عصر ایران- پدرو ریس هنرمند معاصر مکزیکی، خانه ای در منطقه کویوآکان مکزیکوسیتی دارد که معماری بروتالیستی را با هنر، طبیعت و زندگی روزمره ترکیب کرده است. این بنا که حاصل بازآفرینی ساختمانی متعلق به دهه 1980 میلادی است، به خانه خانوادگی و فضای کار مشترک او و همسرش، کارلا فرناندس طراح مد مکزیکی، تبدیل شده است.
ریس که متولد 1972 در مکزیکوسیتی است، پیش از آنکه به یکی از چهره های شناخته شده هنر معاصر مکزیک تبدیل شود، معماری خوانده بود. طراحی و شکل گیری خانه شخصی اش فرصتی فراهم کرد تا بار دیگر به ریشه های معماری خود بازگردد و فضایی خلق کند که در آن محل زندگی، کارگاه و آثار هنری در هم تنیده اند. او این آتلیه در حال گسترش را نوعی «مجسمه قابل سکونت» توصیف می کند.
یکی از شاخص ترین بخش های خانه، کتابخانه ای با ارتفاع دو طبقه است که هزاران کتاب سراسر یکی از دیوارهای آن را پوشانده اند. ریس این فضا را «مغز خانه» می نامد. پلکانی بتنی با فرمی مجسمه وار در کنار قفسه ها بالا می رود و کتابخانه را به قلب بصری و فضایی بنا تبدیل می کند.
در بخش های دیگر خانه نیز مرز میان معماری و هنر به روشنی دیده نمی شود. آثار ریس در اتاق هایی با سطوح بتنی خام قرار گرفته اند و منسوجات رنگارنگ کارلا فرناندس، گرما و تنوع بصری را به فضای سخت و صنعتی بنا اضافه می کنند. در حیاط، گیاهان در کنار مجسمه ها رشد کرده اند و طبیعت به بخش های داخلی خانه راه یافته است.
حتی سرویس بهداشتی نیز از نگاه هنری معمارانه ریس بی نصیب نمانده است؛ وان و روشویی این بخش مستقیما از سنگ تراشیده شده اند و به بخشی از معماری بنا تبدیل شده اند.
نمای بیرونی خانه در نگاه نخست، یادآور پناهگاهی بتنی و رازآلود است؛ اما فضای داخلی، دنیایی شخصی و صمیمی را آشکار می کند که بازتابی از زندگی و جهان فکری این زوج هنرمند است. خانه و کارگاه پدرو ریس و کارلا فرناندس، نمونه ای از بروتالیسم معاصر مکزیک است که در آن بتن خام و فرم های مجسمه وار، در کنار کتاب ها، آثار هنری، پارچه ها و گیاهان، فضایی انسانی و زنده ساخته اند.