در واتیکان است که سال ۱۶۲۶ میلادی انجام شد. این مناسبت در سال جاری میلادی با چهارصدمین سالگرد تقدیس این بنای تاریخی همزمان شده است؛ بنایی که از مهم‌ترین نمادهای تاریخی و مذهبی جهان مسیحیت به شمار می‌رود. از این منظر، اجرای «پتروس اِنی» در همین تاریخ، پیوندی معنادار میان خاستگاه تاریخی اثر و محل اجرای آن برقرار می‌کند.

اجرای «پترس اِنی» در تهران در تلاش بود تا فرصتی برای بازنمایی ظرفیت‌های موسیقی در گفت‌وگوی میان فرهنگ‌ها و ادیان فراهم کند و علاوه بر معرفی بخشی از میراث موسیقایی ایتالیا، بر ظرفیت هنر و به‌ ویژه موسیقی ارکسترال در ایجاد زمینه‌های گفت‌وگو، همدلی و تعامل میان فرهنگ‌ها و سنت‌های دینی تأکید کند؛ زبانی مشترک که می‌تواند فراتر از مرزهای جغرافیایی و تفاوت‌های فرهنگی، مفاهیمی همچون صلح، معنویت و همزیستی را بازتاب دهد.

در توضیح این کنسرت آمده بود: ««پترس اِنی» (اُراتوریو در دو قسمت برای کُرو ارکستر) اثر آنتونیو پاپالاردو آهنگساز ایتالیایی است که سال ۲۰۰۶ به مناسبت پانصدمین سالگرد آغاز ساخت بنای جدید کلیسای سن پیتر در واتیکان ساخته شده است.

پاپالاردو در این ترکیب موسیقایی با تکیه بر سنت موسیقی کلاسیک و اُپرایی ایتالیا روایتی موسیقایی از زندگی و رسالت پطرس حواری از دعوت و ایمان آوردن تا رنج شهادت و تجلیل از میراث او ارائه می‌کند.

اکنون در چهارصدمین سالگرد تقدیس بنایی که از مهمترین نمادهای تاریخی و مذهبی جهان مسیحیت به شمار می‌رود. «پترس اِنی» در تهران به اجرا درمی‌آید تا پیوندی معنادار میان خاستگاه تاریخی اثر و محل اجرای آن برقرار کند.

اجرای این اثر ارزشمند بر ظرفیت هنر و به ویژه موسیقی ارکسترال در ایجاد زمینه‌های گفت و گوی میان فرهنگ‌ها و سنت‌های دینی تاکید دارد؛ زبانی مشترک که می‌تواند فراتر از مرزهای جغرافیایی و تفاوت‌های فرهنگی مفاهیمی همچون صلح معنویت و هم زیستی را بازتاب دهد.»

اجرای «پترس اِنی» با همراهی ارکستر سمفونیک تهران در اروپا

نصیر حیدریان رهبر ارکستر سمفونیک تهران در پایان کنسرت «پترس اِنی» طی سخنانی ضمن خوشامدگویی و قدردانی از مخاطبان اظهار کرد: خوشحالم که بار دیگری فرصتی برای اجرای ارکستر سمفونیک تهران فراهم شد، این بار کنسرت با همراهی گروه کُر برگزار شد که اعضای این گروه طی آزمون‌هایی انتخاب شدند و اجرای شایسته‌ای در این کنسرت داشتند و امیدواریم با همراهی مسئولان همکاری ارکستر سمفونیک تهران با گروه کُر ادامه داشته باشد و مدیریت گروه برعهده من باشد.

حیدریان با اشاره به اجرای کنسرت «پترس اِنی» اثر آنتونیو پاپالاردو آهنگساز ایتالیایی گفت: با توجه به اجرای شایسته این اثر در ایران، آقای پاپالاردو قول دادند که «پترس اِنی» با همراهی ارکستر سمفونیک تهران در اروپا اجرا شود.

در پایان کنسرت «پترس اِنی»، محمد اله‌یاری فومنی مدیرعامل بنیاد رودکی، سیدضیاء هاشمی معاون فرهنگی و اجتماعی معاون اول رئیس جمهور و عضو هیات مدیره بنیاد رودکی و محمدرضا ابراهیمی مدیرکل همکاری‌ها و تنظیم‌گری صادرات فرهنگی سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی از آنتونیو پاپالاردو آهنگساز این اثر تقدیر کردند؛ آیینی برای پاسداشت آفرینش هنری و همکاری موسیقایی که با اجرای ارکستر سمفونیک تهران به رهبری نصیر حیدریان در تالار وحدت به صحنه رفت.

کنسرت ️«پترس اِنی» پروژه‌ای مشترک میان بنیاد رودکی، سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی و رایزنی فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در ایتالیا بود که با هدف گسترش تعاملات فرهنگی و هنری میان دو کشور و بهره‌گیری از ظرفیت موسیقی برای تقویت گفت‌وگوی میان فرهنگ‌ها و سنت‌های دینی شکل گرفت.

سفر «پترس اِنی» از رُم به تهران/ کنسرتی که برای گفت‌وگوی فرهنگ‌ها شکل گرفت

آنتونیو پاپالاردو (Antonio Pappalardo) آهنگساز، موسیقیدان و نویسنده ایتالیایی متولد ۲۵ ژوئن ۱۹۴۶ در شهر پالرمو ایتالیا است. او از نوجوانی فراگیری گیتار و آهنگسازی را آغاز کرد و به‌ ویژه به موسیقی مذهبی و آثار بزرگ ارکسترال علاقه‌مند شد. در طول فعالیت هنری خود ده‌ها اثر برای ارکستر سمفونیک، گروه کر و موسیقی مذهبی خلق کرده است. پاپالاردو سال ۱۹۹۷ نخستین اثر مهم خود با عنوان «Missa Militum» را ارائه کرد؛ اثری که به سربازان حاضر در مأموریت‌های صلح تقدیم شده بود. او از دهه ۱۹۹۰ به بعد تمرکز خود را بر خلق آثار ارکسترال بزرگ گذاشت و بنا بر زندگینامه رسمی‌اش، بیش از ۳۰ اثر برای ارکستر بزرگ نوشته است.

نام او در سال ۲۰۲۶ با اثر «Iran Symphony» یا «سمفونی ایران» بیش از پیش مطرح شد. این اثر به مردم ایران تقدیم شده و با هدف تقویت گفت‌وگوی فرهنگی، صلح و همزیستی میان ملت‌ها ساخته شده است. این سمفونی ۲۵ فرودین ماه ۱۴۰۵، در سفارت جمهوری اسلامی ایران در رم معرفی شد و پاپالاردو اعلام کرد که علاقه‌مند است اجرای کامل آن با همکاری نوازندگان و خوانندگان ایرانی در ایران روی صحنه برود.

پاپالاردو علاوه بر فعالیت‌های هنری، سال‌ها در نیروهای کارابینیری ایتالیا خدمت کرده و تا درجه ژنرال نیز ارتقا یافته است؛ موضوعی که زندگی حرفه‌ای او را از بسیاری از آهنگسازان هم‌دوره‌اش متمایز می‌کند. با این حال، موسیقی همواره بخش مهمی از هویت او بوده و آثارش اغلب مضامین صلح، معنویت، گفت‌وگوی ادیان و همبستگی انسانی را دنبال می‌کنند. امروزه آنتونیو پاپالاردو یکی از چهره‌های شناخته‌شده موسیقی ارکسترال و مذهبی ایتالیا به شمار می‌رود و پروژه «سمفونی ایران» را می‌توان مهم‌ترین اقدام فرهنگی بین‌المللی او در سال‌های اخیر دانست که به نشانه همبستگی با مردم ایران و ارج نهادن به مقاومت آنان در شرایط حساس کنونی ساخته شده است.

سفر «پترس اِنی» از رُم به تهران/ کنسرتی که برای گفت‌وگوی فرهنگ‌ها شکل گرفت

محمدرضا کریمی، فرزاد صیدی، احسان شامی، عرفان شریف‌زاده، علیرضا خلج اسماعیلی، هلیا محمدولی بارفروش، رمیصا نفیسی، سینا صالحی، سجاد صالح آبادی، آناهیتا عظیمی، زهرا کریمی، فاطمه بلادور، فرناز دارویی، سارا قاسمی، کوروش علی محمدی، کیانا کاوه (ویولن یک)، مهوش عسگری، پیمان شامی، موژان میرزایی، سارا بیرامزادگان، علیرضا گلستانه، حمید خدایی، نگین سمائی، بهنام آقاجانیان، ملیکا زاده‌محمدی، سینا افتخاری‌نیا، فرناز زندیه، عرفان جاویدنیا (ویولن دو)، امین زمان خان، زهرا عبداله‌زاده، همایون هاشم‌زاده، آتنا زنگنه، امیرحسین طائی، مسعود پوربخت، اشکان نظر، جاوید پناهی، روشا گواهی، آریان زمانی، فرگل ساکت (ویولا) از نوازندگان کنسرت «پترس اِنی» بودند.

مجید اسماعیلی، ماکان خویی‌نژاد، علی آقاجانی، زهرا کتابی، غزاله شیرازی، کیانمهر کشاورز، روژان فلاح بردبار، هلیا پورکریمی، امین چراغیان، هستی علیزاده (ویولنسل)، مهدی کلانتری، سروش کاکاوند، هادی اسماعیلی، آوا پویاکاشانی، عادل اصغرزاده، پریا اکرمی، نرگس باقری (کنترباس)، ماه سیما فلاحی، فرزانه اسدی (فلوت)، آرین قیطاسی، نازنین احمدزاده (اُبوا)، مینلی دانلیان، پگاه ولیخانی (کلارینت)، علیرضا متوسلی، فرشاد محمدی (فاگوت)، فاطمه یوسفی‌نژاد، هومان باقی، روژینا صادقی، امیرحسین گرگین (هورن)، علی ضرابی، کامیار ماندگاریان (ترومپت)، سپهر عباسی، آرین خدایار (ترومبون)، رامین براتی (ترومبون باس)، عرفان فرشی‌زاده (تیمپانی)، دیبا والی (هارپ)، کیمیا بازمانی (پیانو) دیگر نوازندگان این کنسرت را تشکیل می‌دادند.

همچنین افیک متوسیان، ویدا محمودی، سولماز جوانبخت، زینب هادیان، شهرزاد اصلانی، مهناز حیدری، سمیه خواسته (سوپرانو)، فریبا اسدی، نفیسه رهنمای شریعتی، سمیه کنعانی، زهرا شیخ‌رضایی، ترانه ظاهری، فرناز ساحری، فریبا بیتوتی، آزاده اسدی (آلتو)، هامون هاشمی، امیرحسین مزارعی‌زاده، حسین عطری، فرزین طهرانی، امیر یوسفی‌ها، حامد قلیچ‌خانی (تنور)، جاوید عسگری، مهدی جاور، پرهام دمشقی، امیررضا اردیبهشت، محمد احمدی، حامد قلیچ خانی (باس) اعضای گروه کُر کنسرت «پترس اِنی» بودند.