فیلم The Beast اثری اکشن با بازی ساموئل ال جکسون است که نمرات پایینی از منتقدان گرفته است.

فیلم The Beast یک اثر اکشن و دلهره‌آور به کارگردانی رنی هارلین و نویسندگی عمیر علیم است. این فیلم با حضور بازیگرانی شناخته‌شده، از جمله ساموئل ال جکسون، یوئل کینامان، کالین مورگان و گای برنت، داستانی پرتنش را در دنیای سیاست و امنیت روایت می‌کند. ساموئل ال جکسون در این اثر نقش رئیس‌جمهور ایالات متحده را بر عهده دارد و یوئل کینامان در نقش مأمور تفت ظاهر می‌شود. حضور این دو بازیگر در کنار یکدیگر، توجه علاقه‌مندان به فیلم‌های اکشن و تریلرهای سیاسی را به این پروژه جلب کرده است. رنی هارلین که سابقه کارگردانی آثار پرهیجان را در کارنامه خود دارد، در این فیلم نیز به سراغ فضایی پرتنش و مخاطره‌آمیز رفته است. فیلم The Beast با ترکیب اکشن و تعلیق، تلاش می‌کند مخاطبان را درگیر روایتی پرحادثه کند و تجربه‌ای هیجان‌انگیز برای طرفداران این ژانر رقم بزند.

تاکنون در وب سایت راتن تومیتوز ۱۹ نقد برای فیلم The Beast منتشر شده و این اثر توانسته امتیاز ۵۳ درصد را از منتقدان به دست بیاورد. این در حالی است که در وب سایت متاکریتیک، تاکنون ۴ نقد برای این فیلم منتشر شده که امتیاز ۴۷ از صد را برای آن به همراه داشته است. در ادامه نظر منتقدان درباره این فیلم را مشاهده می‌کنید.

نظر منتقدان درباره فیلم The Beast

  • راتن تومیتوز: ۱۹ نقد – امتیاز ۵۳ درصد
  • متاکریتیک: ۴ نقد – امتیاز ۴۷ از صد
فیلم the Beast

۷۰/۱۰۰ – IGN | منتقد: جیم وجوودا

فیلم The Beast اثری سرگرم‌کننده و پرهیجان است که از فیلم‌های اکشن کلاسیک با ایده‌های بلندپروازانه و داستان‌های پرکشش الهام می‌گیرد.

۷۰/۱۰۰ – The New York Times | منتقد: گلن کلی

این نقش فرصت زیادی در اختیار جکسون قرار می‌دهد تا توانایی‌های بازیگری خود را به نمایش بگذارد. او نیز مانند همیشه، با مهارتی مثال‌زدنی میان لحظات پرشور و صحنه‌های آرام‌تر تعادل برقرار می‌کند. البته با وجود این همه گلوله و موشک‌هایی که از فاصله نزدیک شلیک می‌شوند، شاید کمتر کسی متوجه این ظرافت‌ها شود. به‌ندرت پیش آمده است که رئیس‌جمهوری در یک فیلم سینمایی تا این اندازه تهاجمی و خشن به تصویر کشیده شود.

۵۰/۱۰۰ – The Hollywood Reporter | منتقد: فرانک شک

هارلین مهارت‌هایی را که طی سال‌ها در ساخت صحنه‌های اکشن به دست آورده، به‌خوبی به کار می‌گیرد؛ صحنه‌هایی که عملاً بخش عمده فیلم را تشکیل می‌دهند. با این حال، توانایی‌های او تا اندازه‌ای محدود است و نمی‌تواند پرگویی‌های فیلم را جبران کند. همان‌طور که می‌توان حدس زد، رئیس‌جمهور با بازی جکسون بیش از حد حرف می‌زند. افزون بر این، روند اتفاقات در نهایت شباهت زیادی به یک بازی ویدئویی پیدا می‌کند.

۲۵/۱۰۰ – RogerEbert.com | منتقد: پیتر سوبچینسکی

این فیلم چیزی فراتر از یک کارتون خونین و کلیشه‌ای نیست. شاید همکاری دوباره جکسون و هارلین برای طرفداران قدیمی ژانر اکشن هیجان‌انگیز به نظر برسد، اما حتی آن‌ها نیز برای پیدا کردن دلیلی جهت اشتیاق به این فیلم با دشواری روبه‌رو خواهند شد.