استاد اخلاق حوزه علمیه با بازخوانی روایت ازدواج امیرالمؤمنین(ع) با حضرت امالبنین(س) و تربیت حضرت ابوالفضل العباس(ع)، به تشریح ابعاد شخصیتی این بانوی بزرگوار و جایگاه قمر بنیهاشم در واقعه کربلا پرداخت.
استاد حسین انصاریان، در سخنانی در مسجد امیرالمؤمنین(ع) تهران، با اشاره به چگونگی ازدواج امیرالمؤمنین(ع) با حضرت امالبنین(س)، به بیان روایتی از ویژگیهای اخلاقی این بانوی بزرگوار و نحوه تربیت حضرت ابوالفضل العباس(ع) پرداخت.
امامت، مقامی الهی و فراتر از سن و سال
وی با اشاره به درخواست امیرالمؤمنین(ع) از عقیل برای انتخاب همسری شایسته اظهار کرد: امیرالمؤمنین(ع) از عقیل که به شناخت نسبها و قبایل عرب آگاهی داشت، خواست بانویی را برای ازدواج معرفی کند که از ویژگیهای خاصی برخوردار باشد. عقیل نیز پس از بررسی قبایل عرب، حضرت امالبنین(س) را برای این ازدواج معرفی کرد.
استاد انصاریان در ادامه به جایگاه امامت در نگاه عقیل اشاره کرد و گفت: اگرچه امیرالمؤمنین(ع) از نظر سنی برادر کوچکتر عقیل بودند، اما عقیل میدانست امامت مقامی الهی است و تفاوت سن و سال هیچ تأثیری در وجوب اطاعت از امام ندارد.
وی با نقل روایتی از علی بن جعفر، فرزند امام صادق(ع)، افزود: علی بن جعفر با وجود سن بالا و جایگاه علمی، در برابر امام موسی کاظم(ع)، امام رضا(ع) و امام جواد(ع) تسلیم محض بود. نقل شده است روزی هنگامی که امام جواد(ع) در سن حدود هفتسالگی وارد مسجد شدند، علی بن جعفر که حدود ۹۰ سال داشت، از جای خود برخاست، به استقبال آن حضرت رفت و دست ایشان را بوسید.
این استاد اخلاق ادامه داد: شاگردان از این رفتار شگفتزده شدند و علت را پرسیدند. علی بن جعفر پاسخ داد: او کودک نیست، امام زمان من و واجبالاطاعه است. اگر خداوند در این محاسن سفید من لیاقت امامت میدید، این مقام را به من میداد.
استاد انصاریان با تأکید بر اینکه امامت مقامی الهی و فراتر از معیارهای ظاهری است، تصریح کرد: مؤمن واقعی در برابر امام معصوم اهل چونوچرا نیست؛ چراکه امام، عاقلترین، عالمترین و عادلترین انسان است و اطاعت از او باید در مسائل اخلاقی، مالی و عملی مورد توجه قرار گیرد.
روایت خواستگاری عقیل از حضرت امالبنین(س)
وی در ادامه با تشریح ماجرای خواستگاری عقیل از حضرت امالبنین(س) گفت: پس از سه روز پذیرایی از عقیل در قبیله بنیکلاب، رئیس قبیله درباره علت سفر او پرسید و عقیل اعلام کرد برای خواستگاری دخترش برای برادر خود، علی بن ابیطالب(ع)، آمده است.
استاد انصاریان افزود: رئیس قبیله از شنیدن این درخواست شگفتزده شد و با تواضع گفت خانواده ما در برابر جایگاه امیرالمؤمنین(ع) چیزی به حساب نمیآیند. با این حال، مادر حضرت امالبنین(س) پیشنهاد کرد موضوع با دخترشان در میان گذاشته شود و نظر او را جویا شوند.
وی خاطرنشان کرد: حضرت امالبنین(س) با رضایت کامل این ازدواج را پذیرفت و پدر ایشان نیز پس از یادآوری خوابی که دخترش در دوران کودکی دیده بود، با اطمینان بیشتری این وصلت را پذیرفت.
حضرت امالبنین(س) حتی حاضر نبود فرزندان حضرت زهرا(س) اندوهگین شوند
این خطیب برجسته با اشاره به رفتار محبتآمیز حضرت امالبنین(س) با فرزندان حضرت زهرا(س) گفت: نام حضرت امالبنین(س)، فاطمه بود؛ اما پس از ورود به خانه امیرالمؤمنین(ع)، از آن حضرت خواست او را با نام دیگری خطاب کنند.
استاد انصاریان ادامه داد: حضرت امالبنین(س) توضیح داد هرگاه امیرالمؤمنین(ع) او را با نام فاطمه صدا میزنند، فرزندان حضرت زهرا(س) متأثر میشوند و حالت چهره آنان تغییر میکند؛ ازاینرو نمیتواند اندوه آنان را تحمل کند و ترجیح میدهد با کنیه امالبنین خطاب شود.
پیشبینی امیرالمؤمنین(ع) از شهادت عباس(ع) در راه امام حسین(ع)
وی در بخش دیگری از سخنان خود به ماجرای تولد حضرت عباس(ع) اشاره کرد و گفت: هنگامی که خبر تولد نخستین فرزند حضرت امالبنین(س) به امیرالمؤمنین(ع) رسید، حضرت با شتاب خود را به خانه رساندند و نوزاد را در آغوش گرفتند.
استاد انصاریان افزود: امیرالمؤمنین(ع) آستین دست راست نوزاد را بالا زدند و بازوی او را بوسیدند و سپس همین کار را با دست چپ او انجام دادند. حضرت امالبنین(س) که از این رفتار نگران شده بود، علت را پرسید و تصور کرد شاید فرزندش مشکلی در دستهایش دارد.
وی ادامه داد: امیرالمؤمنین(ع) در پاسخ فرمودند این دو دست در راه یاری حسین من از بدن جدا خواهد شد؛ سخنی که به سرنوشت حضرت عباس(ع) و فداکاری ایشان در واقعه کربلا اشاره داشت.
این استاد اخلاق با اشاره به تربیت حضرت عباس(ع) در دامان امیرالمؤمنین(ع) و در کنار فرزندان حضرت زهرا(س) اظهار کرد: امیرالمؤمنین(ع) از دوران کودکی، فرزند خود را برای مسئولیتهای بزرگ آماده میکردند و مهارتهای رزمی و جنگاوری را به ایشان آموزش میدادند.
عباس(ع) حتی حاضر نبود شانهبهشانه امام حسین(ع) حرکت کند
استاد انصاریان با بیان نمونهای از ادب حضرت عباس(ع) در برابر امام حسین(ع) گفت: نقل شده است روزی امام حسین(ع) از حضرت عباس(ع) پرسیدند چرا هنگام حرکت در کنار ایشان، یک قدم عقبتر راه میروند. حضرت عباس(ع) در پاسخ عرض کرد شما امام من و فرزند حضرت فاطمه(س) هستید و من شایسته نمیدانم شانهبهشانه شما حرکت کنم.
وی این رفتار را جلوهای از معرفت و ادب کمنظیر حضرت عباس(ع) دانست و افزود: حضرت ابوالفضل العباس(ع) در کنار شجاعت و توانمندی، در شناخت جایگاه امامت و اطاعت از امام زمان خود نیز به مرتبهای والا رسیده بود.
درخواست حضرت زینب(س) از امام حسین(ع) در شب عاشورا
استاد انصاریان در ادامه با اشاره به واقعه عصر تاسوعا و نزدیک شدن سپاه دشمن به خیمههای امام حسین(ع) گفت: هنگامی که حضرت زینب کبری(س) از امام حسین(ع) درباره وضعیت پیشآمده سؤال کرد، امام از حضرت عباس(ع) خواستند نزد سپاه دشمن برود و از آنان بخواهد جنگ را به روز بعد موکول کنند.
این خطیب برجسته با اشاره به جایگاه ویژه حضرت عباس(ع) نزد امام حسین(ع) اظهار کرد: این مأموریت نشاندهنده اعتماد امام به برادر وفادار خود بود؛ شخصیتی که همواره در کنار امام قرار داشت و در حساسترین لحظات نیز مسئولیتهای مهم را بر عهده میگرفت.
