ساری - ایرنا- کوچ با تاخیر دامداران مازندران از ییلاق به قشلاق که تخلف آشکار دامداران محسوب می شود به این دلیل است که صاحبان دام در پیدا کردن چراگاه آزاد در دشت و جلگه با مشکل جدی مواجه هستند. مقوله ای که سبب شد تا اجاره کردن اراضی شالیزاری به منطقه مرکزی استان نیز گسترش پیدا کند.
به گزارش خبرنگار ایرنا، توسعه کشت های دوم برنج، کلزا، توت فرنگی و برخی از تولیدات باغی و همچنین توجه به باغداری در زمین های شیب دار استان مازندران نیز سبب شد تا کمبود زمین برای چراگاه آزاد دام بیشتر شود، مقوله ای که دامداران را مجبور کرده است تا با اجاره زمین های شالیزاری، تغذیه دام را به جای خرید نهاده ها با قیمت بالا از چرای طبیعی در فصل پاییز استفاده کند.
طبق آمار حدود ۲میلیون و ۲۰۰هزار راس گوسفند در استان مازندران وجود دارد که با توسعه کشت دوم برنج و کلزا، زمین اجاره ای برای چرای آزاد دام بسیار کم است.
بررسی های میدانی خبرنگار ایرنا نشان می دهد که دامداران از زمین های شالیزاری منطقه دشت هراز که همواره طی سالیان گذشته برای چرای گوسفند استفاده نمی شده است، در ۲ سال اخیر با اجاره دادن شاهد حضور گله های گوسفند در ابن اراضی هستیم.
بررسی‌های تاریخی نشان می دهد که زمین های شالیزاری منطقه مرکزی مازندران یعنی در دشت ۱۱۰ هزار هکتاری هراز واقع در شهرستان های آمل، بابل، محمود آباد، فریدونکنار و بابلسر همواره به دلیل باتلاقی بودن شرایط مناسبی برای چرای گوسفندان که مقاومت کمتری دارند، مناسب نبوده است.
البته ذکر این نکته ضروری است که دامداری سنتی با یک تا چهار راس گاو در روستاهای مازندران تا یک دهه گذشته وجود داشته است، چراکه گاو مقاومت بیشتری نسبت به زمین های باتلاقی در فصل پاییز و زمستان دارد و درآمد کشاورزان پس از برداشت برنج از این روش قابل توجه نیز بوده است.
در سال های اخیر با گسترش کشت دوم و به صرفه تر بودن برنجکاری نسبت به دامداری، بسیاری از زمین های چرای آزاد در منطقه شرق استان هم از دسترس چرای دام خارج شده است.
اگرچه طبق اظهارات کارشناسان تغییرات اقلیمی در مازندران سبب شد شرایط باتلاقی شدن زمین شالیزاری در فصل پاییز و زمستان به حداقل برسد، اما بسیاری از روستاییان نسبت به تردد گوسفندان در اراضی شالیزاری و جاده های محلات معترض می شوند.
بعضی از اهالی معتقدند این فرصتی برای کسب درآمد برای شالیکاران است که بخشی از این درآمد اجاره زمین برای عمران و آبادانی روستا نیز هزینه می‌شود، اما بعضی ها خراب کاری و کثیف کاری که گوسفند بوجود می‌آورد، ارزشش را ندارد.
طبق آمار رسمی منابع طبیعی مازندران کمتر از ۲۰ هزار هکتار از مراتع استان در حوزه منابع طبیعی منطقه ساری در قالب چرای دام در قشلاق وجود دارد که عمده آن در شبه جزیره میانکاله در بهشهر است.
کمبود علوفه موجب افزایش مصرف نهاده های دامی از جمله سبوس و جو و در نتیجه افزایش قیمت نهاده نیز شده است.