البته باید به غلظت، دما و نوع چای نیز توجه کنید.
پژوهشی روی بیش از ۴۸۵ هزار بزرگسال چینی نشان می‌دهد افرادی که دست‌کم سه روز در هفته چای می‌نوشند، در مقایسه با کسانی که کمتر چای مصرف می‌کنند، حدود ۱۱ درصد کمتر در معرض ابتلا به بیماری‌های عروقی قرار دارند. البته غلظت چای و دمای نوشیدن آن نیز از عوامل مؤثر هستند؛ به‌طوری‌که مصرف چای با غلظت متوسط با خطر کمتر و نوشیدن چای بسیار داغ با خطر بیشتر همراه بود.
به گزارش CNN، محققان اطلاعات ۴۸۵ هزار و ۹۳۴ فرد ۳۰ تا ۷۹ ساله را بررسی کردند و طی حدود ۹ سال پیگیری، ۱۴ هزار و ۸۶۳ مورد بیماری عروقی را ثبت کردند. این بیماری‌ها شامل بیماری‌های قلبی، بیماری‌های عروق مغزی، بیماری قلبی ریوی و بیماری شریان‌های محیطی می‌شوند. شرکت‌کنندگان درباره عادت‌های چای‌نوشیدن خود، ازجمله دفعات مصرف، نوع چای، غلظت و دمای نوشیدن آن، اطلاعاتی ارائه کردند.
تأثیر نوشیدن چای بر بیماری‌های قلبی‌عروقی
نتایج نشان داد مصرف چای با غلظت متوسط با خطر کمتر بیماری‌های عروقی ارتباط دارد. چای سیاه نیز در مقایسه با چای سبز، ارتباط پایدار‌تری با کاهش خطر انواع بیماری‌های قلبی‌عروقی نشان داد؛ هرچند مصرف چای سبز نیز با برخی فواید همراه بود.
در مقابل، افرادی که چای را در دمای بسیار بالا و سوزان می‌نوشیدند، در مقایسه با کسانی که به‌طور منظم چای نمی‌نوشیدند، ۱۶ درصد بیشتر در معرض بیماری‌های عروقی قرار داشتند. در میان افرادی که چای را در دمای معمولی یا گرم، اما نه سوزان، می‌نوشیدند، خطر کمتر این بیماری‌ها مشاهده شد. پژوهش دیگری نشان داده بود که مصرف نوشیدنی‌های داغ می‌تواند ریسک ابتلا به سرطان مری را افزایش دهد.
چای حاوی ترکیبات طبیعی به نام پلی‌فنول‌ها، ازجمله فلاونوئیدها، است. این ترکیبات خواص آنتی‌اکسیدانی و ضدالتهابی دارند و ممکن است به محافظت از سلول‌های پوشاننده رگ‌های خونی و بهبود توانایی شریان‌ها برای انبساط کمک کنند. چنین اثراتی می‌توانند فشار خون و فشار واردشده بر قلب را کاهش دهند.
البته نباید از سبک زندگی افراد نیز غافل شد. در این مطالعه، کمترین خطر بیماری‌های قلبی‌عروقی در افرادی مشاهده شد که چای می‌نوشیدند، سیگار نمی‌کشیدند و فعالیت بدنی داشتند. متخصصان تأکید می‌کنند که هیچ غذا یا نوشیدنی خاصی به‌تنهایی سلامت قلب را تضمین نمی‌کند و رژیم غذایی و سبک زندگی کلی نقش مهم‌تری دارند.
یافته‌های این پژوهش در Journal of Internal Medicine منتشر شده است.