حوزه/ مدیر، اساتید و کادر مدرسه علمیه امیرالمؤمنین(ع) آران و بیدگل ضمن ابراز همدردی با خانواده معظم شهید والامقام علی‌محمد امینیان، یاد و خاطره بانوی مؤمنه ام‌الشهید مرحومه «حاجیه خانم نیک‌پور» مادر این شهید معزز را گرامی داشتند.

به گزارش خبرنگار خبرگزاری حوزه از کاشان، مدیر، اساتید و کادر مدرسه علمیه امیرالمؤمنین علیه‌السلام آران و بیدگل به مناسبت درگذشت بانوی مؤمنه ام‌الشهید حاجیه خانم طلعت نیک‌پور، مادر گران‌قدر شهید والامقام علی‌محمد امینیان، با حضور در منزل آن مرحومه، ضمن عرض تسلیت و ابراز همدردی با خانواده معظم شهید، یاد و خاطره این بانوی فداکار را گرامی داشتند.

در این دیدار، مقام والای مادران شهدا و نقش ارزشمند آنها در پرورش، تربیت و تقدیم فرزندان به مکتب ایثار و شهادت مورد تجلیل قرار گرفت.

مدیر، اساتید و کادر مدرسه علمیه امیرالمؤمنین(ع) آران و بیدگل از درگاه خداوند متعال برای بانوی مومنه مرحومه «حاجیه خانم نیک‌پور» رحمت و مغفرت واسعه الهی و هم‌نشینی با فرزند شهیدش و برای بازماندگان محترم، صبر جمیل و اجر جزیل مسئلت کردند.

شهید علی محمد امینیان سال ۱۳۴۳ در آران و بیدگل به دنیا آمد. همزمان با تحصیلات دوره راهنمایی‌اش، انقلاب اسلامی به رهبری حضرت امام ‏خمینی (قدس‏سره) اوج گرفت و او در مسیر انقلاب و تظاهرات علیه رژیم ستم‌شاهی قرار گرفت.

با آغاز تجاوز رژیم بعث عراق به ایران، روح حماسی علیمحمد آرام نداشت، در ۱۷ سالگی نخستین بار پانزدهم آبان ۱۳۶۰ از طریق بسیج قم عازم مناطق جنگی اهواز شد، پس از گذراندن دوره‏ آموزشی به منطقه کوت شیخ، در حوالی شهر خرمشهر اعزام شد و در ساحل کارون و اروندرود از میهن اسلامی دفاع کرد.

علیمحمد دومین بار برای آزادسازی «بستان» عازم منطقه‏ جنگی سوسنگرد شد، در عملیات شرکت کرد و از ناحیه‏ صورت مجروح شد، وی سومین مرتبه برای علمیات آزادسازی خرمشهر عازم منطقه شد، پس از سازمان‏دهی در تیپ ۷ ولی‏عصر(عج) سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در مرحله دوم عملیات در هجدهم اردیبهشت۱۳۶۱ در پاتک دشمن به مواضع رزمندگان اسلام، دیگر اثری از او پیدا نشد و جاویدالاثر ماند.

گفتنی است، مرحومه حاجیه‌خانم طلعت نیک‌پور، مادر شهید جاویدالاثر علی‌محمد امینیان و عمه شهید والامقام جواد نیک‌پور، پس از سال‌ها چشم‌انتظاری، اوایل هفته جاری پس از آنکه میزبان تابوت یک شهید گمنام در خانه‌اش شد، با مویه کردن بر پیکر شهید، خاطرات فرزند بی‌نشانش را زنده ساخت؛ اما ساعتی چند نگذشته بود که خود نیز دعوت حق را لبیک گفت.