تهران-ایرنا- در شرایطی که اعتماد آمریکایی ها به دولت فدرال به پایین ترین سطح تاریخی خود نزدیک شده، شهر لکسینگتون در ایالت کنتاکی با تشکیل یک مجمع متشکل از ۳۶ شهروند منتخب، الگویی تازه از مشارکت مستقیم مردم در مدیریت شهری را به اجرا گذاشته است.
به گزارش ایرنا به نقل از پایگاه «نکست سیتی»، اعتماد عمومی مردم آمریکا به دولت این کشور به پایین ترین سطح تاریخی خود نزدیک شده است اما اعتماد شهروندان به دولت های محلی همچنان به مراتب بیشتر از اعتماد آنها به دولت فدرال است. این روند از اواسط دهه ۲۰۰۰ و همزمان با آغاز ثبت داده های مربوط به وضعیت اعتماد عمومی در پروژه «وضعیت ملت» ادامه داشته است.
در همین چارچوب، شهر «لکسینگتون» در ایالت کنتاکی آمریکا تجربه ای تازه را برای تقویت مشارکت شهروندان در اداره امور محلی آغاز کرده است. ۳۶ نفر از ساکنان این شهر که به صورت تصادفی انتخاب شده بودند به مدت یک ماه در دانشگاه «ترانسیلوانیا» گرد هم آمدند تا درباره اصلاح منشور حکومتی شهر و ارائه پیشنهادهایی برای بهبود مدیریت محلی گفت وگو و تصمیم گیری کنند.
این نشست شهروندی با هماهنگی سازمان غیرانتفاعی «سیویک لکس» برگزار شد؛ نهادی که برای تقویت مشارکت مدنی و بهبود وضعیت اجتماعی در دومین شهر بزرگ ایالت کنتاکی فعالیت می کند.
شرکت کنندگان طی هفت جلسه، با ساختارها و سازوکارهای اداره شهر از جمله مسئولیت های مربوط به نگهداری جاده ها و عملکرد شهرداری آشنا شدند. آنها همچنین دیدگاه کارشناسان و شهروندان دیگر را شنیدند و تلاش کردند از طریق گفت وگو، اختلاف نظرها را کاهش دهند و به راه حل های مشترک برسند.
یکی از موضوعات اصلی، میزان حقوق اعضای شورای شهر بود. بر اساس منشور موجود، بیشتر اعضای شورا سالانه حدود ۴۱ هزار دلار دریافت می کنند؛ مبلغی که با توجه به مسئولیت ها و ساعات کاری آنها، عملا این سمت را به شغلی نیمه وقت تبدیل کرده است.
برخی شهروندان معتقد بودند افزایش حقوق می تواند امکان حضور افراد بیشتری را در شورا فراهم کند و به آنها اجازه دهد زمان بیشتری به خدمت عمومی اختصاص دهند. در مقابل، مخالفان نگران بودند که افزایش دستمزد، انگیزه های مالی را در ورود به رقابت های انتخاباتی تقویت کند.
برای تشکیل این مجمع، سازمان برگزارکننده ۱۱ هزار و ۵۰۰ نامه به نشانی های مختلف در شهر ارسال کرد و در نهایت ۳۶ نفر را به گونه ای انتخاب کرد که از نظر سن، جنسیت، نژاد، درآمد و منطقه سکونت، نماینده ترکیب جمعیتی شهر باشند. هر شرکت کننده نیز ۱۲۰۰ دلار دستمزد دریافت کرد و هزینه های رفت و آمد و نگهداری از کودکان برای برخی از آنها در نظر گرفته شد.
شرکت کنندگان پس از بحث و بررسی، مجموعه ای از پیشنهادها را تدوین کردند که از جمله آنها افزایش حقوق اعضای شورا، تعیین معیارهای مشخص برای حضور و پاسخگویی آنها و بازنگری اجباری منشور حکومتی شهر هر هشت سال یک بار بود. اعضای مجمع تاکید داشتند که افزایش اختیارات و دستمزد مسئولان محلی باید با سازوکارهای شفاف نظارتی همراه باشد تا شهروندان بتوانند عملکرد نمایندگان خود را ارزیابی کنند.
این تجربه نشان داد که شهروندان، حتی اگر پیش از آغاز جلسات یکدیگر را نشناسند یا دیدگاه های متفاوتی داشته باشند، می توانند از طریق گفت وگو و مشارکت در تصمیم گیری های عمومی به توافق برسند.
شورای شهر لکسینگتون هر سه پیشنهاد را برای طرح در همه پرسی تصویب کرد. به این ترتیب، شهروندان فرصت خواهند داشت درباره افزایش حقوق اعضای شورا، تعیین معیارهای پاسخگویی و الزام به بازنگری دوره ای منشور حکومتی شهر تصمیم بگیرند.
حامیان این الگو معتقدند مجامع شهروندی قرار نیست جایگزین دموکراسی رسمی شوند، بلکه می توانند با فراهم کردن امکان مشارکت مستقیم مردم، آن را تقویت کنند و اعتماد میان شهروندان و نهادهای حکومتی را از سطح محلی بازسازی کنند.