مرگ مرموز مردی جوان در خانه اش، هرچند در ابتدا خودکشی به نظر میرسید، اما شکایت خانوادهاش مسیر پرونده را تغییر داد و راز نسخه مرگبار همسر او را آشکار کرد.
همشهری آنلاین - حوادث: اوایل اردیبهشت ماه امسال بود که گزارش مرگ مشکوک مردی جوان در شرق تهران به بازپرس جنایی تهران اعلام شد. در این شرایط تحقیقات برای رازگشایی از ماجرا آغاز شد. در ابتدا همسر این مرد که خود را مدیر بخش مدارک پزشکی یکی از بیمارستانهای پایتخت معرفی میکرد، مورد تحقیق قرار گرفت. او گفت: وقتی از بیمارستان به خانه برگشتم، شوهرم را دیدم که بیحال و نیمهجان روی زمین افتاده است. من هم به شدت ترسیدم و با اورژانس تماس گرفتم. هرچند او به بیمارستان منتقل شد اما تلاش برای نجات جان شوهرم بی نتیجه ماند و او جان باخت.
نظریه پزشکی قانونی
با توجه به مشکوک بودن مرگ مرد جوان، جسد وی به پزشکی قانونی منتقل شد. کارشناسان پس از انجام آزمایش های متعدد اعلام کردند که مرگ مرد جوان مسمومیت با قرص برنج بوده است. در این شرایط همسر مرد جان باخته گفت: شوهرم مدتی بود که به خاطر فشارهای اقتصادی و مشکلات کاری، از زندگی خسته شده بود. او بارها به زبان آورده بود که به زندگیاش پایان میدهد و من احتمال می دهم که تصمیم مرگبار گرفته و خودکشی کرده است.
شکایت از عروس
در حالی که پرونده در آستانه بسته شدن با موضوع خودکشی قرار داشت، پدر و مادر متوفی به دادسرای جنایی تهران رفتند و از عروس خود شکایت کردند. آنها گفتند که پسرشان انسانی مومن، معتقد و بسیار سرزنده بود. او عاشق زندگی و کارش بود و هرگز اهل خودکشی نبود. آنها معتقد بودند که عروسشان در ماجرای مرگ او نقش دارد.
همین شکایت کافی بود تا تحقیقات تخصصی کارآگاهان اداره دهم پلیس آگاهی کلید بخورد. زن جوان که به عنوان تنها مظنون پرونده احضار شده بود، منکر دست داشتن در مرگ شوهرش بود و همچنان بر خودکشی اصرار داشت اما تناقضگوییهای او در نحوه ورود به خانه، ساعت مرگ و جزئیات روز حادثه، کارآگاهان را به یقین رساند که با یک پرونده جنایی پیچیده روبهرو هستند. از سوی دیگر مشخص شد که این زن به تازگی با پسری جوان به صورت پنهانی ارتباط برقرار کرده است.
اقرار
تکه های پازل که کنار هم قرار می گرفت، انگشت اتهام به سمت زن جوان نشانه می رفت تا اینکه او در نهایت، پس از گذشت ۶ ماه، قفل سکوت را شکست و به قتل اعتراف کرد. او گفت که از ماه ها قبل نقشه قتل شوهرش را کشیده و تصور نمی کرده که دستش رو شود. با اقرار این زن به جنایت، معمای این پرونده رازگشایی شد و زن جوان برای انجام تحقیقات بیشتر در اختیار ماموران اداره دهم پلیس آگاهی تهران قرار گرفت.
ماه همیشه پشت ابر نمی ماند
زن جوان وقتی نقشه قتل شوهرش را کشید، تصور می کرد که مو لای درزش نمی رود و هرگز دستش رو نخواهد شد اما تصورش اشتباه از آب در آمد.
در ابتدا بگو انگیزه ات از قتل همسرت چه بود؟
ما هر دو تحصیلکرده بودیم و در بیمارستان کار میکردیم. اما سال ها بود که دیگر هیچ تفاهمی نداشتیم. او مردی بیتفاوت بود، به من، به خانهام، به احساساتم اهمیت نمیداد. مدام با هم دعوا داشتیم و خانهمان تبدیل به میدان جنگ شده بود.
چرا برای حل این مشکل، اقدام به طلاق نکردی؟
چند بار حرف طلاق را پیش کشیدم، اما خانوادهام بهشدت مخالف بودند. در خانواده ما طلاق یک خط قرمز بزرگ است. خانواده ام صراحتا گفتند اگر طلاق بگیرم دیگر حق ندارم پا در خانه آنها بگذارم و نباید با آبرویشان بازی کنم. راهی پیش روی خودم نمیدیدم، بنبست مطلق بود.
با این وضعیت که بیشتر با آبروی آنها بازی کردی؟
زن جوان سرش را پایین می اندازد و سکوت می کند.
برگردیم به نقشه ای که کشیدی. تعریف کن که چطور جان همسرت را گرفتی؟
شوهرم بهخاطر اضافه وزنش هر روز کپسولهای لاغری گیاهی می خورد. او عادت داشت این کپسولها را سر ساعت مشخصی مصرف کند. من از این عادت کاملا باخبر بودم. شب قبل، کپسولها را باز کردم، پودر گیاهی داخل آنها را خالی کردم و به جایش پودر قرص برنج ریختم. فردا صبح وقتی سر کار رفتم، او طبق روال هر روز کپسول مرگ را خورد و…
به این قسمت که می رسد، گریه امانش نمی دهد. درحالیکه اشک می ریزد، ادامه می دهد:من فقط میخواستم صحنهسازی کنم که مرگش خودکشی به نظر برسد تا کسی به من شک نکند. فکر نمی کردم به این شکل، آبرویم برود.
این وسط پای فرد دیگری هم در میان بود؟
چند ماه پیش در یک مهمانی خانوادگی با حمید که جوان مجردی بود آشنا شدم. او برخلاف شوهرم، مردی مهربان و با درک بود که به او دل بستم. احساس کردم حمید تنها کسی است که میتواند مرا از این زندگی مرده نجات دهد. کمکم عشق او در دلم نشست و فکر رسیدن به او رهایم نمیکرد.
و به این نتیجه رسیدی که باید همسرت را حذف کنی؟
فکر کردم تنها مانع خوشبختی من، وجود شوهرم است. اگر او نبود، من و حمید میتوانستیم با هم باشیم. این فکر هر روز در سرم بزرگتر شد تا اینکه تصمیم گرفتم نقشهای بکشم که کسی به من شک نکند اما اشتباه بزرگی مرتکب شدم چون ماه همیشه پشت ابر پنهان نمی ماند. هم آینده خودم را نابود کردم و هم عذاب وجدان رهایم نخواهد کرد.
