وزیر امور خارجه سابق آمریکا در سخنانی با تأکید بر فرار ترامپ از واقعیت درباره تهران، اذعان کرد: اقدام نظامی علیه ایران یک اشتباه بود. تهران در واقع بعد از جنگ با ما قوی‌تر هم شده است.
به گزارش ورزش سه و به نقل از مهر، آنتونی بلینکن، وزیر امور خارجه سابق آمریکا در اظهاراتی درباره ایران اعلام کرد: آن گزینه ای که ترامپ انتخاب کرد یعنی اقدام نظامی به باور من اشتباه بود؛ چرا که تمام دولت های پیشین نیز این گزینه را بررسی کرده و به این نتیجه رسیده بودند که چنین اقدامی باید واقعا آخرین راه چاره باشد.
وزیر امور خارجه سابق آمریکا در این خصوص گفت: حتی اگر دست به چنین کاری می‌زدید، شاید می‌توانستید ایران را برای مدتی به عقب برانید، اما در واقع این عقب‌گرد احتمالا تنها در حد یکی ۲ سال می‌بود. در عوض، برنامه [هسته‌ای] آن‌ها در اعماق بیشتری از زمین پنهان می شد و آن ها دوباره بازمی گشتند و حتی فعالیت های گسترده تری انجام می‌دادند.
آنتونی بلینکن سپس اضافه کرد: اگرچه آشکارا راه خروجی برای رئیس جمهور وجود داشته و همچنان هم وجود دارد، اما مشکل این راه خروج در آن است که مستلزم پذیرش این واقعیت است که او موفق نشده است. زیرا این راه خروج نیازمند نوعی سازش با ایران است؛ و این همان چیزی است که او از پذیرفتنش می‌گریزد.
بلینکن گفت: هنوز راهی برای خروج از این وضعیت وجود دارد. به گمانم دستیابی به یک توافق و یک راه حل دیپلماتیک، کاملاً امکان‌پذیر است. اما در چارچوب چنین راه حلی، ممکن است اقدامات ایران در برنامه هسته‌ای اش تفاوت چندانی با آنچه در توافق لغو توسط ترامپ (برجام) وجود داشت، نداشته باشد، و قطعاً هم بهتر از آن نخواهد بود. پذیرفتن این واقعیت برای او بسیار دشوار است.
وی سپس افزود: در مورد تنگه هرمز که پیش از آغاز این جنگ مسئله‌ساز نبود، اکنون با مشکلی روبرو هستیم که باید به آن رسیدگی شود. و این تصمیم تقریباً به‌طور قطع امتیازی به ایران می‌دهد. اصلاً دلم نمی‌خواهد چنین چیزی بگویم، اما شاید واقعیت همین باشد: نوعی «عوارض» که البته نامش را عوارض نمی‌گذارند.
وزیر امور خارجه سابق آمریکا افزود: وسعت ایران ۴ برابر کالیفرنیا و ۳ برابر عراق است. این کشور ۹۰ میلیون نفر جمعیت دارد. آن نوار ساحلی در امتداد تنگه هرمز، پایانی ندارد. سلاح هایی که ایران همچنان تولید می‌کند، در عمق خاک این کشور مستقر هستند و برد آن ها آن‌قدر زیاد است که نمی توان به‌سادگی همه آن‌ها را از بین برد. برای انجام چنین کاری، احتمالاً به نوعی تهاجم زمینی نیاز خواهد بود که این خود فاجعه‌ای تمام عیار به شمار می‌آید. ایران در واقع در مقایسه با زمانی که این ماجرا آغاز شد، در منطقه در جایگاه قوی‌تری قرار گرفته است.