کریستین کیوو، سرمربی اینتر، درباره آینده‌اش در این باشگاه و ورزشگاه جدید صحبت کرد.
به گزارش "ورزش سه"، در آستانه دربی شهر میلان، روبن آموریم و کریستین کیوو به این بازی مهم فکر می‌کنند. اینتر باید صدر جدول را حفظ کند و به روند ناکامی‌هایش در پیروزی مقابل میلان هم پایان بدهد. کریستین کیوو در سالن کنفرانس خبری مجموعه تمرینی اینتر حاضر شد تا درباره تمام مسائل مربوط به ۹۰ دقیقه پیش رو مقابل تیم آموریم صحبت کند.
با چه شرایطی به دربی می‌رسید؟
«آماده‌ایم و می‌دانیم که این مسابقه برای ما، آن‌ها و شهر اهمیت زیادی دارد. دربی همیشه انگیزه مضاعفی به وجود می‌آورد و حس خاصی دارد. جایگاه تیم‌ها در جدول اهمیتی ندارد؛ هیچ چیز مهم نیست. فقط باید بهترین نسخه خودمان باشیم و بازی را ببریم.»
آیا ممکن است در نیمه‌های اول با رویکرد متفاوتی بازی کنید؟
«همه چیز به تعادل بستگی دارد؛ به چیزی که در ذهن و پاهایت داری. باید بتوانی درست تصمیم بگیری و تشخیص بدهی چه زمانی می‌توانی کارهای مشخصی انجام بدهی و چه زمانی نمی‌توانی. از قدرت میلان، توانایی آن‌ها در حفظ توپ و نحوه ضربه زدنشان از بین خطوط و با پاس‌های عمقی آگاهیم. آن‌ها بازیکنانی تکنیکی، سریع و پرانرژی دارند. باید آماده باشیم تا تمرکز و انسجاممان را حفظ کنیم و هر زمان که فرصت به وجود آمد، پرس مناسبی انجام بدهیم.»
آیا این دربی می‌تواند اولین پیروزی شما در یک مسابقه مهم از نظر جایگاه جدول باشد؟
«باید مثل یک مسابقه معمولی لیگ به آن نگاه کنیم و به اتفاقاتی که در سال گذشته و ابتدای این فصل رقم زده‌ایم، قانع نباشیم. باید از تمام جنبه‌ها نسبت به گذشته پیشرفت کنیم.
اگر هفت مسابقه است که در دربی پیروز نشده‌ایم، باید از خودمان بپرسیم چرا. این یعنی اتفاقات و لحظات حساس بازی‌ها هم به سود آن‌ها بوده است. باید تعادل، انگیزه و آگاهی زیادی داشته باشیم. در مقایسه با بازی‌های دیگر، به فداکاری بیشتری نیاز داریم. هیچ‌کس چیزی به ما هدیه نمی‌دهد، اما این کاملاً طبیعی است.»
آیا انگیزه می‌تواند کمبود انرژی احتمالی تورام را جبران کند؟
«او شرایط خوبی دارد. هیچ‌کس نگفته که از نظر انرژی دچار کمبود شده است. وقتی یک بازیکن از نظر رهبری و تأثیری که در زمین می‌گذارد، به ثبات می‌رسد، شور و اشتیاق، اعتمادبه‌نفس و خودباوری بیشتری پیدا می‌کند. چنین بازیکنی همیشه انرژی لازم را پیدا می‌کند و مطمئنم تورام فردا هم همین‌طور خواهد بود.»
انتظار داری بازیکنان فردا تمرکز بیشتری داشته باشند؟
«هنوز در هفته دهم لیگ هستیم. فصل گذشته به من یاد داد که دربی لزوماً تعیین‌کننده نیست. باید بپذیریم که این فقط یک مسابقه سری آ است و مثل همیشه سه امتیاز در آن تقسیم می‌شود. این بازی می‌تواند چیزهای زیادی به یک تیم بدهد و از تیم دیگر بگیرد، اما اغلب اوقات چنین اتفاقی نمی‌افتد. میلان فصل گذشته در بازی رفت مقابل ما پیروز شد، اما بعد مقابل لاتزیو شکست خورد؛ در حالی که همه فکر می‌کردند رقابت قهرمانی دوباره داغ شده است. همیشه باید روی هر مسابقه به‌صورت جداگانه تمرکز کرد و در طول یک فصل طولانی، ثبات داشت.
این یک دربی است و مسائل دیگری مثل غرور، انگیزه بیشتر و تمایل به خوشحال کردن هواداران هم وارد ماجرا می‌شوند. می‌دانید که اگر پیروز نشوید، یک‌سری مسائل پیش می‌آید که هیچ‌وقت دوست ندارید با آن‌ها سروکار داشته باشید. اما فاصله زیادی بین حرف زدن و عمل کردن وجود دارد. با توجه به تیمی که هستیم، پیشرفتی که داشته‌ایم و نحوه مدیریت ناکامی‌ها و انرژی‌مان، باید در بالاترین سطح خودمان باشیم.»
فردا کدام تیم با فشار کمتری بازی می‌کند؟
«در دربی‌ها چیزی به اسم تیمِ از پیش برنده وجود ندارد. انرژی لازم را از انگیزه و غرورِ پیروزی در چنین مسابقه‌ای به دست می‌آورید. فشار روی هر دو تیم وجود دارد. می‌دانیم شکست در دربی چه معنایی دارد و پیروزی در آن چه چیزی به شما می‌دهد. با این حال، نباید بیش از حد خودمان را درگیر مسائلی کنیم که انرژی‌مان را می‌گیرند.»
از ورزشگاه جدید خوشت می‌آید؟
«باید مراقب حرف‌هایی که می‌زنم باشم. می‌دانم کسانی هستند که به خاطر معنای ورزشگاه جوزپه مه‌آتزا، از آن حمایت می‌کنند. من هم جزو آن‌ها هستم، چون خودم در آن ورزشگاه حضور داشته‌ام. در عین حال، از نوآوری‌ها و ایده‌هایی که می‌توانند برای مالکیت باشگاه و درآمدزایی اهمیت زیادی داشته باشند، حمایت می‌کنم. دنیا در حال پیشرفت است و بدون پول، در دنیای فوتبال نمی‌توان دوام آورد. از اتفاقات جدید استقبال می‌کنم. البته در عین حال برای آدم‌های نوستالژیکی مثل خودم هم متأسفم، اما دنیا به حرکتش ادامه می‌دهد. چیزهای جدید ممکن است در ابتدا ترسناک باشند، اما بعد می‌توانند رضایت‌بخش باشند.
اینکه در فصل ۳۲-۲۰۳۱ در آن ورزشگاه مربیگری خواهم کرد؟ چیزی نمی‌گویم! (با خنده) چهار سال باقی مانده و با توجه به تمام چیزهایی که باید تحمل کنم، از قضاوت‌ها و پیش‌داوری‌ها گرفته تا مسائل دیگر، سخت است که بتوانم سال‌های زیادی دوام بیاورم. اگر فرهنگ ورزشی تغییر کند و نتایج هم با من یار باشند، موهای سفید کمتری خواهم داشت و مثل بعضی از همکارانم سر از بیمارستان درنخواهم آورد! امیدوارم که اینطور شود.»