در بازدید از مدرسه‌ای در مناطق عشایری بخش منج، جلوه‌هایی از تلاش معلمان، امید کودکان و ضرورت توجه به نیاز‌های آموزشی دانش‌آموزان عشایری به تصویر کشیده شد. کودکانی که با وجود دشواری مسیر و محدودیت امکانات، با شوق آموختن، رؤیا‌های بزرگی برای آینده خود دارند.
در این مدرسه ساده، لبخند‌های کودکانه و دفتر‌های مشق رنگارنگ، تصویری از امید به آینده را ترسیم می‌کرد. کودکانی که با وجود فاصله‌های طولانی، شرایط دشوار مسیر و کمبود امکانات، همچنان با اشتیاق در کلاس درس حاضر می‌شوند.
در این میان، تلاش معلمانی که با امکانات محدود، علاوه بر آموزش الفبا، بذر امید و انگیزه را در دل دانش‌آموزان می‌کارند، جلوه‌ای ارزشمند از تعهد به تعلیم و تربیت در مناطق عشایری است.
عشایر، میراث‌داران اصالت و فرهنگ این سرزمین‌اند و کودکان آنان سرمایه‌های ارزشمند فردای ایران. سرمایه‌هایی که شکوفایی استعدادهایشان در گرو توجه، حمایت و فراهم‌شدن فرصت‌های برابر آموزشی است.